Friday, December 13, 2019

Thanks Lafleche Central School

મારા દિકરા યશે એની નાની‌ ઉમ્મરે જીવનના દરેક પાસાઓનો ઘણો અનૂભવ મેળવ્યો છે. જીવનને ૩૬૦ ડીગ્રી એ વણાંક આપતાં કેટલાક અનુભવો કેનેડામાં આવી ને થયા જે અમે જીવનભર નહીં ભૂલી શકીએ. મને વિશ્વાસ છે યશ એના જીવનમાં ખુબ સફળ થશે....એના જીવનઘડતર નો શિક્ષક એ પોતે અને એનો સમય રહ્યો છે. યશ એની ઉંમર કરતાં વધુ મેચ્યોર છે....કદાચ વ્યક્તિ ઓળખ અને સમજણ પૂર્વક સમય મુજબ નિર્ણય શક્તિમાં મારા થી પણ વધુ આગળ કહી શકાય.
આજે યશ એની શાળાના અનુભવ કહેતા કહેતા ભાવુક બની ગયેલ. યશ જ્યારે ભારત માં હતો ત્યારે ભણવામાં ઘણો સ્લો લર્નર. અભ્યાસ માટે એને અમારે રોજ ઠપકો આપવો જ રહ્યો. ભણવાનું મહત્વ એના માટે કાંઇ જ નહી. આમ પણ ભારતમાં ભણપારને ક્યાં નોકરી મળવાની છે ? ધંધા માટે મોટી મૂડી છે નહીં અને પ્રાયવેટ  નોકરીમાં સ્કિલ મહત્વનું છે.... આવી એની દલીલો રહેતી.
અમારી લફલેશ શાળાના શિક્ષકો એ માત્ર ત્રણ મહિના માં યશનુ સ્કિલ ઓળખી લીધું. યશ ભારતમાં ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણતો જ્યારે અહીં અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણવાનું. શરુઆત માં અઘરું લાગતું પરંતુ સમય મુજબ એને મન બનાવી લિધેલ. અહીં શાળામાં રીમેમ્બરન્સ ડે નિમિત્તે નિબંધ લેખન સ્પર્ધા માં યશનો ત્રીજો નંબર આવતા એમની શાળાના આચાર્યશ્રી એ મને ફોન કરી જાણ કરતાં કહેલ કે,'અમને આનંદ છે યશ અમારી શાળામાં છે. અમને યશ પર ગર્વ છે. યશ માટે અમારી શાળા પસંદ કરવા તમારો આભાર. હું અવાક બની સાંભળતો રહ્યો. શું કહેવું એ જ સમજાતું નહીં. મારા માટે પણ ગર્વ કહી શકાય!
લફલેશ શાળામાં પુસ્તકીયા જ્ઞાન સાથે સ્પોર્ટ્સ, રસોઇ બનાવવાનું પણ શિખવવામાં આવે છે. શાળા દ્વારા જ યશને ડ્રાઈવર્સ લાયસન્સ ની થિયરી પરીક્ષા અને પ્રેક્ટિશ કરાવી લાયસન્સ અપાવ્યું. રસોઇ માટે જુદી જુદી ટીમ બનાવેલ હોય. લફલેશ ગામમા માત્ર અમારો પરીવાર શાકાહારી છે. અહીં શાકાહારી રહેવું અઘરું કહી શકાય! જોકે અશક્ય નથી. યશ શાકાહારી છે એ એનો શાળા પરીવાર જાણે. શાળામાં રોજ જુદું જુદું જમવાનું જાતે ગૃપમા બનાવી ખાવાનું અને એના માર્ક્સ મળે. યશ નોન વેજ ન ખાય. એના શિક્ષક અને સાથી મિત્રો એ પુછતાં થશે ન ખાવાનું કારણ બતાવ્યું. વિદ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકને લાગ્યું કે યશ નહીં જ ખાય આથી શિક્ષકે વેજ બ્રોથ અને અન્ય સામગ્રી લાવી આપી અને સાથી વિદ્યાર્થીઓએ પણ સ્વેચ્છાએ વેજ ખાવાનું શરૂ કર્યું. શાળાના એક વિદ્યાર્થી ના કારણે ગૃપના સભ્યો પણ વેજ ખાય એ અકલ્પનીય જ કહી શકાય.અહીંના કેનેડીયન વિદ્યાર્થીઓએ યશ સાથેના માત્ર ત્રણ મહિનાના સંબંધમાં જો ગૃપ સમયે વેજ ખાવાનું નક્કી કર્યું હોય તેનો અર્થ એમને યશના‌ વિચારો એની પસંદગીનું સન્માન કર્યું. નાની ઉંમર ના વિધાર્થીઓ આમ તો જ કરી શકે જો એમને ઘરમાંથી આ પ્રકારના સંસ્કાર મળ્યા હોય....! મેં ભારતમાં એવા ઘણાં શિક્ષિત જોયા છે જેઓ માત્ર પોતાની દૃષ્ટિએ જ જુએ છે. એમના માટે પોતે જ સાચા. પોતાના ઘમંડને સંતોષવા માટે કોઇ પણ વ્યક્તિ સાથે સંબંધ પુરો કરતા સામેની વ્યક્તિ ની મજબૂરી સમજે નહીં. આવા લોકો હંમેશા સામે વાળાને બદલવામાં જ પોતાનો વિજય સમજતા હોય છે. એ ન ભૂલવું જોઇએ કે, 'માણસે જાત બદલવા માટે કોઇ કારણ કે મજબૂરી જોઇએ....'કોઇને મજબૂર કરી એનું અસ્તિત્વ પુરું કરી ખુશ થનારા રાવણના પૂતળાનું દહન કરીએ છીએ પરંતુ એમાંથી કોઇ બોધપાઠ નહીં લઇએ...?' અહીં કેનેડાના લોકો સત્ય સાથે જીવે છે.... સાચું કહું તો આપણે વસુધૈવ કુટુંબકમ્ ની માત્ર વાતો કરીએ છીએ, જ્યારે અમારા લફલેશ ના લોકો અને તમામ કેનેડીયન સાચા અર્થમાં વસુધૈવ કુટુંબકમ્ ની ભાવના સાથે જીવે છે. ખરેખર અહીંના લોકો પ્રેમાળ અને મહાન છે. અહીં શાળામાં પ્રવેશ મેળવતા સમયે કે આજ સુધી મને કે મારા પરિવાર ના સભ્યોનો કોઇએ ધર્મ. જ્ઞાતી કે પેટા જ્ઞાતિ નથી પૂછી. ભારતમાં શાળા પ્રવેશ ફોર્મમાં પહેલા જાતીની માહિતી આપતાં આ કોલમ તો આવે જ. દુઃખ સાથે કહેવું પડે કે દેશ જાતી ધર્મ સાંપ્રદાયના ફાંટા માં ફંટાઇ રહ્યો છે. ઘણી વાર શહેરમાં જવાનું થાય અને શોપિંગ મોલ માં કોઇ નવા આવનાર મળી જાય તો અહીં પણ પૂછે,' તમે ક્યાંના ?
ગુજરાતના.
ગુજરાતમાં ક્યાંના ?
કડીના
જાતે કેવા ? (આ સાંભળતા મનમાં ગુસ્સો આવે પણ કહેવાય તો નહી ?!....)
બ્રાહ્મણ
એમ કેવા બ્રાહ્મણ ?
ઔદિચ્ય...ભલે મારે મોડું થાય છે પછી મળીએ. આવા નાતજાતના વાડામાં રહેનારને બહાર ન જ નિકળવું જોઇએ. આવા લોકો આતંકવાદી જેવા કટ્ટર જ હોય! સમય આવ્યે આવા લોકો અન્ય સમાજ માટે ઉપદ્રવી બની શકે. આજે એક મિત્ર એ ફેસબૂક માં પોસ્ટ કરેલા કે,'ગીતા કોર્ટમાં નહીં ક્લાસ (વર્ગખંડમાં) ભણાવવી જોઇએ. હું ઘણાં વિકસિત, શાંતિ પ્રિય સફળ દેશમાં ફર્યો છું. મેં આવા કોઇ દેશમાં શાળામાં ધર્મનું જ્ઞાન આપતાં ન જોયા. શાળામાં આધુનિક જ્ઞાન જ અપાય! ધર્મ બાળકો મંદિરમાં જઈને જાણે. શાળાને ધાર્મિક અખાડો બનાવી શું મળશે ? અભ્યાસુ વ્યક્તિએ ધાર્મિક કટ્ટર દેશો અને ધાર્મિક સ્વાતંત્ર્ય વાળા દેશોની દશા વ્યવસ્થા જોવી જોઇએ. ધર્મ શાંતિ માટે છે, એ ખ્યાલ મને અહીં સ્પષ્ટ થયો. હું દર રવિવારે સવારે ૯.૦૦ કલાકે નિયમિત  ઘરે પૂજા પાઠ કરી અમારા લફલેશ ની કેથલીક ચર્ચામાં જાઉ અને ૧૧ વાગે વુડ રો ની ચર્ચામાં જાઉં. મને અઠવાડિયું ફ્રેશ રહેવાની ઉર્જા મળે. કેનેડા એ ધાર્મિક સમભાવ ધરાવતો શ્રેષ્ઠ દેશ છે.
અને અંતે, 
યશ દ્વારા છેલ્લે કહેવામાં આવેલ વાક્ય,'હવે ભણવું જ છે...' 
કેમ ?
'ભણેલાને જ બધાં સભળે છે. વાંક હંમેશા નિર્બળ અને ઓછું ભણેલા નો જ હોય છે.'
હું અવાક બની યશના પોતાના જીવન માટેના કોન્ફીડન્સ અને ભવિષ્ય નું વિચારી થોડો સમય મૌનસ્થ બની રહ્યો. હું દૃઢપણે કહી શકું કે લફલેશ શાળા યશના જીવને યશવાન બનાવશે. 
Thanks Lafleche Central School

Tuesday, December 10, 2019

ચટપટી ચટણી....

જમવાની વાત આવે એટલે ગુજરાતીના હાથ પગ હાલતા બંધ થઈ જાય. તમે દુનિયાના કોઈ પણ ખૂણે જતા રહો ત્યાં જઇને તમે ગુજરાતી ખાણું શોધશો. ગુજરાતમાં ગુજરાતી ભાણું ક્યારેક જ ખાય પરંતું ગુજરાત બહાર ગુજરાતી ભાણું શોધે રાખે. ગુજરાતીઓને ખાવાનો ચસ્કો જ એવો કે દરેક વસ્તુમાં એને વેરાયટી જોઈએ.  કહેવાય છે કે ગુજરાતી ને હોટલમાં ઘર જેવું જોઈએ ને ઘરમાં હોટેલ જેવું જોઈએ. ગુજરાતી સ્વાદ પ્રિય પ્રજા છે એટલે જ્યાં જ્યાં જાય ત્યાં ત્યાં પોતાના ભોજનની છાપ છોડતો આવે છે. ગુજરાતીને જેટલું ભોજન વહાલું  છે એટલી જ સાઇડ ડીશ પણ. સાઈડમાં અથાણું, ચટણી, પાપડ, છાસ વિગેરે. છાસ થી અથાણુ દરેકમાં આપણી પાસે અદભુત વેરાયટી. દરેકને પોતાની પસંદની અલગ સાઇડ ડીશ હોય. 
અહીં કેનેડામાં કેટલાક ગુજરાતી મિત્રો ના ત્યાં જમવા જવાનું થાય એટલે સુરતી ફ્રોઝન ચટણી ખાવા મળે. અહીં કેનેડામાં ગુજરાતી પ્રજાના ભોજનમાં ખાસ ધ્યાન ખેંચે એવી કોઈ બાબત હોય તો એ સુરતી ચટણી કહી શકાય. જમતાં જમતાં ચટણી ની વાત આવે એટલે મને પૂછે,'તમે કેવી ચટણી બનાવો ?' હું મહેસાણામાં વન ટેન રેસ્ટોરન્ટમાં મેનેજર હતો ત્યારે સાંજે સ્ટાફ ના સૌ સાથે જમવા બેસતાં. અમારા જમવામાં રોજ મેનૂ અલગ હોય એમ કહી શકાય પરંતુ ચટણી એક જ પ્રકારની અમારા રસોયા ભાઇ બનાવે. કદાચ એમને બીજા પ્રકારની ચટણી ફાવતી જ હશે પરંતુ અમને ગમતી ચટણી કંઇક અલગ જ હતી. શિયાળામાં કાંઇ ન મળે તો ખાલી અમારી ચટણી, રોટલો અને છાસ મળે એટલે મોજેમોજ.
આમ કહું એટલે તરત મિત્રો ચટણીની રેસિપી પૂછે. પ્લીઝ તમે રેસિપી ન પૂછતાં હો... નીચે આપેલો ફોટો જોઈ મિક્સર કે ખાંડણી દસ્તો લઈને કરો બધું ભેગુ. હું ગેરંટી આપી શકું કે એકવાર આ ચટણી ખાઓ પછી તમને વારે વારે એ ખાવાનું મન થશે. ચટણી સહેજ ઢીલી કરવા દહીં નાખી શકાય અને હા બે-ત્રણ ખજૂરની પેસી,આંબલી - ગોળનું પાણી, દ્રાક્ષ ને ફુદીનો  નાખો ને પછી એનો સ્વાદ જોવો. આવી રીતે ક્યારેક રસોડામાં કામ કરશો તો ભાભીને પણ ગમશે.

Sunday, December 8, 2019

Love You Lafleche!

મેં જ્યારે Wood River Bar and Grill Lafleche Saskatchewan માં Supervisor તરીકે કામ શરૂ કર્યું ત્યારે સાંભળેલ કે આ રેસ્ટોરન્ટ અને બાર કમ્યુનિટી એ બનાવેલ પછી વેચેલ. અહીં આવ્યો ત્યારે રેસ્ટોરન્ટ બંધ હાલત જેવી હતી. અહીં કમ્યુનિટી નો પ્રેમ મેળવી  નામ મેળવવું, લોકોને આવતા કરવા ઘણું અઘરું છે એમ મને જણાવવામાં આવેલ. લફલેશ માત્ર ૪૦૦ લોકોની વસ્તી વાળું (મોટા ભાગે સિનીયર સિટીઝન) અને ટાઉનમા ત્રણ રેસ્ટોરન્ટ. મેં જેમ જેમ કસ્ટમર આવતાં ગયાં એમ એમ એમના ફીડબેક મેળવી જરૂરી સુધારા શરૂ કર્યાં. અહીંના લોકો ખુબ પ્રેમાળ અને માયાળુ છે. કમ્યુનિટી દ્વારા બાર- રેસ્ટોરન્ટ બનાવેલ હોઇ મેં કમ્યુનિટી કોર્નર બનાવવા નું વિચાર્યું. અમારી હોકી ટીમ ખુબ પ્રખ્યાત છે. હોકી અમારા લફલેશ ની પ્રિય રમત. દરેકને હોકી માટે ખુબ આદર. ૨૪ માર્ચ ૨૦૧૯ની સાંજે South Sask Female Hockey League Champs 2018-19 માં અમારી ટીમનો સુંદર દેખાવ રહ્યો. હોકી પુરી થયા પછી ટીમના સભ્યો અને પેરેન્ટ્સ અમારા ત્યાં જમવા આવ્યાં. અમે કમ્યુનિટી કોર્નર માં હોકી પ્લેયર ની સહી લેવા કહ્યું અને ટીમ દ્વારા હોકી કોર્નર તૈયાર કરવામાં આવ્યું. આજે આ કોર્નર કમ્યુનિટી કોર્નર છે અને દરેક સભ્ય ગર્વથી પોતીકાપણાના ભાવ સાથે અમને સપોર્ટસ કરવા આવે છે. હું નશીબદાર છું, આજે લફલેશ ના તમામ લોકોએ એમના હૃદયમાં મને અને પરીવાર ને વિશેષ સ્થાન આપ્યું છે અને ખુબ પ્રેમ આપે છે. દરેક તહેવાર, પ્રસંગે અમને ગ્રામ જનો તરફથી પરીવાર ના ભાગ માની આમંત્રણ આપે. પરમાત્મા નો આભાર અમને કેનેડાના લફલેશ, સસ્કાચવાનમા રહેવાની તક આપી.
Love You Lafleche!
Love You Canada!


Memories from July 2018 'Shravankumar...'

Last year on 23rd July 2018 noon, Jeff Wishart from Oakland Manitoba was at our restaurant for lunch. Wishart's roadside hike began at the Manitoba-Saskatchewan border on 4th, July. He said that he is walking to Victoria BC to raise awareness about Multiple sclerosis, a disease his mother suffers from. While talking with him, I came to know that Canada has one of highest rates of MS in the world one in every 385 Canadians are living with this autoimmune disease, which attacks the central nervous system. He walks from sun shine and stop before sun rise or when he she place for his hammock.
While having lunch we talk about culture in Canada and India and he shared his experiences he gets while walking for the world. I told him that from childhood we are listening story of Shravankumar which is in mouth and lip for more than last 7000 years in India and I got an opportunity a real Shravankumar in Canada. 
Canada is country as like India where kids respect their parents and Jeff Wishart is one of the live example. It was wonderful experience I had while talking with Jeff Wishart.
May God bless him and his mother and Canada get free from Multiple Sclerosis disease.
Jeff Wisart....I called him Shravankumar...

Memories ... Supper with Seniors

While talking and planning for this year Christmas supper with Seniors, memories recall from 28th December 2018.
When I was in India, we use to celebrate New Year supper with all Family members, Friends and Seniors at our hometown. It's my first Christmas and new year celebration in Canada. Lafleche is my hometown now.

We got an opportunity to serve complimentary Christmas suppers from Wood River Bar and Grill to Seniors at Wheatland Lodge, Lafleche. We prepared Canadian supper and Indian Khichadi for Seniors. 

Khichadi is Gujarati Traditional food prepared with Rice, Green Gram (mung bean), Ghee, Oil, Onion, Garlic, Paprika, Spices, Black Cumin, Turmeric, Asafetida. Its delicious food preferred for supper. 

We are so happy and feel blessed by serving complimentary supper to our Seniors.
Thanks Seniors....
Thanks Lafleche....
Will celebrate this year again....

યોધ્ધા

જીવનમાં જુદા જુદા તબક્કે ઉદભવતી પરિસ્થિતિ અને તેના પરિણામ આપણે નક્કી નથી કરી શકતા, આપણે માત્ર તેને અનુરૂપ પ્રત્યુતર આપવાનો હોય છે. પરિણામનો સ્વિકાર કરી ઇચ્છિત પરિણામ પ્રાપ્તિ માટે પ્રયત્ન કરવો એજ જીવન...

વિપરીત પરિસ્થિતિઓ સામે લડનાર ને જ 'યોધ્ધા' કહેવાય...

Friday, December 6, 2019

Canada શાંતિ થી રહેવા માટે નો શ્રેષ્ઠ દેશ...

Blog

જ્યારે જ્યારે‌ ભારતમાં  મિત્રો કે સ્નેહીજનો સાથે ફોન પર વાત થાય ત્યારે ત્યારે તેઓ કેનેડા વિશે અવશ્ય પુછે. ભારતમાં વધતી બેકારી, સામાજિક અસમાનતા, આર્થિક ગરીબાઈ, અશાંતિ જેવા કેટલાક કારણોના લીધે મહેનતું અને શાંતિ પ્રિય લોકો તક મળે તેઓ ભારત છોડી અન્ય દેશમાં સ્થાયી થવા ઇચ્છતા હોવ છે. જો કે એમાં ખોટું પણ નથી. જેમણે સખત મહેનત અને ઇમાનદારી થી રહેવું છે એમના માટે કેનેડા સ્વર્ગ સમાન છે. કેનેડા વિસ્તાર ની દૃષ્ટિએ ભારત કરતાં ત્રણ ગણો વિશાળ અને વસ્તી ની દૃષ્ટિએ ગુજરાત કરતાં અડધી આબાદી વાળો મજાનો દેશ છે. કેનેડા માં વિશ્વ ના તમામ દેશના લોકો ભાઇચારાની ભાવના સાથે રહે છે. અહીં દરેક વ્યક્તિ માટે સરખા કાયદા કાનૂન અને સ્વિકૃતિ છે. તમામ લોકો કાયદાનું એ રીતે પાલન કરે કે કોઇને કાયદાનું ઉલ્લંઘન કરવાની જરૂર પણ ન પડે.
સૌ માટે પ્રશ્ન હોય છે કે કેનેડા કેવી રીતે આવવું...?
કેનેડા વસવાટ માટે આવવા માટે જુદી-જુદી ઘણી પધ્ધતિઓ છે. પરીવાર ના આશ્રિત માટે, અભ્યાસ અર્થે, કામ (નોકરી) કરવા, ધંધાર્થે વિગેરે વિગેરે. દરેક વિઝા માટે અલગ અલગ જરુરીયાત હોય છે. cic.gc.ca પર log in થવાથી તમામ માહિતી મળી રહેશે. જો આપ અભ્યાસ અર્થે અથવા નોકરી અર્થે આવવા માંગો છો તો IELTS માં ઓછામાં ઓછા ૬ બેન્ડ અપેક્ષિત છે. જે વ્યવસાય નોકરી કરતા હોવ એ મુજબની નોકરી માટે કેનેડા ના કોઇ એમ્પ્લોયર તરફથી વર્ક પરમિટ માટે ડોક્યુમેન્ટ જરુરી છે. હું ભારતમાં હતો ત્યારે મારા પત્નીની નોકરીનું સ્થળ દર બે વર્ષે બદલાતું રહેતું અને મારી નોકરી એક જ સ્થળે રહેતી હોઇ સોમવારથી શનીવાર મારે એકલાં રહેવાનું થતું. આથી શિક્ષકની નોકરી સાથે સાથે મેં વન ટેન રેસ્ટોરન્ટ એન્ડ બેન્કવેટ, મહેસાણા માં મેં સાંજ થી મોડી રાત્રી મેનેજર તરીકે નોકરી શરૂ કરેલ. વન ટેન રેસ્ટોરન્ટમાં મળતા પગારમાંથી મેં વિદેશ ફરવાનું નક્કી કરેલ. યુરોપ, અમેરિકા અને કેનેડા ફરતાં ફરતાં મને વિદેશ વસવાટ નો મોહ વધ્યો. જોકે વિદેશ માં વસવાનું મેં ૨૦૧૧ માં સંકલ્પ કરેલ પરંતુ વન ટેન રેસ્ટોરન્ટ ના અનૂભવને કારણે મારું સ્વપ્ન પુરુ થયું. સદનશીબથી મને કેનેડામાં રેસ્ટોરન્ટ માં સૂપરવાઇઝર તરીકે કામ કરવાની તક મળી. કેનેડામાં નાનું ગામ હોય કે મોટું શહેર પાયાની સગવડો સરખી મળી રહે. હું સસ્કાચવાન રાજ્યના નાનકડા ગામમાં રહું છું. અમારા ગામની વસ્તી ૪૦૦ વ્યક્તિ હશે પરંતુ લફલેશ-સ્વર્ગ જેવું સુંદર પ્રેમાળ અને હંમેશા ધબકતું. જો ખરેખર કેનેડાને જાણવું હોય, માણવું હોય કે કેનેડીએ તરીકે જીવવું હોય તો નાના ગામડા (small town)માં રહેવાનું પસંદ કરવું. મારી દૃષ્ટિએ કેનેડા શાંતિ થી રહેવા માટે સૌથી વધુ સારો દેશ છે. 

Tuesday, December 3, 2019

ભ્રષ્ટાચારી = આતંકવાદી...


ગયા અઠવાડિયેVTV ન્યૂઝ ચેનલ પર ઇસુદાનભાઇ ગઢવી દ્વારા સંચાલિત મહામંથન કાર્યક્રમમાં ભ્રષ્ટાચાર પર ચર્ચા સાભળી. હું દશમાં ધોરણમાં અભ્યાસ કરતો ત્યારે (૧૯૯૦) નિબંધ પૂછાયો હતો,. 'ભ્રષ્ટાચાર નાથવાના ઉપાય'...વર્ષો થી ભારતમાં ભ્રષ્ટાચાર પર ચર્ચાઓ ચાલે છે, આંદોલન થયા, સરકાર બદલાઇ પરંતુ ભ્રષ્ટાચાર વધતો જાય છે. કહેવાય છે કે ઘણાં ભારતીય ના નાણાં સ્વિસ બેંકમાં જમા છે. દરેક સરકાર આ રકમ પરત લાવવા ચૂંટણી સમયે વચનો આપે છે પરંતુ એ વચનો પોકળ સાબિત થાય છે. નોટબંધી સમયે કાળું નાણું સંગ્રહ કરનાર સામે કડક કાર્યવાહી ની વાતો કરવામાં આવેલ પરંતુ હજારો કરોડના ગોટાળા વાળા નો વાળ પણ વાંકો ના થયો અને કાળાના ધોળા થઈ ગયા.
અત્યારે સોશીયલ મીડીયા માં પાકિસ્તાન ને દુશ્મન દેશ, ભારત સામે આતંકવાદી કૃત્યો માં મદદગાર દેશ બતાવી દદરોજ અનેક દેશભક્ત લોકો  ગાળો દેતા હશે પરંતુ એ લોકો ભારતમાં રહી ભ્રષ્ટાચાર કરનાર કે કરાવનાર વિશે કાંઇ જ કહેશે નહી. આપણી દેશભક્તિ માત્ર પાકિસ્તાન થી શરૂ થઈ પાકિસ્તાન સુધી જ રહે છે.
ખરેખરતો કોઇ પણ સરકારી કર્મચારી કે નેતા કોઇ કામ કરવા બદલ ચા પિવે તો એ પણ એ વ્યક્તિ ભ્રષ્ટાચારી કહેવાય. ઘણાં લોકો કામ બદલ ભેટ સોગાદો લઇ ભ્રષ્ટાચાર ના મૂળ ને મજબુત કરવા આહુતિ આપે છે. કેટલાક તો અમુક ખાતામાં નોકરી જ ભ્રષ્ટાચાર માટે જોડાય છે. એક દિવસ હું મહેસાણા થી કડી બસમાં જતો હતો ત્યારે કોઇને મેં વાત કરતાં સાંભળેલા કે બસ એક વાર (____) નોકરીમાં લાગી જાઉ પછી જોજેને ફોર્ચ્યુનર સિવાય ફરું નહીં. મેં પણ વિચાર્યું કે એ ભાઇ કહે છે એ નોકરીમાં તો માંડ બાઇક ફેરવી શકાય અને આ ભાઇ ફોર્ચ્યુનર ની વાત કરે છે. કમાલ છે સરકારી નોકરીનો. હું સ્પષ્ટ પણે માનું છું કે ભ્રષ્ટાચાર પેટે એક પૈસો લેવો એ ભારત માટે આતંકવાદી કૃત્ય જ છે. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓએ કે ભ્રષ્ટાચાર ને પોષણ આપતાં લોકો ભારત માટે પાકિસ્તાન કે આતંકવાદી કરતાં પણ વધુ ખતરનાક છે. આવા લોકોએ આતંકવાદી વિશે એક શબ્દ પણ બોલવાનો અધિકાર નથી કારણ તેઓ પણ આતંકવાદી જ છે. કેટલાક અધિકારીઓ, નેતાઓ સિધા પોતે ભ્રષ્ટાચાર કરવા બદલે  વચ્ચે દલાલ રાખે જેથી પોતાને રિસ્ક ઓછું રહે. આવા લોકો પોતાને લાયઝન તરીકે ઓળખાવે અને પોતાની ટકાવારી રાખે. છેલ્લા વિશેેેેે વર્કષથી લાયઝનિગ એક નવો અલગ પ્રકારનો વ્યવસાય શરૂ થયો છે. ભ્રષ્ટાચારી કે એના દલાલ કોઇએ ઇન્કમ ટેક્ષ ભરવાનો થતો નથી.દલાલો પણ એમના સાહેબ ની જેમ દેશ માટે આતંકવાદી જ છે. જે લોકો શાંતીથી મહેનતનો રોટલો ખાઈ જીવવા માંગે છે અને જેમની પાસે તક છે તેઓ કાયમી ભારત છોડી વિદેશ જતા રહે છે. 

પચાસ સાઇઠ હજારની નોકરી કરનાર લક્ઝુરીયસ કારમાં ફરતાં હોય, આલીશાન મકાન માં રહેતાં હોય, બે-ચાર પોતાના આલીશાન મકાનો ભાડેથી આપ્યા હોય અને પત્નીને લાખો રૂપિયા ના દાગીના  દર મહિને ભેટમાં આપતાં હોય આવા લોકો કે કોઇ પણ પ્રકારની નોકરી કે વ્યવસાય ના હોવા છતાં માત્ર ભ્રષ્ટાચારીઓનું લાયઝનીગ કરી વીવીઆઇપી જીવન જીવનાર લોકો  સમાજમાં જોવા મળશે. પણ  આવા લોકો ને નાથવા કોઇ રસ્તો જ નહીં...? ?
મારું શું?? પગાર બાજું પર બચત તરીકે રહે એટલે સાઇડની આવકતો જોઇએ જ...ગાડી-ઘરના  હપ્તા ભરાય, પેટ્રોલ ડીઝલનો ખર્ચ નિકળી રહે એટલું જ કરવું એવું વિચારનારા ૯૯ની રમત રમે છે જે ક્યારેય ૧૦૦ એ પુરી થતી નથી.

ભ્રષ્ટાચારીઓએ વાલીયા લૂંટારા ની કથા યાદ હોવી જોઇએ. જ્યારે સાધુ એમને પૂછે છે કે તૂં લુંટ કોના માટે કરે છે તો વાલિયો કહે 'પરીવાર માટે'... આ લૂંટ ના પાપમાં પરીવાર સહભાગી ? પરીવાર ને પુછતાં પરીવાર ના કહેછે અને વાલિયો મહર્ષિ વાલ્મીકિ બંને છે. આ ભ્રષ્ટાચાર કરનારા ના પાપમાં એમનો પરીવાર સહભાગી નથી જ હોતો. ભ્રષ્ટાચારથી થતી સજા અહીં કે પરમાત્મા ના દરબારમાં જાતે જ ભોગવવાની છે. ભ્રષ્ટાચારથી મળેલ રકમનો આનંદ પરીવાર લેશે પરંતુ સજા તો ભ્રષ્ટાચારી એ જ ભોગવવી પડશે. આથી જ વિચારી ભ્રષ્ટાચાર બંધ કરી મહેનતના રોટલાને આનંદ થી આરોગો.
ભ્રષ્ટાચાર કરતાં પકડાય એના માટે દેશ સમક્ષ યુદ્ધ કે આતંકવાદી કૃત્ય જેવી સજા રાખવી જોઇએ. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓને ઓળખવા સહેલા છે. મહિને પચાસ હજાર નો પગાર હોય અને વર્ષમાં એક કરોડનું મકાન  ખરીદે એટલે સમજવું એ આતંકવાદી જ છે. ભ્રષ્ટાચારીને આતંકવાદી જ કહેવાય.
- ભ્રષ્ટાચાર કરતાં પકડાય એટલે નોકરીમાં થી કાયમી ડીસમીસ.
- દર વર્ષે સોનું-મકાન-જમીન વેચાણ/ખરીદ કરનાર ની વિગતો મેળવી ક્રોસ ચેકીંગ કરવું. કોઇ બિલ્ડર જો થર્ડ પાર્ટીના નામે મદદ કરતા પકડાય તો એને પણ આજીવન જેલ ની સજા ની જોગવાઇ કરવી.
- ભ્રષ્ટાચાર માટે મદદગાર ને પણ ભ્રષ્ટાચારી જેટલોજ દોષિત માની સજા કરવી.
- ભ્રષ્ટાચાર માટે ફાસ્ટ ટ્રેક કોર્ટ હોવી જોઇએ. ત્રણ મહિનામાં ચૂકાદો આવતા કેસ લૂલો ના કરી શકે.
-. દરેક સરકારી કચેરીઓ અંદર અને આસપાસ CCTV થી સજ્જ હોવી જોઇએ. શક્ય હોયતો લોકો કામગીરી જોઇ શકે એવી વ્યવસ્થા પણ થાય.

દુઃખ સાથે કહેવું પડે છે કે જાહેરમાં પ્રજાએ ચૂટેલા નેતાઓ હોર્સ ટ્રેડિંગ દ્વારા એમના અંતરાત્મા ના અવાજને કારણે દેશહિતમાં જાહેરમાં વેચાય છે.
સરહદ પારથી આવતા આતંકવાદીઓ, બળાત્કારીઓ ને ફાંસી ની સજાની માગણી પ્રજા કરે છે. પોલીસના એન્કાઉન્ટર સમયે પ્રજા કાંઇ જ જાણ્યા વિના માત્ર સાંભળી ને પોલીસનું સન્માન કરવા લાગે છે. આતંકવાદી કે બળાત્કારીઓ જેટલા જ ખતરનાક ભ્રષ્ટાચારીઓ અને એમના વહીવટદાર (લાયઝન) છે...જો ભ્રષ્ટાચારી ને પણ દેશ ના દુશ્મન માની ફાંસીની સજા માંગવામાં આવે તો ? કોઇ ભ્રષ્ટાચાર નું વિચારશે પણ નહીં. ભ્રષ્ટાચાર બંધ થશે એટલે આપોઆપ દેશ પ્રગતિ કરશે અને શાંતિ સ્થપાશે. 

હું લગભગ બે વર્ષથી કેનેડા માં રહું છું. અહીં બે વર્ષ માં મેં એક પણ જગ્યા એ ભ્રષ્ટાચાર જોયું કે સાંભળ્યું નથી. અહીં દરેક અધિકારી પોતાનું કામ સાચી રીતે, મદદરૂપ બની, સરળતાથી કરે છે. કદાચ આથી જ શાંતિ થી જીવવા માગતા ભારતીય યુવાનો ની અત્યારે પહેલી પસંદ કેનેડા  આવવાની છે. વંદે માતરમ્ કે જય હિન્દ ના નારા બોલી પોતાને દેશભક્ત બતાવનાર કરતા અહીં બોલ્યા વિના કેનેડા ના લોકો સાચી રીતે દેશભક્તિ કરે છે. મને આનંદ છે કે હું પરીવાર સાથે કેનેડામાં રહું છું. મારા સંતાનો ભ્રષ્ટાચાર થી દુર રહી શાંતિ થી જીવશે. આપણે વસુદેવ કુટુંબકમ્ ની વાતો કરીએ જ્યારે અહીં મેં વસુધૈવ કુટુંબકમ્ ની ભાવના સાથે લોકોને જીવતા જોયા છે. શું ભારત ભ્રષ્ટાચાર મૂક્ત નહીં બને ???? જો વ્યક્તિએ કામ કરાવવા કે નોકરી મેળવવા અઢળક રૂપિયા આપવા પડતાં રહેશે તો એક દિવસ બુધ્ધિશાળી યુવાનો કંટાળી વિદેશ શિફ્ટ થઈ જશે અને આપણે શાંતિ માટે કંટાળી દેશ છોડનારને ખરાબ કહેતા રહીશું. હજુ સમય છે, ભ્રષ્ટાચારી એ દેશનો સૌથો મોટો સૌથી ઘાતકી શત્રુ છે એ સમજીએ. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓને ખુલ્લા પાડીએ....સજા અપાવીએ...દેશને દુશ્મન (ભ્રષ્ટાચારી) થી બચાવીએ....

બે દિવસ‌ પહેલાં અજય દેવગણ અભિનિત ફિલ્મ રેઇડ જોઇ. એમાં કહ્યું છે કે સરકારી અધિકારી અને રાજકારણી માટે ભેટસોગાદ પણ લાંચ જ ગણાય. દેશની ગરીબાઈ, બેકારી કે અશાંતિ નું મૂળ કારણ ભ્રષ્ટાચાર છે.ભૂલથી પણ કોઇનું કામ કરી એના બદલામાં ચા પણ ના પીતા કે વેફર્સ સુધ્ધાં ના ખાતાં.... ભ્રષ્ટાચારથી ખાધેલા અન્નનો ઓડકાર આજે સારો લાગશે પરંતુ એક દિવસ પરીવાર ને બરબાદ કરશે....કુદરતનો આ નિયમ ભ્રષ્ટાચારી અને ભ્રષ્ટાચાર કરનારને મદદ કરનાર લાયઝન સહિત સૌને લાગુ પડે છે. યાદ રાખીએ ભ્રષ્ટાચારી દરેક વ્યક્તિ ભારતના સૌથી મોટા દુશ્મન છે. 

કેટલાક અધિકારીઓ ઇચ્છિત જગ્યાએ નોકરી લેવા લાખો રૂપિયા આપે એ જંગ જાહેર છે. ઇચ્છિત જગ્યા પર જવા માટે રુપિયા નક્કી કરે એને ટેન્ડર ભર્યું કહે! આ રૂપિયા નેતાઓના ખિસ્સામાં જતાં હશે કે ... ??? સાંભળ્યું છે, સુરત નું ટેન્ડર સૌથી મોટું હોય છે. એનો અર્થ સુરત ગુજરાતનું સૌથી વધુ ભ્રષ્ટ શહેર હશે ???? 

ભ્રષ્ટાચારની લત દારુ કરતાં પણ ખરાબ છે. દારુડીયાને  દારૂની લતે છોડાવવા કેન્ર્દો છે પરંતુ ભ્રષ્ટાચારી માટે ?  અપૂરતી સજાની જોગવાઈ આને લાયકાત વગરની અપેક્ષાઓ દેશને દેવાદાર બનાવી રહ્યો છે. નવ્વાણું ની રમત રમતા ભ્રષ્ટાચારી માટે કોઈકે તો રણશિંગું ફૂંકવુ પડશે.

મોદીજી અને સરકાર દેશના વિકાસ માટે રાત દિવસ મહેનત કરે અને ભ્રષ્ટાચારીઓ અને એમના મદદગાર (લાયઝન) વિકાસ માટે અવરોધ ઉભા કરે. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓ માટે પરંતુ આતંકવાદીઓ માટે જે સજાની જોગવાઈ છે એટલી સજા કરવી જરૂરી. ભ્રષ્ટાચારી વ્યક્તિ દેશ માટે પોતે દેશ વિરૂદ્ધ સફેદ કોલર રાખી યુધ્ધ કરી રહ્યા છે એમ માનવું. આવા આતંકવાદીઓના કોઇ ગૃપ નથી હોતાં પરંતુ એકલા દેશ વિરૂદ્ધ પ્રવૃત્તિ કરતાં હોય છે. દેશને સરહદ પેલે પારથી આવતા આતંકવાદી કરતાં એસી ઓફીસમાં બેસી ખોટા માર્ગે ભ્રષ્ટાચાર કરી દેશના વિકાસ ને અવરોધતા ભ્રષ્ટાચારી રુપી આતંકવાદીઓથી વધુ ખતરો છે.

છેલ્લા કેટલાક સમયથી સોશિયલ મીડિયા પર ભ્રષ્ટાચાર વિશે અનેક પોસ્ટ આવે છે. હૂં જ્યારે દશમાં ધોરણમાં અભ્યાસ કરતો ત્યારે પણ પરીક્ષામાં નિબંધ લખવાનો આવતો, 'ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત ભારત-એક સ્વપ્ન'. ભ્રષ્ટાચાર વિશે મેં પણ મારા બ્લોગ પર ઘણા વર્ષો પહેલાં લખેલું છે. 

આપણે સૌ જાણીએ છીએ ખેતરમાં કામ કરતા ખેડૂતો, સફાઈ કામ કરતાં સફાઈ કર્મચારીઓ અને મજૂરી કરતા મજુરો જે ટેક્સ ભરે એમાંથી  કર્મચારીઓ- અધિકારીઓના પગાર ચૂકવાય છે. એવું પણ બને કે કેટલાક અધિકારીઓ તો ખૂબ ગરીબાઈ માંથી આગળ આવ્યા હોય છે અને એ જ લોકો જ્યારે ભ્રષ્ટાચાર કરવામાં માઝા મૂકે ત્યારે સમજાતું નથી કે એમનો ખુદનો આત્મા કઈ રીતે માફ કરશતો હશે ?

 આપણે સૌ વાલિયા લૂંટારા વિશે જાણીએ છીએ. વાલિયા લૂંટારા ને જ્યારે સંત મળ્યા અને સંતે પુછ્યું તું જે આ પાપ કર્મ કરે છે એમાં તારો પરિવાર સહભાગી ખરો ? પરિવારના સભ્યોને વાલીયાએ પૂછતા કહ્યું તેઓ વાલીયાના કોઈ પાપ કર્મ સહભાગી નથી.... અને વાલીયો લૂંટારા માંથી મહાન રુષી બની ગયા.

 જો ખરેખર આખી જીંદગી ખોટા રસ્તે ભેગી કરેલી ધન, સંપત્તિ‌ સાથે લઈ જવાનું હોય તો ઠીક પરંતુ ભ્રષ્ટાચારથી ભેગી કરી અને મૃત્યુ સમયે બધું જ મૂકી જવાનું હોય તો આવા લોકોએ દેશમાં રહી, દેશનું ખાઇ શા માટે દેશ માટે આતંકવાદી બન્યા છે ? ભ્રષ્ટાચારી સ્વિકારે કે ના સ્વીકારે પરંતુ દરેક ભ્રષ્ટાચારી ભારત માટે આતંકવાદી સમાન કહી શકાય...! ખરેખર જો ભારતને સાચા અર્થમાં વિકાસશીલ બનાવવો હશે તો સત્તા પર બેઠેલા અધિકારીઓએ ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત થવું જ પડશે અને સમાજે ભ્રષ્ટાચાર કરતા અધિકારીઓને જાહેરમાં ખુલ્લા પાડી આતંકવાદી જેવો વ્યવહાર એમની સાથે પણ કરવો પડશે. આપણે પણ કેવા દેશ ભક્ત ? વેફર નું પેકેટ ચોરી કરતા બાળકને દુકાન બહાર નિકાળી જાહેરમાં માર મારી મર્દાનગી બતાવીએ આને ભ્રષ્ટાચારી લુખ્ખાઓ ને સાહેબ.આહેબ કહી માથે ચઢાવીએ. સરકારે ભ્રષ્ટાચારીઓ માટે કડક માં કડક એટલે કે આજીવન જેલ અથવા તો મૃત્યુદંડ જેવી સજા ની જોગવાઈ કરવી પડે, કારણકે ભ્રષ્ટાચારી પણ દેશમાં છુપાયેલા આતંકવાદી જ છે જો સજાનો ડર નહીં હોય તો આ લોકો કાંઈપણ કરશે. દિવસે દિવસે ભ્રષ્ટાચાર વધી રહ્યો છે. સમજું વ્યક્તિ પોતાના સંતાનોના ભવિષ્યની ચિતા કરનાર વ્યક્તિ તક મળતાં જ વિદેશ રહેવા જતા રહે છે. કેનેડા, અમેરીકા કે બીજા દેશો એટલા માટે આગળ છે કારણ અહીં ભ્રષ્ટાચાર નથી, સૌ સમાન, કોઇ સાહેબ નહીં બધાં જ કર્મચારી, દરેક ને સરખો ન્યાય- સરખી તક.

પ્રધાનમંત્રી શ્રી મોદી સાહેબ કે સરકારના કેટલાક મંત્રીઓ રાતદિવસ કામ કરવાથી દેશનો વિકાસ શક્ય નથી, પરંતુ દેશના વિકાસ માટે સમાજના દરેક વર્ગના લોકોએ પોતાનું યોગદાન આપવું પડે. અધધધ કહી શકાય એટલો પગાર લેતા અધિકારીઓ કોઈની 'ચા' પીવાની પણ અપેક્ષા કેવી રીતે રાખી શકે અને જો રાખે છે તો કુદરત એમને ક્યારેય માફ નહીં કરે. જે દિવસે એમના સંતાન ને ખબર પડશે કે એમના માતા કે પિતા દ્વારા ભ્રષ્ટાચારથી આ સંપત્તિ ભેગી થઇ છે એ દિવસે સંતાનની નજરમાં આવા બ્રષ્ટાચારી કેટલાં હલકાં લાગશે ?

રોજ સવારે પરમાત્માના નામની માળા કરવા બદલે પરમાત્મા ને પથારીમાં થી ઉભા થઇ એ ત્યારે વચન આપવું કે હું ભ્રષ્ટાચાર કરીશ નહીં કે ભ્રષ્ટાચારી ને મદદરૂપ નહીં થાઉં. જો ભ્રષ્ટાચાર કરું કે મદદરૂપ થાઉ તો ભગવાન મને આજે જ સજા મળે. ભ્રષ્ટાચારીએ એ ન ભૂલવું જોઈએ કે મૃત્યુ નિશ્ચિત છે અને સાથે કાંઇ જ લઇને જવાનું નથી. મૃત્યુ અતિ કષ્ટ દાયક બનાવવું હોય તો ભ્રષ્ટાચાર નું પાપ કરો...દેશના દુશ્મન બનો...

આવો સૌ સાથે મળી દેશને ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત કરીએ અને ભારતના વિકાસમાં માટેનું પ્રધાનમંત્રીશ્રીએ જોયેલું સ્વપ્ન સાકાર કરવા સહભાગી બનીએ...

કેટલાક અધિકારીઓ કોઈનું મફતનું પાણી પણ પીતા નથી. આવા અધિકારીઓને દિલથી વંદન. 




Saturday, November 30, 2019

સાહેબ

ભારતમાં દરેક સરકારી નોકરીયાત ને ઓછામાં ઓછા એક 'સાહેબ' અને કોર્પોરેટ કંપનીમાં કામ કરનાર ને બોસ્સ હોય છે. દરેક પોતાના 'સાહેબ' - બોસ્સ ને ખુશ રાખવા હંમેશા પ્રયત્નશીલ રહે છે. 
સાહેબ ને ગમશે તો ખરું ને ? સાહેબ શું કહેશે ? 
સાહેબ બોલશે તો ? 
સાહેબ ની હાજરીમાં વાત કરાય ?
આ 'સાહેબ' એટલેકે 'બોસ્સ' ના કારણે ઘણા પરીવાર તૂટી રહ્યા છે. તટસ્થતાથી સર્વૅ કરવામાં આવે તો મધ્યમ અને અપર મધ્યમ વર્ગનો પરીવાર આ કહેવાતા 'સાહેબ' - 'બોસ્સ' ના ડરના કારણે કે એમની સાથે નીકટના સંબંધ રાખવાની હોડના કારણે તૂટી રહ્યો છે. કોઇ NGO 'ચશ્મા પહેર્યા સિવાય' સર્વે કરે તો સત્ય બહાર આવે. 
જો તમારે આવા કોઇ સાહેબ કે 'બોસ્સ' નથી તો તમે એક ખુશહાલ પરીવાર ના સભ્ય છો. તમારું ઘર સ્વર્ગ જ છે.
ઘણીવાર તો સાહેબ નો ડર ઘર સુધી પહોંચે. સાહેબ ની હાજરીમાં પરીવાર ના સભ્યો સાથે કે એમના વિશે વાત કરવાનું ટાળવા વાળા ઘરમાં આવ્યા પછી પણ સાહેબનો ફોન આવતાં જ ટીવી નો અવાજ બંધ, પરીવાર ના સભ્યો ની વાતચીત બંધ, બાળકોનો કલરવ બંધ બધું જ બંધ...જાણે યમદૂત નો અવાજ ઘરમાં ન પ્રવેશ્યો હોય!? મને એ પ્રશ્ન થાય કે સાહેબ ને પરીવાર કે ઘર નહીં હોય ?? પરીવાર માં મોટા સભ્યો તો સમજે કે નોકરી કરવી હોય, ટકાવી રાખવી હોય કે સાહેબ ની ચાપલુસી ની તમામ હદ વટાવી હોય તો આમ કરવું જ રહ્યું પરંતુ બાળકોના મનમાં તો સાહેબ એટલે મીસ્ટર ઇન્ડીયા ફિલ્મના મુગેમ્બો...
કેટલાક સાહેબો પોતાનો હોદ્દો જોયા વિના કે પોતાના હોદ્દાની દરકાર કર્યા વિના પોતાની હાથ નીચેના કર્મચારીઓને સતત ભય અને ચિંતામાં રાખે. એવા કેટલાક નમૂના ઓ સિસ્ટમ માં જોવા મળશે જેઓ નવા નવા ઓફિસમાં આવે એટલે પોતાના હાથ નીચેના મહિલા કર્મચારીઓને ખૂબ ખખડાવે, ખૂબ કામ આપે- રાત્રે બે ત્રણ વાગ્યા સુધી બેસાડી રાખે અને એમના પરિવારના જીવન ને બગાડી મૂકે. તેઓએ નથી સમજતા કે ઓફિસ સમય પછી આવા કહેવાતા બોસ એટલે કે સાહેબો પોતાની તાબા હેઠળના કર્મચારીને પોતાના ઘરે રોજ રાત્રે બોલાવી 11- 12 વાગ્યા સુધી બેસાડી ના રાખી શકે અથવા તો કર્મચારીના ઘરે પોતાની ભોળી અથવા વધુ હોશિયાર (જો સ્વાર્થ હોય તો) પત્ની સાથે બેસી ના શકે. એમાં પણ મહિલા કર્મચારી હોય તો આમ ના જ કરી શકે. આવું કરનારા લંપટ સાહેબો સમાજમાં બહુ સરળતાથી ઓળખાઈ જાય છે. પારિવારિક સંબંધોના બહાના તળે પોતાના હાથ નીચેના કર્મચારીના પારિવારિક જીવનને પોતાના સ્વાર્થ ખાતર પૂરું કરે છે. આવા સાહેબો ના કારણે કેટલાકના ઘર ભાગ્યા. કેટલાક આત્મહત્યા કરે અથવા મગજના ફરેલ આવા સાહેબોને સમાજ વચ્ચે લાવી ધોળા દિવસે તારા બતાવે. ઉચ્ચ હોદ્દા પર બેઠેલા આવા સાયબો ને અને એમના સ્વાર્થને ઓળખી મહિલા કર્મચારીઓએ ચેતતા રહેવું જોઈએ. સાહેબ તો બદલી થયેથી જતા રહેશે પરંતુ પોતાનો જીવનસાથી પોતાની ભૂલના કારણે બદલાઈ જશે અને આખી જિંદગી રોવાનો વારો આવશે. આવા લંપટ સાહેબો અને એમના પત્નીઓએ પોતાની જાતને પ્રશ્ન પૂછવો જોઈએ, કે શું એમના ઘરે આવતા કર્મચારીની પારિવારિક જીવન કેવું છે? શું એક કર્મચારી એમની હાજરીમાં પોતાના જીવનસાથી સાથે વાત કરી શકે છે? જો વાત નથી કરી શકતા તો કાં તો કર્મચારી મા શંકા કરવી અથવા પોતાના સાહેબ એટલે કે પતિદેવ વિશે વિચારવું. કેટલાક સાહેબો અને એમના કહેવાતા ધર્મ પત્નીઓએ એમના તાબા હેઠળના કર્મચારી ને રોજ ફરજિયાત બે-ત્રણ કલાક બોલાવે. રાત્રે મહિલા કર્મચારી ને રોજ દશ અગીયાર વાગ્યા સુધી બેસાડી રાખે તો એમની પોતાની અને એમના પતીદેવ 'સાહેબ' ના અંગત જીવનનું શું ? એમના ત્યાં રોજ  હાજરી પુરાવતા કર્મચારી ના પારિવારિક જીવન નું શું ? 

ચમચા આને ગુલામ માનસિકતા વાળા માટે દરેક સાહેબ આગળના સાહેબ કરતા શ્રેષ્ઠ હોય છે. આવા લેભાગુઓ મોટાભાગની ઓફીસોમાં જોવા મળતાં હોય છે. સાહેબ પણ જાણતાં હોય છે કે કોણ વહીવટદાર છે, કોણ ભેટ સોગાદો નું શોખીન છે અને કોની સાથે એના પરીવાર ને દુર કરી એનો પોતાના સ્વાર્થ ખાતર ઉપયોગ કરી શકાશે. 

મોટા દેખાવવાની ઘેલસા, નિમ્ન કક્ષાની વિચારધારા વાળા કેટલાક લોકો અધિકારી બને અને પોતાના સ્વાર્થ ખાતર બિજાના જીવનમાં રોજ હોળી પ્રગટાવે છે. અત્યારે આપણા સમાજમાં 'સાહેબ' કલ્ચર ઘર કરતું જાય છે. આ કલ્ચરમા રહેતા, સાહેબ ના આશીર્વાદ થી થોડો લાભ મેળવતા માણસો પોતે ગુલામ માનસિકતાનો ભોગ બની ચૂક્યા છે અને પરીવાર ને પરાણે ગુલામ બનાવી રહ્યા છે. સાહેબ અને મેડમ લોકોના ઘર સુધી પહોંચી ચૂક્યા છે. જો સરકાર શ્રી કે NGO આ અંગે જાગશે નહીં તો આવનાર સમયમાં સામાજિક ક્ષેત્રે બહું માઠી અસર થશે. સાહેબ ગીરી - સ્ટેટ્સના નશામાં નશીલા બનેલા સાહેબ એટલે ગુસ્સેથી મનનું ધાર્યું કરાવતાં પ્રજાના રુપિયા નો પગાર લેનાર સમાજ તોડનાર લુખ્ખાઓ...ફ્યુડલ માનસિકતા વાળા આવાસા સાહેબોને સમાજે ઓળખી ખુલ્લા પાડવા જ રહ્યા...

તમારે કોઇ સાહેબ છે ? -સ્વ ને પુછવા જેવો પ્રશ્ન.
જો તમે કોઇના સાહેબ છો તો જીવો અને જીવવા દો. આપણને આ એક જ જીવન મળ્યું છે, ફરી ના પણ મળે! મૃત્યુ પછી ભૂત બની ઝાડ પર ટીગાઇ ભૂતકાળ ની‌ ભવ્યતાને યાદ કરવા સિવાય કાંઇ જ કામ નહીં હોય! વર્તમાન ની  ક્ષણોને મનભરીને જીવી લેવી,પોતાના કર્મચારીઓને પણ જીવવા દેવા. આવા પોતાના સાહેબ ને ખુશ રાખવા પોતાના કર્મચારીઓને અજંપામાં રાખતા 'સાહેબ' કે 'બોસ' એ યાદ રાખવું લોકો તમારા સ્વભાવ ને કારણે નહીં તમારા સ્ટેટ્સ ના કારણે તમારા થી સંબંધ રાખે છે. ઉતર્યો અમલદાર કોડીનો એ કહેવત જરૂર આવા સાહેબ ના કારણે જ બની હશે.
NRI Friends won't understand the fear of Saheb.
- કેતન ઠાકર


Monday, November 25, 2019

લફલેશ શા માટે??





ઘણા મિત્રો સબંધીઓ ફોન પર પુછતા કે ભારત છોડીને કેનેડા અ
ને કેનેડામાં પણ લફ્લેશ જેવું નાનું ગામડું શા માટે પસંદ કર્યું ? ઘણા મોટા શહેરોમાં પણ મને કામ મળી રહેત. આ પ્રશ્ન મોટાભાગના સ્નેહીઓનો હોઈ આજે બ્લોગ પર જીવંત થવાની ઈચ્છા થઇ. આમ તો હું પહેલા બ્લોગ નિયમિત લખતો પરંતુ એકાદ વર્ષથી મેં બંધ કરેલ. કેનેડા આવી શરૂઆતમાં લખવા કરતા શીખવામાં વધુ વ્યસ્ત રહેવા નક્કી કરેલ. આ દોઢેક વર્ષમાં ઘણા અનુભાવો થયા. ઘણું જાણવા અને શીખવા મળ્યું. 
ભારતમાં મારો શિક્ષણ અને રેસ્ટોરન્ટ મેનેજમેન્ટ નો અનુભવ. મોટાભાગે ક્લસ્ટર રિસોર્સ સેન્ટર માં કો ઓર્ડીનેટર તરીકે કામ કરેલ હોઈ સમાજ સાથે રહેવાનો સીધો અનુભવ. કેનેડામાં જયારે મુલાકાતે આવ્યો ત્યારે ઘણા મોટા શહેરો ફર્યો હતો. અહી મોટા શહેરોમાં  ભારતીય સમાજ ના લોકો સરળતાથી મળી રહે. મેં અને મારા પત્નીએ વિચારેલ કે મોટા શહેરમાં રહેવાથી આપણા સંતાનો કદાચ હાઈટેક જીવન જીવી શકશે પરંતુ કેનેડાનું સાચું કલ્ચર, તહેવારો, ધર્મ નજીકથી નહિ માણી-જાણી શકે. જો બાળકોને સાચા અર્થમાં કેનેડીયન બનાવવા હોય તો કોઈ ગામડું પસંદ કરવું જરૂરી છે. શહેરમાં બાળકો ભારતોય સમાજના લોકો આસપાસ રહેવાને કારણે અહીની રહેણીકરણી, ભાષા, તહેવારો કે સંસ્ક્રુતિને અનુભવી શકે અને ક્યારેય સાચા કેનેડીયન ન બની શકે. વળી, ગુજરાતના સાવ નાના ગામડામાં ઉછેરેલ હોઈ અમને પણ ગામડું વધારે ગમે. શહેરમાં રહેવું એ અમારા માટે સજા કહી શકાય. વળી અમારે પણ કેનેડીયન જીવનને જાણવું માણવું હતું-છે. કેનેડામાં ગામડામાં રહી કામ કરવાની પ્રબળ ઈચ્છા હતી. ભગવાને મદદ કરી અને ગામડામાં કામ કરવાની તક મળી.
આમ તો લફ્લેશ એ સાવ નાનું ગામ છે પરંતુ ગામના પ્રત્યેક વ્યક્તિમાં વિશાળ હૃદય છે. ધર્મે હિંદુ હોઈ મને ખ્રિસ્તી ધર્મનો પરિચય ઓછો. અહી આવ્યા પછી  હું દર રવિવારે ચર્ચ જાઉં. ચર્ચમાં પ્રાર્થના પછી અમે બધા કોફી માટે હોલમાં બેસીએ અને હું દર રવિવારે અહી વિષે  ઘણું બધું નવું જાણું. કોઈ પણ પ્રકારના આવરણ વિના વ્યક્તિને પ્રેમ કરવો એ કેનેડીયન પ્રજા પાસે થી શીખવા જેવું છે. અહી લોકો બતાવાવાબ ખાત્ર નહિ પરંતુ દિલથી દેશને ખુબ પ્રેમ કરે છે કદાચ એટલા માટે જ અહી જીવન શાંતિપૂર્ણ લાગે છે.
મેં  ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૮માં લફ્લેશ વુડ રીવર બાર એન્ડ ગ્રીલમાં સુપરવાયઝર તરીકે કામ શરુ કર્યું ત્યારે રેસ્ટોરન્ટ બહુ ચાલતું નહિ. રેસ્ટોરન્ટને ધમધમતું કરવાનું કામ ચેલેન્જ મેં લીધેલ. સ્ટાફમાં માત્ર હું અને અમારા રસોયા બહેન. ગામ બહુ નાનું હોઈ અહી કામ કરનાર મળવા બહુ મુશ્કેલ. આથી સુપરવિઝન સાથે વેઈટ્રેસ, સફાઈ અને કુક ની ગેરહાજરીમાં રસોઈ બનાવવાનું કામ આપણે જ કરવું પડે. ભારતમાં વન ટેન રેસ્ટોરન્ટ મહેસાણાનો મને રેસ્ટોરન્ટ મેનેજમેન્ટનો અનુભવ ખરો પરંતુ બાર માં જુદા જુદા ડ્રીંક બનાવવાનો કે સિધા જમવાનું બનાવવાનો અનુભવ નહિ. ગુજરાતમાં દારૂબંધી અને હું દારુ ન જ પીવાય કે માંસાહાર ન જ કરાય એમ માનનાર. બપોરના સમયે કુક જતા રહે અને આ સમયે તમમ કામ મારા માથે. ૭ ફેબ્રુઅરી ૨૦૧૮ ના પહેલા દિવસે  અમારા કુક બપોરનું કામ પૂરું કરી નીકળી ગયા. હું એકલો હોઈ ભગવાનને પ્રાર્થના કરતો કે જ્યાં સુંધી કુક ન આવે ત્યાં સુંધી કોઈ ઘરાક ન આવે તો સારું. પરંતુ ભગવાન તો મને શીખાવવા  માંગતા. લગભગ ચારેક વાગ્યે બે ઘરાક આવ્યા. મેં ઓર્ડર લેતા પૂછ્યું કે શું આપું ? અને એક ભાઈ એ પીલ્સ્નર અને બીજા ભાઈ એ સીઝર કહ્યું. પીલ્સ્નર એ અહી બીયર ની એક બ્રાંડ છે. મેં બિયરની બોટલો જોયેલ એટલે એની મને જાણ પણ ખરી.મેં સર્વિંગ ટ્રે માં પીલ્સ્નર ની બોટલ અને એક કાતર મૂકી કસ્ટમર ના ટેબલ પર આપવા ગયો. અને કહ્યું આપની પીલ્સ્નર અને આપની સીઝર.બંને મારી સામે જોઈ ખુબ હસ્યા. હું સમજી નાં શક્યો. મેં તરત કહ્યું, કાઈ ભૂલ થઇ ?? હું નવો છું. કેનેડામાં નોકરીનો મારો આ બીજો દિવસ છે. સીઝર વાળા ભાઈ એ કહ્યું કે મારે સીઝર ડ્રીંક જોઈએ છે કાતર નહિ. મેં કહ્યું કે એવું કોઈ બીયર અમારી પાસે નથી. એ ભાઈ મારી સાથે આવી મને સીઝર બનાવતા શીખવ્યું. મેં સ્ટેપ લખી લીધા. એ ભાઈએ એ સીઝર પીધા પછી ફરી મને બીજું સીઝર બનાવવા કહ્યું અને મેં જાતે બનાવ્યું. એમને બહુ ગમ્યું અને બીલ ચુકવતા સારી એવી ટીપ આપી જે મારા જીવનની કેનેડાની ધરતી પર પહેલી બક્ષીસ હોઈ મેં મંદિરમાં પૂજામાં રાખી જે આજે પણ છે.  આવોજ અનુભવ મને પેરેલાયઝર બનાવવા માટે થયેલ. જો કે પેરેલાયઝર નો ઓર્ડર આપનાર બહેનને મેં પહેલાથી જ કહેલ કે હું નવો હોઈ મને બનાવતા નથી ફાવતું અને તેઓએ જાતે આવી મને શીખવ્યું. અત્યારે હું અમારા મેનુમાનું કોઈ પણ ભોજન સારું બનાવી શકું છું અને બેઝીક ડ્રીન્કસ પણ. જો હું કોઈ મોટા શહેરમાં કામ કરતો હોત અને ઘરાક ને કહું કે મને નથી બનાવતા ફાવતું તો જરૂર મારે ભારત પાછા આવવું જ પડત. અહી પણ નાના ગામડામાં માણસો ના હૃદય મોટા છે. આજે લફ્લેશ ના દરેક પરિવાર મને દિલથી પ્રેમ કરે અને જરૂર સમયે મદદ પણ. શિયાળામાં બરફ વધુ હોઈ બરફમાં ઘર આસપાસ કેવી રીતે સફાઈ કરવી કે ઉનાળામાં ઘાસ કાપી ઘર ના પર્યાવરણ ને કેવી રીતે સારું રાખવું એ મારા પડોશીઓ એ શીખવ્યું. ભારતની જેમ અહી પણ મારા પાડોશી ખુબ સારા અને મદદગાર છે. દર રવિવારે કોઈ મિત્રના ત્યાં જવું કે કોઈ આપના મહેમાન બને. રજાનો દિવસ સરળતાથી પૂરો થાય.કદાચ આવો પ્રેમ મને કોઈ મોટું શહેર ન પણ આપી શક્યું હોત. હું ભગવાન ને પ્રાર્થના કરું કે જીવનના અતિમ સ્વાસ સુંધી હું લાફ્લેશમાં જ રહું.