Warren Buffet.... the man, on the earth...

વોરન બફેટે ૩૧ બિલિયન ડોલરનું દાન કર્યું તે પછી  સીએનબીસીએ લીધેલા તેમના ટેલિવિઝન ઇન્ટરવ્યૂ દરમિયાન તેમણે કરેલાં કેટલાંક વિધાન વિશ્વભરના ધનપતિઓ માટે જ નહીં પરંતુ દુનિયાભરના તમામ લોકોએ તેમાંથી શીખવા જેવી વાત છે. કેટલીક મહત્ત્વપૂર્ણ વાતો આ પ્રમાણે છે :

(૧) મને મારી જિંદગીની કમાણીનો હિસ્સો પહેલી જ વાર ૧૧ વર્ષની વયે પ્રાપ્ત થયો હતો. એ વખતે મોંઘવારી નહોતી. તમે તમારાં બાળકોને ઇન્વેસ્ટ કરતાં શીખવો.

(૨) મેં ૧૪ વર્ષની વયે ન્યૂઝ પેપર્સનું વિતરણ કરીને જે બચત કરી હતી તેમાંથી મેં એક નાનકડું ફાર્મ ખરીદ્યું. તમે નાનકડી પણ બચત કરીને ઘણું મેળવી શકો છો. તમે તમારા સંતાનને કોઈ પણ ધંધો કરવા પ્રોત્સાહિત કરો. મેં ૧૧ વર્ષની વયે કમાણીની શરૂઆત કરી હતી, પરંતુ આજે મને લાગે છે કે મેં ઘણું મોડું શરૂ કર્યું. મારે તે કરતાંય વહેલાં કમાવાનું શરૂ કરવાની જરૂર હતી.

(૩) હું આજે પણ ત્રણ બેડરૂમના નાનકડા ઘરમાં રહું છું. આ ઘર મેં આજથી ૫૦ વર્ષ પહેલાં મિડટાઉન ઓમાહામાં ખરીદ્યું હતું. મારા આ નાનકડા ઘરમાં કોઈ દીવાલો કે બહાર તારની વાડ નથી. મારા ઘરમાં મારે જેની જરૂર છે તેટલી ચીજવસ્તુઓ જ ઉપલબ્ધ છે. તમારે જરૂર છે તે કરતાં વધુ કોઈ પણ ચીજની ખરીદી ન કરો. તમારાં બાળકોને પણ એમ જ શીખવો કે જરૂરિયાત કરતાં વધારાની ચીજવસ્તુઓની ખરીદી કરી પૈસા
ન બગાડે.

(૪) હું મારી મોટરકાર જાતે જ ચલાવું છું. ડ્રાઇવર રાખતો નથી. મારી આસપાસ સલામતી માટે પણ માણસો રાખતો નથી. તમે જે છો તે જ રહેવાના છો.

(૫) વિશ્વની મોટામાં મોટી પ્રાઇવેટ જેટ કંપનીનો માલિક હોવા છતાં હું મારા માટે પ્રાઇવેટ જેટ વિમાન રાખતો નથી. જીવનની દરેક બાબતમાં કરકસર કરો.

(૬) બર્કશાયર હાથવે નામની મારી પેઢી ૬૩ જેટલી કંપનીઓ ધરાવે છે.

આ તમામ કંપનીઓના સીઇઓને વર્ષમાં હું એક જ પત્ર લખું છું. તેમને મારે જે જોઈએ છે તે લક્ષ્યાંક આપી દઉં છું. હું નિયમિત મિટિંગો બોલાવતો નથી. વર્ષમાં મારા લક્ષ્યાંકો આપવા એક જ મિટિંગ બોલાવી બાકી તે લક્ષ્યાંક હાસલ કરવાનું કામ હું તેમને સોંપી દઉં છું. લક્ષ્યાંક પૂરો કરવાની જવાબદારી મારી કંપનીઓના વડાઓની છે.

(૭) હું યોગ્ય વ્યક્તિને જ યોગ્ય કામ આપું છું. મતલબ કે ‘રાઇટ પિપલ’ ને ‘રાઇટ જોબ’ આપું છું.

(૮) હું મારા સીઇઓને એ નિયમો આપું છું, રુલ નંબર એક : શેર હોલ્ડરનાં નાણાં ડૂબવાં જોઈએ નહીં. રુલ નંબર બે : પહેલા નંબરના રુલનો કદી ભંગ થવો જોઈએ નહીં.
તમે એક ગોલ નક્કી કરો અને તમારા માણસોને ગોલ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે તેવી વ્યવસ્થા કરો.

(૯) મોટા મેળાવડાઓ કે હાઈ સોસાયટીના જમેલાઓમાં જઈ હું સમય બગાડતો નથી. એમ કરવાને બદલે હું મારા ઘરે જઈ પોપકોર્ન ખાતાં ખાતાં ટેલિવિઝન જોવાનું પસંદ કરું છું.

(૧૦) તમે જે નથી તેનો દેખાડો કરવાનો પ્રયાસ કદી ન કરશો. હું જે છું તેવો જ સમાજમાં દેખાઉં તે જરૂરી છે. તમને જે ગમે છે તે પ્રમાણે જીવનનો આનંદ માણો.

(૧૧) મારી પાસે કોઈ સેલ ફોન નથી. હું મારા ટેબલ પર કમ્પ્યુટર પણ રાખતો નથી.

(૧૨) હું કોઇ ક્રેડિટ કાર્ડ રાખતો નથી. ક્રેડિટ કાર્ડ કદી રાખવું નહીં. હું બેન્કોમાંથી લોન લેતો નથી.

(૧૩) એક વાત યાદ રાખો કે પૈસો માનવીનું સર્જન કરતો નથી, પરંતુ માનવી જ પૈસાનું સર્જન કરે છે.

(૧૪) બની શકે તેટલી સાદગીથી જીવન જીવો.

(૧૫) બીજાઓ જે કરે છે તેમ ન કરો. બીજાઓ જે કહે છે તે સાંભળો અને તમને યોગ્ય લાગે તેમ જ કરો.

(૧૬) કોઇ પણ બ્રાન્ડનેમ પાછળ પાગલ ન બનો. બ્રાન્ડનેમ જોઈને ખરીદી ન કરો. તમને જેમાં સુવિધા લાગતી હોય તે જ વસ્ત્રો, ચશ્માં કે જૂતાં પહેરો.

(૧૭) બિનજરૂરી ચીજવસ્તુઓની ખરીદી કરી પૈસા બરબાદ ન કરો. તમને જેની જરૂરિયાત છે તે જ વસ્તુઓ ખરીદો.

(૧૮) આખરે તમારું જીવન એ તમારું જ છે. બીજાઓ તમારા જીવન પર રાજ કરે તેવી તક બીજાઓને ન આપો. તમને જરૂર જ ન હોય છતાં કોઈ બ્રાન્ડનેમવાળી જ ઘડિયાળ તમે ખરીદો છો ત્યારે એ બ્રાન્ડ ધરાવતી કંપની આડકતરી રીતે તમારી પર રાજ કરે છે તે સત્ય સમજો.

(૧૯) વિશ્વના સુખી લોકો પાસે વિશ્વની શ્રેષ્ઠ બ્રાન્ડ ધરાવતી ચીજવસ્તુઓ હોતી જ નથી. તેમની પાસે જે ઉપલબ્ધ છે તેની જ તેઓ કદર કરે છે.
વિશ્વના બીજા નંબરના સહુથી ધનિક એવા વોરન બફેટને વિશ્વના સહુથી વધુ ધનવાન એવા બિલ ગેટ્સે એક વાર મળવાનું નક્કી કર્યું. બિલ ગેટ્સ માનતા હતા કે મારી અને વોરન બફેટ વચ્ચે કાંઈ જ ‘કોમન’ નથી. તેથી બિલ ગેટ્સે માન્યું કે વોરન બફેટ સાથે મારી અડધો કલાકની મિટિંગ પૂરતી છે, પરંતુ બિલ ગેટ્સ વોરન બફેટને મળવા ગયા અને વોરન બફેટ પાસેથી તેઓ પૂરા ૧૦ કલાક બાદ ઊભા થયા. તે દિવસ બાદ બિલ ગેટ્સ વોરન બફેટના ભક્ત અને પ્રશંસક બની ગયા.

LET'S LEARN TRUTH OF LIFE MUST LEARN FROM ABOVE MASSAGE.

Vibrant Summit 2015

8 જાન્યુઆરી પ્રવાસી ભારતીય દિવસથી આજના દિવસ સુધી મહાત્મા મંદિર, ગાંધીનગર 'ગોલ્ડન લોંજ' ખાતે મહત્વની કામગીરી કરવાનું સદ્ ભાગ્ય સાંપડ્યું. 
હિન્દુસ્તાનમાં આવનાર બદલાવ, ઐતિહાસિક ઘટનાઓના સાક્ષી બનવાનો, વિશ્વના મોટા ગજાના નેતાઓ/વ્યાપારીઓ/અધિકારીઓને નજીકથી જોવાનો-મળવાનો, ટેકનોલોજીને નજીકથી જાણવાનો, ઇવેન્ટ મેનેજમેન્ટને સમજવાનો અને શિખવાનો આનંદ અવર્ણનીય છે.
માન. પ્રધાનમંત્રીશ્રી અને માન.મુખ્યમંત્રીશ્રીને દેશની પ્રગતિ માટે સતત બાર-બાર કલાકથી વધુ સમય સગી આંખે કામ કરતાં જોવાના આનંદને કારણે સવારના 8 થી રાત્રીના 9 સુંધીની કામગીરી કરવા છતાં મને પણ થાકની જરાય અનુભૂતિ ન થાય એ સ્વાભાવિક છે.
મારા મહાત્મા મંદિર ખાતેના તા.7 થી તા.12 જાન્યુઆરી સુધીના અનુભવો વિશે ઘણું લખી શકાય....પરંતુ ટૂંકમાં લખું તો, 'દેશ હવે જરુરથી કંઇક કરવા જઇ રહ્યો છે...' પ્રખર ભવિષ્યદૃષ્ટા નોસ્ટ્દામસની ભવિષ્યવાણી મે ઘણાં સમય પહેલાં કોઇક સજજન પાસે સાંભળેલ કે, '21મી સદીમાં ભારતના કોઇ રાજપુરુષ દ્વારા વિશ્ર્વનું સંચાલન થશે'... પરમાત્માને પ્રાર્થના એ ભવિષ્યવાણી સાચી પડે અને સાચી પડશે એવો વિશ્વાસ દરેક ભારતીયને થઈ રહ્યો છે, વિશ્ર્વને પણ થશે...અને હા પ્રત્યેક ગુજરાતીઓ માટે આ ગૌરવવંતી ઘટનાની શરુઆતના સાક્ષી આપણે સૌ બનીશું...
મહાત્મા મંદિરમાં અંગ્રેજી ઇન્વેસ્ટર્સને  આવકારવા સમયની  કેટલીક યાદગાર તસ્વીરો યાદોમાં ટકાવી રાખવા....

EID and Muharram ...

આવો જાણીએ ઇસ્લામિક  તહેવાર  બકરી ઇદ અને મહોરમ  વિશે . આપણાં  વિદ્યાર્થીઓને પણ સમજાવશો જેથી વિદ્યાર્થીઓ તમામ જ્ઞાતિના ધાર્મિક તહેવારો વિશે જાણી તહેવારો નું મહત્વ જાણે અને પરસ્પર ભાઇ ચારો કેળવે....

ઈદ ઉલ જુહા (બકરી ઈદ) વધુ ખુશી, વિશેષ પ્રાર્થનાઓ અને અભિવાદન કરવાનો તહેવાર છે અને આ મુસ્લિમ તહેવાર પર ભેટ આપવામાં આવે છે. ઈદ-ઉલ-જુહા, કુરબાનીનો તહેવાર, ભારત અને વિશ્વમાં પરંપરાગત ધર્મોત્સાહ અને ઉલ્લાસની સાથે ઉજવવામાં આવે છે. આને અરબી ભાષામાં ઈદ-ઉલ-જુહા અને ભારતીય ઉપ મહદ્વીપમાં ઉર્દૂમાં બકરી-ઈદ કહેવામાં આવે છે, કારણ કે આ દિવસે બકરાની કુરબાની આપવામાં આવે છે.

ઈસ્લામી વિશ્વાસ મુજબ, ઈબ્રાહીમની પરિક્ષા લેવા માટે અલ્લાહે તેણે પોતાના પુત્રની કુરબાની આપવાનો હુકમ આપ્યો. તેથી મક્કાની નજીક મીનાના પહાડ પર ઈસ્લાઈલને વેદી પર ચઢાવતા પહેલા તેણે પોતાની આંખ પર પટ્ટી બાંધી લીધી. જ્યારે તેણે પોતાનુ કામ પુરૂ કર્યા પછી પટ્ટી હટાવી તો તેણે પોતાના પુત્રને સામે જીવતો ઉભો જોયો. વેદી પર કપાયેલ બકરીનુ બચ્ચુ પડ્યુ હતુ. આ તહેવાર ત્રણે દિવસોમાંથી એક દિવસ, પ્રત્યેક એવા મુસલમાન દ્વારા જેની પાસે ૪૦૦ ગ્રામ કે તેનાથી વધુ સોનુ છે, બકરો, ઘેંટુ અથવા કોઈપણ ચારપગવાળા પશુને કુર્બાન કરવામાં આવે છે. આ અલ્લાહ અને તેના હુકમ પ્રત્યે શ્રધ્ધાનુ પ્રતિક છે. ઈદની નમાઝ પછી કુરબાનીનુ ગોશ્ત વહેંચવામાં આવે છે અને સાથે બેસીની ખાવામાં આવે છે.

ઈદ-ઉલ-જુહા, કુરબાનીનો તહેવાર, ભારત અને વિશ્વમાં પરંપરાગત ધર્મોત્સાહ અને ઉલ્લાસની સાથે ઉજવવામાં આવે છે. મુસ્લિમ બિરાદરોની આખા વર્ષમાં બે ઈદ હોય છે. પ્રથમ રમજાન ઈદ જેને અરબીમાં ઈદ-ઉલ-ફીત્ર કહેવાય છે અને બીજી ઈદ એટલે કે બકરી ઈદ જેને અરબીમાં ઈદ-ઉઝ-ઝુહા કહેવાય છે. આ બન્ને તહેવાર મુસ્લિમો માટે વિશેષ મહત્વ ધરાવે છે. જેમાં સમર્પણ ભાવની અનૂભુતિ કરાવતી બકરી ઈદ મોહમ્મદ પયગંબર (ઈસ્લામ ધર્મના સ્થાપક)ના સમર્પણને યાદ કરી ઉજવવામાં આવે છે. બકરી ઈદના દિવસે કુરબાનીનું વિશેષ મહત્વ હોય છે.

બકરી ઈદના દિવસે બલિ માટે જરૂરી પશુઓનું વેચાણ અનેક દિવસો અગાઉ શરૂ થઈ જાય છે. જેમાં બકરી, ઘેટા અને પાડા સહિત ચારપગવાળા પશુઓને ખરીદવામાં આવે છે. બકરી ઈદના મહિના અગાઉથી જ મોટાપાયે પશુઓની ખરીદી શરૂ થઈ જાય છે. બલિદાન માટે એકદમ તંદરસ્ત અને કોઈપણ ખામી વિનાના પશુની પસંદગી કરવામાં આવે છે. ઈસ્લામ ધર્મના જાણકારોના મતે પશુ બલિદાન કરી મુસ્લિમો સ્વાર્પણના ભાવનાની અનુભૂતિ કરે છે.

બકરી ઈદનું વિશેષ મહત્વ

    ઈદ-ઉલ-ફીત્ર (રમજાન ઈદ)ની જેમ આ ઈદ-ઉઝ-ઝુહા (બકરી ઈદ) પણ વિશેષ મહિમા ધરાવે છે. કારણ કે આ પર્વ પોતાની જાત સહિત સર્વસ્વ ધન, વૈભવ, સિદ્ધાંત, ન્યાય અને સત્ય માટે નિછાવર કરવાનું આહવાન આપે છે.
    મુસ્લિમ બિરાદરોના મતે જીવનમાં એક વખત પણ હજયાત્રાએ ગયેલી અથવા ન ગયેલી વ્યક્તિ આ દિને પશુબલિ ધરવાનું પોતાનું કર્તવ્ય સમજે છે. મક્કા નગરીમાં હજની ફરજ અદા કર્યાની સમાપ્તિના વળતે દિવસે ઈદ-ઉઝ-ઝુહા ઉજવવામાં આવે છે. આ તહેવાર હજ (સઉદી અરબના મક્કાની ધાર્મિક યાત્રા) ના પૂરા થવાનુ પણ પ્રમાણ છે.
    પરંપરા અનુસાર ધનિક પરિવારમાં પ્રતિ વ્યક્તિ એક જાનવર કુરબાનન કરીને માંસનું એક ભાગ ગરીબ લોકોમાં વહેંચવામાં આવે છે.
    જે લોકોની યથાશક્તિ ઓછી હોય એ પરિવારમાં એક જાનવરની કુરબાની કરવામાં આવે છે.
    બહુ જ ગરીબ લોકો 60થી 70 પરિવારો સાથે મળીને એક જાનવરની કુરબાન કરી શકે છે. (સાભાર 'સંદેશ'...)
બકરી-ઈદ ના આ પવિત્ર તહેવાર વિશે આપ વિશેષ જાણવા જેવી વાત શેર કરવા માંગતા હોવ તો આપણી તમામ શાળાઓ ને ઇ મેઇલથી લખી જણાવી શકો જેથી વિદ્યાર્થીઓ ને પૂરતું જ્ઞાન-માહિતી આપી શકાય....

મહોરમ....

ઇસ્લામ ધર્મમાં ‘ઇદ’ એ આનંદ અને ઉલ્લાસનો તહેવાર છે. જયારે મોહરમ એ હઝરત ઇમામ હુસેન અલય્હિસ્સલામ અને અન્ય કરબલાના શહીદોની સ્મૃતિમાં ‘શોક’નો તહેવાર છે. આ દિવસે દરેક મુસ્લિમ કરબલાની યાદમાં ઉપવાસ રાખે છે. કરબલાની મહાન દુ:ખદ ઘટના, આજથી લગભગ ૧૪૦૦ વર્ષ પહેલાં બની હતી. પયગમ્બરે ઇસ્લામ હજરત મોહમ્મદુર્રસૂલુલ્લાહના નવાસા (દોહિત્ર) હઝરત ઇમામ હુસેન અલય્હિસ્સલામે પોતાના બોત્તેર સાથીઓ સાથે શહાદત સ્વીકારી લીધી. ગયા 1400 વર્ષથી આજ સુધી કરબલાની ઘટનાનું મહત્વ છે. કારણ એ છે કે માત્ર ઇસ્લામી આલમમાં જ નહીં, બલકે કોઇ પણ અકીદાથી સંબંધિત તે વ્યકિત, જે અત્યાચારોની વિરુદ્ધ અને સરચાઇની સમર્થક છે, તે હજરત હુસેન અને તેમના સાથીઓની કુરબાનીઓને માનવીય આદર અને સત્યનું ચિન્હ સમજે છે.

હુઝુર સરવરે કાએનાત અને તેમના સાથીદારોએ અસંખ્ય તકલીફો અને હજારો કીમતી જીવોની કુરબાની આપીને જે રાજય સ્થાપિત કર્યું હતું, તે સામ્રાજય યઝીદ જેવા દુરાચારી શકિતના કબજામાં આવી ગયું, જે ન તો ઇસ્લામી તઅલીમનો દિલથી સ્વીકાર કરતો હતો, ન તો એવા હક્કોને મહત્ત્વ આપતો હતો, જેનો સંબંધ માનવતા અને અખ્લાકિયાત (આચારશાસ્ત્ર)ની સાથે હોય. યઝીદમાં તે તમામ બુરાઇઓ હતી, જેનું અસ્તિત્વ કોઇ પણ સમાજ માટે ખતરા અને ભયનું કારણ હોય છે. યઝીદ પોતાની રીતે જે મનમાની કરવા ચાહતો હતો, તેના માર્ગમાં સૌથી મોટી અડચણ પયગમ્બરે ઇસ્લામની તે તઅલીમ હતી, જે ન કેવળ અરબવાસીઓ બલકે સમગ્ર માનવજાત માટે દીવાદાંડી સમાન હતી.

યઝીદને સંપૂર્ણ વિશ્વાસ હતો કે, તે સમયના અમીર ઉમરાવો પૈકી ઘણાને બળજબરીથી અથવા સત્તા તથા દોલતની લાલચ આપીને પોતાની સાથે ભેળવી શકાય છે. પરંતુ જનાબે હુસેન, જે રિસાલતના ખોળામાં પોષણ પામ્યા, તેમની જ છત્રછાયા નીચે શિક્ષણ પામ્યા છે, તેમને કોઇ લાલચ-આકાંક્ષા અથવા દબાણ દ્વારા ચલિત કરી શકાશે નહીં. આ હાલતમાં (યઝીદ) તેમના ઇન્કારને બહાનું બનાવી (તે) લોકમતને પોતાના હક્કમાં ફેરવી શકશે, તેવું તેનું માનવું હતું. પરંતુ હજરત હુસેનના જેવા સિદ્ધાંતવાદી અને કર્મવીર ઇન્સાનની નજરોમાં કેવળ જિંદગીની ફાની સમૃદ્ધિઓ જ સર્વસ્વ ન હતી. તેમની નજરો સમક્ષ તો માનવીય અધિકારોનું રક્ષણ હતું, જે તેમના નાનાજાન હજરત મોહમ્મદ સલ્લલ્લાહો અલયહે વસલ્લમની પાયાની તઅલીમ અને સિદ્ધાંતોનો મૂળ હેતુ હતો. કરબલાના મયદાનમાં હજરત ઇમામ હુસેને જે કુરબાની આપી, તેની યાદ આજે પણ જગતના કરોડો માનવો બહુ જોશ અને જઝબા સાથે મનાવે છે.

10મી મોહરમે સઘળા સાથીઓ ભૂખ અને તરસની હાલતમાં યઝીદના લશ્કરનો મુકાબલો કરતાં-કરતાં શહીદ થઇ ગયા. નિકટના કુટુંબીજનોમાં બત્રીસ વર્ષના જુવાનજોધ ભાઈ, નવજુવાન હજરત અબ્બાસ હતા. તે કુરાત નદીમાંથી પાણી ભરવા ગયા, જેથી નાનાં-બાળકોની તરસ મિટાવી શકે, જે તંબુમાં તરફડી રહ્યાં હતાં. હજરત બંને હાથ કપાવીને શહીદ થઇ ગયા. જનાબે હુસેનના નવજુવાન પુત્ર અલી અકબર છાતીમાં ભાલો ખાઇને યાદગાર શહાદત મૂકી ગયા. મોટાભાઈ હજરત ઇમામ હસન રદિયલ્લાહો અન્હોના જુવાન પુત્ર હજરત કાસિમ પણ શહાદત પામ્યા. તેમની બહેન હજરત ઝયનબ (ઝેનબ)ના બંને નવજુવાન ફરજંદો યઝીદી ફોજ સાથે લડતાં-લડતાં શહીદ થઇ ગયા. છ મહિનાના નાનકડા ફરજંદ અલી અસગરની તરસ અને સાત તીર લાગવાથી આ બાળકની શહાદત, એક એવી ઘટના છે, જે કોઇ પણ માનવીના હૃદયને ડગમગાવી દેવા માટે કાફી થઇ શકે છે. તેમની શહાદતની મહાનતાનું આ એક મહાન દૃષ્ટાંત છે, જેના પર સમગ્ર માનવજાત વાસ્તવિક રીતે ગર્વ લઇ રહી છે.

આમ, ‘કિસ્સા-એ-કરબલા’, એ મહાન માનવીય આદર્શોઅને માનવ ગૌરવને જિંદગી બક્ષવાનું કારણ બની હજરત ઇમાન હુસેને (ર.અ.) કરબલાના મેદાનમાં અમલી રીતે, એ સાબિત કરી બતાવ્યું કે, ‘કોઇ પણ અત્યાચાર અને દમન વિરુદ્ધ માથું ઝુકાવવાને બદલે, માનવ-અધિકાર માટે મૃત્યુને શરણ થવું, તેનું જ નામ અમલ છે.’

ઇસ્લામ ધર્મમાં ‘ઇદ’ એ આનંદ અને ઉલ્લાસનો તહેવાર છે. જયારે ‘મોહરમ’ એ હજરત ઇમામ હુસેન અને અન્ય કરબલાના શહીદોની સ્મૃતિમાં ‘શોક’નો તહેવાર છે. આ દિવસે દરેક મુસ્લિમ કરબલાની યાદમાં ઉપવાસ રાખે છે. તેઓ ઠંડું પીણું, શરબત, દૂધની વાનગી બનાવીને દાનનું કાર્ય કરી પુણ્ય કરે છે. તેમજ હજરત ઇમામ હુસેનની યાદમાં ‘તાજિયા’ બનાવીને, ભવ્ય રીતે તેને શણગારીને જુલૂસ કાઢવામાં આવે છે.

સુરતનો ઇતિહાસ નવાબ અને મુઘલ સામ્રાજ્યથી ભરપુર છે. આજે સુરતમાં મુસ્લિમ બિરાદરો તાજિયાનું જુલૂસ કાઢીને આ શોકના તહેવારની ઉજવણી કરશે. આ તાજિયાઓમાં સલાબતપુરાના મેમનાવાડના તાજિયાની સવારી છેલ્લાં ૧૨૯ વર્ષથી એક જ લારી પર કાઢવામાં આવે છે અને આ લારી પર ૧૮૮૫માં પહેલીવાર સુરતમાં તાજિયા કાઢવામાં આવ્યા હતા. ઉલ્લેખનીય વાત એ છે કે આ લારી સ્થાનિક મુસ્લિમ અગ્રણીઓ દ્વારા ઇંગ્લેન્ડથી મંગાવવામાં આવી હતી.

ઈમામ હુસેન સાહેબની કરબલામાં વહોરેલી શહાદતના શોકમાં નીકળતું આ જુલૂસ છેલ્લાં ૧૨૯ વર્ષથી ચાલતું આવે છે. ઇતિહાસમાં નોંધાયું છે કે સુરતમાં કલાત્મક તાજિયાનું જુલૂસ કાઢવાનો પ્રથમ શ્રેય સલાબતપુરામાં રહેતા મોમનાવાડના મુસ્લિમ બિરાદરોને જાય છે. ઈ.સ. ૧૮૮૫માં બોરાજીવાલાના તાજિયા તરીકે ઓળખાતો સૌપ્રથમ તાજિયો બનાવવામાં આવ્યો હતો. ૨૦-૦૮-૧૮૮૫માં પહેલી વખત તાજિયાના જુલૂસ માટે પહેલીવાર પરવાનગી આપવામાં આવી હતી. આ વખતે તાજિયાના વહન માટે ખાસ ઇંગ્લેન્ડથી 'લંડન એન્ડ વોટફોર્ડ' કંપનીની લોખંડની લારી તે સમયે મંગાવવામાં આવી હતી. આ લારીની ખાસીયત છે કે તેમાં તે સમયે બ્રેક સાથે ત્યાંથી આયાત કરવામાં આવી હતી. ૧૪૦૦ કિલોની વજનની આ લારી તે સમયે રૃ. ૩૭૪માં ખરીદી હતી.

બોરાજીવાલા પરિવારના હાલના વંશજ મુનવ્વરભાઈ મોમના જણાવે છે કે આવી ચાર લારી સુરતમાં તે સમયે આવી હતી, જેમાં ત્રણ સલાબતપુરા મોમનાવાડમાં આવી હતી અને એક ગોપીપુરા મોમનાવાડમાં આવી હતી. સુરતમાં મોટા ભાગના તાજિયા શેરીઓમાં મંડપ બનાવીને બનાવાઈ છે, જ્યારે બોરાજીવાલા, મોટા મીંયાવાલા અને ભગતવાલાના તાજિયા માટે બ્રિટિશ કાળમાં સ્પેશિયલ મિલકત ખરીદવામાં આવી હતી, જ્યાં આજે પણ ફક્ત તાજિયા બનાવવાનું કામ કરવામાં આવે છે. આ લારીને સમયે સમયે રિપેર કરીને મેન્ટેન કરવામાં આવી છે અને આજે પણ આ લારી પર જ મુસ્લિમ બિરાદરો દ્વારા તાજિયા કાઢવામાં આવે છે.

તાજિયામાં હિન્દુઓ બાધા રાખે છે
૧૨૯ વર્ષથી સુરતના કોટ વિસ્તારમાં નીકળતા તાજિયાનું જુલૂસ માત્ર મુસ્લિમો માટે જ નહીં, પણ હિન્દુઓ માટે પણ એટલું જ શ્રદ્ધાનું સ્થાન ધરાવે છે. વર્ષોથી કોટ વિસ્તારમાં રહેતા ખત્રી, રાણા અને મોઢ વણિક સમાજના લોકો સહિત અન્ય હિન્દુ સમાજના લોકો પણ તાજિયાની બાધા રાખે છે. પોતાના ઘરે બાળક થાય તે માટે પારણાની, બાળક બોબળું બોલતું હોય તો તેના માટે બોલતા પોપટ સહિત, મિલકત અને અન્ય વસ્તુઓની પણ બાધા રાખે છે. આ બાધા ર્પૂિત માટે હિન્દુઓ પણ તાજિયાના જુલૂસમાં જોડાય છે. (સાભાર: 'સંદેશ' ઓનલાઈન સમાચાર પત્ર)

Let's save our mobile phones in monsoon.... Mobile care

 Mobile care
बारिश का सीजन आ गया है। ऐसे में वक्त बेवक्त बारिश कुछ लोगों को बहुत आकर्षित करती है और कुछ लोगों को काफी परेशान भी कर सकती है। अगर पानी गिरने की वजह से आपका फोन भीग गया है तो परेशान होना लाजमी है, लेकिन कुछ आसान टिप्स का इस्तेमाल करके आप अपने फोन को सुरक्षित ऑन कर सकते हैं। आपको आज बताने जा रहा है पानी में गिरे हुए फोन को सुरक्षित तरीके से सुखाने और उसे कैसे ऑन किया जाए इसकी टिप्स। साथ ही, फोन के भीग जाने पर क्या नहीं करना चाहिए। 

क्या करें जब भीग जाए फोन-

* टिप 1- 
अगर फोन पानी में भीग गया है तो सबसे पहले ऑफ कर दें। फोन के ऑन रहते हुए अगर पानी अंदर के किसी हिस्से में चला गया तो शॉट सर्किट भी हो सकता है। ध्यान रहे अगर फोन पानी में गिर गया है या बारिश में भीग गया है तो ये जांचने की कोशिश ना करें की उसका कोई बटन चल रहा है या नहीं। सबसे पहले उसे ऑफ करना ही समझदारी होगी। 

* टिप 2-
भीगे हुए फोन को ऑफ करने के बाद उसकी सभी एक्सेसरीज को अलग कर दें इनमें-

- बैटरी
- सिम कार्ड
- मेमोरी कार्ड
- फोन से अटैच की हुई कॉर्ड

इन सभी एक्सेसरीज को अलग करने से शॉर्ट सर्किट का खतरा कम हो जाएगा।

* टिप 3-
अगर आपके फोन में नॉन-रिमूवेबल बैटरी है जैसे नोकिया लुमिया या आईफोन में होती है तो बैटरी निकाल कर ऑफ करने का विकल्प खत्म हो जाएगा। ऐसे में पावर बटन से बंद करना सबसे ज्यादा जरूरी है। नॉन रिमूवेबल बैटरी के कारण शॉर्ट सर्किट हो सकता है। 

* टिप 4-
फोन की एक्सेसरीज को अलग करने के बाद फोन के सभी पोर्ट्स को सुखाना जरूरी है। इसके लिए पेपर नैप्किन का इस्तेमाल करना सबसे सहूलियत भरा होगा। इसके अलावा, फोन को पोछने के लिए नरम तौलिए का भी इस्तेमाल किया जा सकता है। 

* टिप 5- 
तौलिए से पोछने के बाद सबसे जरूरी काम होगा फोन के इंटरनल पार्ट्स को सुखाना। इसके लिए फोन को सूखे चावल में दबाकर एक बर्तन में रख दीजिए। चावल बड़ी तेजी से नमी सोखता है। ऐसे में फोन के इंटरनल पार्ट्स सूख जाएंगे। 

 टिप 6-चावल के बर्तन में अगर फोन को ना रखना चाहें तो सिलिका जेल पैक (silica gel pack) का इस्तेमाल भी किया जा सकता है। ये जेल पैक्स जूतों के डब्बों में रखे जाते हैं। इनमें चावल से ज्यादा तेजी से नमी सोखने की ताकत होती है। 

* टिप 7-अपने फोन को कम से कम 24 घंटों तक सिलिका पैक या फिर चावल के बर्तन में रखे रहने दें। जब तक ये पूरी तरह सूख ना जाए इसे ऑन करने के बारे में मत सोचिए। फोन के साथ-साथ बैटरी और बाकी एक्सेसरीज को भी चावल में सुखाया जा सकता है। जब तक फोन पूरी तरह से ना सूखे इसे ऑन ना करें। 
आगे की स्लाइड्स पर जानिए क्या ना करें जब फोन भीग जाए पानी में-
अगर आपका फोन पानी में भीग गया है तो ये काम बिलकुल ना करें-
* फोन को ड्रायर से सुखाने की कोशिश ना करें। ड्रायर बहुत ज्यादा गर्म हवा फेंकता है ऐसे में फोन के सर्किट्स पिघल सकते हैं। 
* अगर फोन भीग गया है तो उसे तुरंत ऑफ करें। किसी और बटन का इस्तेमाल करने से शॉर्ट सर्किट का खतरा काफी बढ़ जाता है। 
* हेडफोन जैक और फोन के यूएसबी पोर्ट का इस्तेमाल तब तक ना करें जब तक फोन पूरी तरह से सूख ना गया हो। इनका इस्तेमल करने से नमी का फोन के इंटरनल पार्ट्स में पहुंचने का खतरा बढ़ जाता है। 
(Source with Thanks: divyabhaskar.com)

Decision comes from experience

Good decision comes from experience , but experience comes from bad decision, That is life, so don't worry for any mistake,,,,,,,go ahead......Good Luck.....

Jago India Jago......

Why non government take any step to stop terror in India.Why they afraid to attack on Pakistan as we have all avidence against Pak.? Why do we afraid to attack terrorist training camp held in Pakistan, PoK and in and around India. Is it time to take the problem in teacher's hand from primary education ? Want to play role of MAHA AMATYA CHANAKY ? If you feel 'yes' saw movie, drama based on common man theme like Wednesday...Make your students play drama on the same base. Buielt 'Rastrabhakti' - 'Nationalisom' from child hood and ofcourse awareness to fight on terror. Here is a dialogue from Wednesday....read it, common man in you may wake up....It is in hindi....as it is not possible to write in hindi I have written it by using english alphabets. Jago India Jago...

Anupam Kher as Rathod Sahab and Nasiruddin Shah as Common man

Rathod Sahab : Tum kaun ho ?
Common man : Mai vo hu jo aaj bus aur train me chadane se darta hai. Mai vo hu jo kaam par jatu hun to usaki bivi ko lagta hai ki jang pe jaa raha hai,pata nahi ki vapas lautega ya nahi ? Har do ghante bad phone karati hai ki chay pi ki nahi ,khana khaya ki nahi ? Darsal vo ye janana chahati hai hai ki mai jinda hu ki nahi ? Mai vo hu jo kabhi vo barasat me fasata hai, kabhi blastme, mai vo hu kabhi kisike hath me tasbi dekhake shak karta hai aur vo bhi hu jo dadhi badhane se aur topi pahananese darta hai. Business ke liye dukan kharidta hai to sochata hai dukano ka naam kya rakhu ? Kahi dangeme mera naam dekhake mere dukan n jala de. Zagda kisika ho,marta mai hi hu…
Bhid to dekhi hogi aapane, bhid me se koi ek shakl dekhlijiye mai vo hi hu.I am a just stupid comman man,wanting to clean his house.
Anupam Kaher : Aaj achanak ye stupid comman man kaise jag gaya ? vo bhi, 6 kilo RDX ke sath ?
Nasir : Kyu jag gaya to takalif ho rahi hai ? Jindagibhar ghun ghunt ke marate rahana chahiye tha muze ? Aur ye achanak nahi hua Rathod sahib, yun samajiye time nahi mila. Rozi roti ke chakkarme ye kaam jara neglect ho gaya, lekin der aaye durast aaye. Anupam Kaher : Ye char hi kyu ? Aur bhi to hai ?
Nasir : Maine lottery nikali thi in charo ka naam nikal aaya…
Anupam Kaher : Tum ye kah rahe ho agar hamne ye ek Ibrahim ko nahi mara to na jane kitane be gunah ko tum maar doge ?
Nasir : Are vo log to vaisebhi marenge rathod sahib,aaj nahi to kal aur Ibrahim khan jaise hi log marenge unhe. Pichhali baar train me Maratha. Is baar kahi aur marenge unhe.Pichhali baar train me Maratha, Is baar kahi aur marenge, aur tab tak marte rahenge jab tak hum javab nahi denge..
Anupam Kaher : Tum ho kya ?
Nasir : Matalab ?
Anupam Kaher : Matalab, Hindu ho, Musalman ho….kya ho tum ?
Nasir : Majahab ka isase kuchh lena dena nahi hai.
Anupam Kaher : Lena dena hai…
Nasir : Maine kaha n , ki I am just stupid comman man…
Anupam Kaher : stupid comman man…?
Nasir : Right
Anupam Kaher :Tumhe dar lag raha hai pakade jaane ka ? Mare jaane ka ?
Nasir : Shayad
Anupam Kaher : Please specify ‘haan’ ya ‘naa’…
NAsir : haan
Anupam Kaher : To ye dar yaad rakhana, aur ye mat sochana ki tum aam aadami ka zanda dikhake bach jaoge.Tum jo sabit karna chahte ho na vo…..
Nasir : Mai sabit kuchh nahi karna chahta Rathod sahib, Mai aapako batana chahata hu ki logo me gussa bahot hai aap unhe aajmana bandh kijiye. We are regiliyantly by forse not by choice.Aap ko bebas karne me muze sirf char hafte lage.Aapko kya lagta hai ki jo log humko marte hai vo kya humse jyada intelligent hai.Are internet par bomb type karke search mariye tinso bavan site milenge ki bomb kaise banaya jata hai, kya kya equipment chahiye sara information aashani she accessible hai, muft me. Aap jante hai ki kapade dhoneka sabun bhi ek potential bomb hota hai. Muze lagta hai ki common man ke liye useful product aaj tak nahi bana. Galti hamari hai.Humlog bahut jaldi use to ho jate hai. El k aisa hadasa hota hota hai to channel badabadalke sara majara dekh liya. SMS kiya, phone kiya sukra manake hum log bach gaye aur fir hum log isase edujust karna shuru kar dete hai. Par hamari bhi majaburi hai na ? Hume ghar chalana hota hai sahib..! Is liye hum sarkar chunate , ki vo mulk chalaye.Aap log, sarkar, police force, intelligence saxam hai is tarah ke paste control ke liye, lekin aap log karte nahi.Shirf shay diye ja rahe hai.Why are you not nipping them in the bud.Ek aadami gunegar hai ya nahi ye sabit karne me aapko das saal lag jate hai. Aapko ye nahi lagta ye aapki kabiliyat par saval hai.Ye sara natak bandh hona chahiye. This whole bloody system is froa. Aap jaise log in kido ka safaya nahi karenge to hume zadu uthana hoga. Lekin kya usase humari uncivilized society ka balance bigad jayega, lekin kya kare ? RAthod sahib muze yaki hai ki jo train blast hue vo sirf ek terrorist activities nahi thi, vo ek bahot bada saval tha..aur ye saval ye tha bhai hum to tumhe isitarah marenge, tum kya karoge ? Yes, they asked us this question. On a Friday, replied on Tuesday , I am just replying on Wednesday.
Anupam Kher : Tumhari ye hom made philosophy galat hai. Ye tarika nahi hai.
Nasir : Haa janta hu. Lekin aaja me tarike ke bareme nahi natije ke bareme sochata hu.
Anupam Kher : Tumhara koi jaan pahchan vala Maratha is blast me ?
Nasir : Kyu muze isl din ka intzar karna chahiye ki mera koi apana be vajah in in jalil maut mare. Tab mera ye kadam aapako jayaj malum honga.Haa janana hi hai to suniye mera apana koi tha us train me……bis ikkis saal saal ka tha.Naam nahi janta me uska.Har roj milata tha first class me. Fatak pe latak ke , muskurake , hello kaheta tha mai bhijavab me hello kaheta tha.Aise bahot sare log the. Ekadusare ko naam se nahi janate the sirf hello se jante the. Had se se ek roj pahele usane muskurake muze uski engagement ring dikhaithi. He was very happy. Agale roj meri train miss ho gai, me bach gaya par vo nahi bach paya. Usake baad me jab train me gaya to meri jaan pahchan ka koi nahi tha.Sab naye chahere the.
Anupam Kher : To ye sab tum un purane chahere ke liye kar rahe ho…?
Nasir : Nahi, nahi, nahi mai emotional ya sentimental nahi hu. I always new what loss is ? Apanoko marte hue dekha hai maine… lekin saab, ye acceptable nahi hai. Koi madar…pardon my language lekin koi madarchod batan dabake faisala nahi kar sakega ki muze kab marna hai ?Unhe fakra hai 92 pe, 93pe, 2006 pe, Gujarat, Mumbai, Malegaon pe. Muze fakra hai muzpe ki mai aise logo ko maar raha hu. Mai koi masiha nahi hu Rathodsaahab ki me ye kar raha hu. Mai ye kisike liye nahi mai apano ke liye kar raha hu. Mai chahata hu ki mera bachcha gharke bahar nikale to be khauf ghume, kabhi bhi train me, bus me kahi bhi.
Anupam Kher : Mai tumhe samaz nahi paa raha hu ..
Nasir : kyunki meri reasons aur demand ajib si hai.
Anupam Kher : Shayad
Nasir : Be definite . Haa ya Naa
Anupam Kher : Haa
Nasir : Vo log mere jaise doso ko mare to thik hai aur mai un jaise sirf char jaise ko mare to ye ajibsa hai.Ye aapaki galati nahi hai. Aam aadami se vahi ummid ki jati hai aam aadami ki tarah jio, aam aadami ki tarah baradast karo aur aam aadami ki tarah maro. Aapane aap ko hi dekh lijiyega.Jab tak aapko malum n tha ki mai kaun hu aap muzase dar bhi rahe the , muze serious bhi le rahe the. Ab maine aapako bata diya ki mai aapako bata diya ki mai ek aam aadami hu to aap me ek confidence aa gaya ki aap ye soch rahe honge achchha , terrorist nahi hai aam aadami hai tab to pakad lunga.
Anupam Kher : Nahi aisa nahi hai.
Nasir : Aisa n ho to bahetar hai. Kyunki sare bomb vahi ke vahi hai rathod saahab. Aarif ye aap dono pe depend karta hai ki ye mera aakhari call hoga ki nahi …Aap se thik das minute ke baad Nayana Roy apane camara man ke saath pahochne vali hai. Unke pichhe ek doctor aur ek ambulance bhi hoga. Muze news par ve conform report chahiye ki Ibrahim khan mar chukka hai. Agar aisa hota hai to mai aapko fauran phone karke bata dunga ki sare bombs kaha hai aur agar aisa nahi hota to aage aapaki jimmedari…..

According to "Gandhi Bapu".....What Is Prayer ?

June 10, 1926

A medical graduate asks:

What is the best form of prayer? How much time should be spent at it? In my opinion to do justice is the best form of prayer and one who is sincere about doing justice to all does not need to do any more praying. Some people spend a long time over sandhya and 95% of them do not understand the meaning of what they say. In my opinion prayer should be said in one's mother tongue. It alone can affect the soul best. I should say that a sincere prayer for one minute is enough. It should suffice to promise God not to sin. ..
Prayer means asking God for something in a reverent attitude. But the word is used also to denote any devotional act. Worship is a better term to use for what the correspondent has in mind. But definition apart, what is it that millions of Hindus, Mussulmans, Christians and Jews and others do every day during the time set apart for the adoration of the Maker? It seems to me that it is a yearning of the heart to be one with the Maker, an invocation for His blessing. It is in this case the attitude that matters, not words uttered or muttered. And often the association of words that have been handed down from ancient times has an effect which in their rendering into one's mother tongue they will lose altogether. Thus the Gayatri translated and recited in, say, Gujarati, will not have the same effect as the original. The utterance of the word "Rama" will'. instantaneously affect millions of Hindus, when the word "God", although they may understand the meaning, will leave them untouched. Words after all acquire a power by long usage and sacredness associated with their use. There is much therefore to be said for the retention of the old Sanskrit formulae for the most prevalent mantra; or verses. That the meaning of them should be properly understood goes without saying.
There can be no fixed rule laid down as to the time these devotional acts should take. It depends upon individual temperament. These are precious moments in one's daily life. The exercises are intended to sober and humble us and enable us to realize that nothing happens without His will and that we are but "clay in the hands of the Potter". These are moments when one reviews one's immediate past, confesses one's weakness, asks for forgiveness and strength to be and do better. One minute may be enough for some, twenty-four hours may be too little for others. For those who are filled with the presence of God in them, to labour is to pray. Their life is one continuous prayer or act of worship. For those others who act only to sin, to indulge themselves, and live for self, no time is too much. If they had patience and faith and the will to be pure, they would pray till they feel the definite purifying presence of God within them. For us ordinary mortals there-must be a middle path between these two extremes. We are not so exalted as to be able to say that all our acts are a dedication nor perhaps are we so far gone as to be living purely for self. Hence have all religions set apart times for general devotion. Unfortunately these have nowadays become merely mechanical and formal, where they are not hypocritical. What is necessary therefore is the correct attitude to accompany these devotions.
For definite personal prayer in' the sense of asking God for something, it should certainly be own tongue. Nothing can be grander than to to make us act justly towards everything that lives.
Young India, 10-6-1926

Lets Laugh

કૂતરાને જોઇને છૂપાયો: હવલદાર : સાહેબ, એ વાત બિલકુલ ખોટી છે કે હું ચોરને જોઇને ગભરાઇ ગયો હતો.ઇન્સ્પેકટર : તો તું પેલી ગાડીની પાછળ કેમ છૂપાઇ ગયો હતો? હવલદાર : સાહેબ, એ તો હું કૂતરાને જોઇને છૂપાઇ ગયો હતો. બિલ વધી જશે: નટુ : યાર, જો દિવસે સૂરજ ન નીકળે તો શું થાય? ગટુ : વીજળીનું બિલ વધી જાય. બીજું શું? અભણની જિંદગી: ચીનુ કાકા : ડોકટર સાહેબ, આ ચશ્માં પહેર્યા પછી હવે હું વાંચી શકીશ ને? ડોકટર : હા, હા, બિલકુલ. ચીનુકાકા : તો તો સારું. બાકી અભણની જિંદગી તે કંઇ જિંદગી છે. કૂતરા ભસે છે!: ગટુ કયારનો હાથમાં બંદૂક લઇને દરવાજા પાસે ઊભો હતો. પત્નીએ પૂછ્યું, ‘કયાં જઇ રહ્યા છો?’ ગટુ : શિકાર કરવા. પત્ની : તો જાઓને. કયારના અહીં ઊભા શું રહ્યા છો? ગટુ : કેવી રીતે જા? બહાર કેટલા કૂતરા ભસી રહ્યા છે! પરિણીત છો?: એક ઘનઘોર વરસાદી રાત્રે વરસાદમાં ભીંજાતાં ભીંજાતા નરેશ પિઝા પાર્લર પહોંરયો અને પિઝા પેક કરવાનો ઓર્ડર આપ્યો. દુકાનદારે પિઝા પેક કરતાં કરતાં તેને કહ્યું, ‘તમે પરિણીત લાગો છો.’નરેશે કહ્યું : ‘એકદમ સાચું અનુમાન લગાવ્યું. આવી તોફાની રાત્રે પિઝા લેવા માટે મા તો ના જ મોકલે.’ ગીત સાંભળશો?: ગટુ પહેલીવહેલીવાર હવાઇ મુસાફરી કરી રહ્યો હતો. એરહોસ્ટેસ તેને કોકપીટ બતાવવા લઇ ગઇ. ત્યાં જતાં જ પાઇલોટનો હેડફોન ખેંચવા લાગ્યો. પાઇલોટ ગભરાઇને બોલ્યો, ‘અરે, આ શું કરી રહ્યા છો?’ગટુ : અરછા, ટિકિટ અમે ખરીદી છે અને ગીતો તું એકલો સાંભળીશ એમ?’ આંખો બંધ કરી દે: પત્ની : અરે, આટલી ઝડપથી બાઈક ના ચલાવો. મને ડર લાગે છે. પતિ : ડર લાગતો હોય તો મારી જેમ આંખો બંધ કરી દે ને.

જંગલનો રાજા કોણ ? – સતીશ વ્યાસ

એક હતું જંગલ. જંગલમાં એક સિંહ રહે. એકવાર તેને વિચાર આવ્યો કે હું જંગલનો રાજા છું એની મને તો ખબર છે. પણ બીજાં પ્રાણીઓ જાણે છે કે નહીં ? મારે તેમને પૂછવું જોઈએ અને સિંહ ગુફાની બહાર નીકળ્યો. ગુફાની બહાર જ એક સસલું રમતું હતું. સિંહે તેને જોયું. સસલું તો ગભરાઈ ગયું.સિંહે પૂછ્યું : ‘એય ધોળિયા, તને બીજું કાંઈ આવડે છે કે માત્ર દોડાદોડી કરતાં જ આવડે છે ?’ગભરાયેલું સસલું કહે : ‘મને તો ઘણું આવડે છે.’‘તો બોલ, જંગલનો રાજા કોણ છે ?’ સિંહે પૂછ્યું.‘સાહેબ, જંગલના રાજા તો તમે જ છો.’ સસલાએ જવાબ આપ્યો.સિંહ ખુશ થઈ ગયો. તેણે સસલાને માથે હાથ મૂક્યો ને આશીર્વાદ આપ્યો – ‘શાબાશ, આગળ જતાં તું મહાન બનીશ. જા, રમવા જા.’ ને ગભરાયેલું સસલું ત્યાંથી ભાગી છૂટ્યું.આગળ જતાં સિંહને હરણું સામે મળ્યું. સિંહે તેને પકડ્યું. હરણું ગભરાઈ ગયું કે હવે સિંહ મારી નાખશે. તેના બદલે સિંહે પૂછ્યું : ‘એય કાળિયા, ક્યાં રખડે છે ? જંગલ તારા બાપનું છે ?’‘ના સાહેબ’ ગભરાયેલું હરણું બોલ્યું.‘તો કોના બાપનું છે ? ખબર છે ? જંગલનો રાજા કોણ છે ?’ સિંહે પૂછ્યું.‘જંગલનો રાજા….’ હરણું વિચારમાં પડ્યું. તરત તેને આઈડિયા આવ્યો, ‘જંગલના રાજા તો તમે જ છો સાહેબ.’સિંહ ખુશ થઈ ગયો. ‘શાબાશ, તું મહાન બનીશ.’ કહી સિંહે તેને આશીર્વાદ આપ્યા ને છોડી મૂક્યું.આમ સિંહે જિરાફ, બિલાડી, વાનર બધાને પૂછી જોયું. બધાએ તેને જ જંગલનો રાજા કહ્યો. સિંહે બધાને આશીર્વાદ આપ્યા. આગળ જતાં રસ્તામાં હાથી મળ્યો તે શાંતિથી ઝાડનાં પાંદડાં ખાતો ઊભો હતો.‘એય જાડિયા, તારે આખો દિવસ ખાવા સિવાય કંઈ કામ ધંધો છે કે નહીં ?’ સિંહે પૂછ્યું.હાથીએ કાંઈ જવાબ ના આપ્યો. શાંતિથી પાંદડાં ખાવાનું કામ ચાલુ રાખ્યું.‘અરે તને કહું છું, સંભળાતું નથી ?’ સિંહે ગુસ્સાથી પૂછ્યું. ‘કાંઈ જનરલ નૉલેજ છે કે નહીં ?’ આ સાંભળી હાથીએ સિંહની સામે જોયું.‘બોલ તો ? આ જંગલનો રાજા કોણ છે ?’ સિંહે પૂછ્યું.સિંહનો સવાલ સાંભળીને હાથીને ગુસ્સો આવ્યો. તે કંઈ બોલ્યો નહીં, પણ સૂંઢથી પકડ્યો ને ઉંચકીને દૂર ફેંકી દીધો. સિંહ પછડાયો, તેને ઠીકઠીક વાગ્યું. ધૂળ ખંખેરતાં ઊભો થયો ને હાથીને કહ્યું : ‘નહોતું આવડતું તો ના પાડવી હતી. આમ કોઈને ફેંકી દેવાય ? તારામાં કોઈ જાતની સભ્યતા છે કે નહીં ?