Wednesday, January 4, 2012

હવે તો હદ થાય છે....


ગઈ કાલે સાંજે ચાંદલોડિયા થી કડી આવવા નીકળ્યો ત્યારે રસ્તામાં એક બાળકીને સવારની ઠંડીમાં નટના ખેલ બતાવી પેટીયું રળતા જોઈ. આ દૃશ્ય કોઈ પણ નીર્દયીને પણ દયા લાવે તેવું હતું. શિયાળાની કાતિલ ઠંડીમાં નાનકડી બાળકીએ નટના ખેલ જાહેર માર્ગો પર કરી પેટીયું રળવું પડે... આપણી પ્રગતિને સલામ....?????!!!!!! ૩૧ ડીસેમ્બર સાંજે PVR થીયેટરમાં મુવી જોવા ગયા ત્યારે પાર્કિંગમાં ઠંડીમાં ઠરતા ઘર વિહોણા  પરિવારને જોઈ દુઃખ સાથે બોલી જવાયું,"બિચ્ચારા" મારી સાથે ચાલતા મારા પત્નીએ દુઃખી આ પરિવાર બાજુના ઓટલા પર જોઈ મને કહ્યું કે આ ઘર જુઓ, આ ઠરતા પરિવાર જુના ગાભાઓમાંથી ગાભાઓ વડે બનાવેલ ઘર અલગ જ લાગે છે. આપણા જેવા લોકો ઘર વિહોણા ને જોઈ  બિચ્ચારા કહી બે મીનીટ જીવ બાળી નીકળી જાય જયારે જેઓ પાસે કઈ નથી તેઓ.... મારી પત્નીની વાત સાંભળી પેલું સુભાસિત યાદ આવ્યું, "જાળવી જાતને પોતાની ધૂપસળી સર્વત્ર સુવાસ ફેલાવે...” આપણે ક્યારે દેશની દશા સુધારી શકીશું ? સતત પ્રગતિ ના બણગા ફૂંકતા આપણે અને આપણા નેતાઓ ક્યારે દરેક પરિવારને જરૂરી સગવડ આપી શકશે ? ક્યારે દેશના બધા લોકો દેશ માટે જીવશે ? દેશના તમામ બાળકો ક્યારે ભણશે ? છેલ્લા ૧૦ વરસમાં કરોડો રૂપિયા શિક્ષણ સુધારણા , તાલીમના નામે ખર્ચાયા પછી પણ આજેય આપણા “પ્રિય બાળકો” વાંચન લેખન અને ગણનમાં શા માટે નબળા ? હવે તાલીમ બંધ કરી વાસ્તવિકતા પર ક્યારે આવશું ? ક્યાં સુંધી જાતને “ચાણક્ય” સાથે સરખાવી આનંદ લેતા રહીશું?
અહી બંને બાબતોના સાક્ષી સમાં ફોટોગ્રાફ અને વીડીયો મુકેલ છે.

No comments: