Thursday, May 12, 2022

Castaway... હૃદયસ્પર્શી ફિલ્મ...

Castaway
લગભગ 2013-14માં જોયેલ. આ ફિલ્મ ઘણા વર્ષો પછી સમજમાં આવી. 
આ ફિલ્મનો મુખ્ય નાયક ચક એના મિત્ર સાથે એક કુરિયર કંપની શરૂ કરે છે. ધંધા પ્રત્યે પોતાના લગાવ અને ધગશથી રાત દિવસ મહેનત ના કારણે બહુ ઝડપી આ કંપની પુરા અમેરિકામાં ઝડપી કુરિયર સર્વિસ આપવા માટે પ્રસિદ્ધ થાય છે. ચક એની પત્ની અને દીકરીને ખૂબ પ્રેમ કરતો હોય છે. chuck ને એક ખુબ મોટું કન્સાઈન્મેન્ટ મલેશિયા પહોંચાડવાનો ઓર્ડર મળે છે. ચકની પોતાની જવાની ઇચ્છા નથી હોતી પરંતુ કન્સાઈન્મેન્ટ નું મહત્વ ખૂબ હોઇ પત્ની સાથે ચર્ચા કરી એ પોતે વિદેશ જવાનું નક્કી કરે છે. વિદેશમાં પહેલી વખત કામ કરવાનું હોવાથી અને સમયસર ડીલેવરી આપવાથી એને પોતાનું કંપની નું આને પરીવાર નું ભવિષ્ય ખૂબ ઉજ્જવળ થશે એવું પત્ની સમજાવતા ચક વિદેશ જવા તૈયાર થાય છે. વિમાન પોતાની ઉડાન ભરી મલેશિયા તરફ જતું હોય છે ત્યાં રસ્તામાં જ મોટો અકસ્માત થાય છે અને વિમાન ક્રેશ થાય છે. વિમાન માં રહેલા સાથી કર્મચારીઓ મૃત્યુ થાય છે પરંતુ ચક ગંભીર રીતે ઘવાયા પછી બચી જાય છે. ચક કોઈક નિર્જન ટાપુ પર પહોંચે છે. વૃક્ષો સિવાય બીજું કંઈ જ હોતું નથી. થોડા દિવસો કોઈક વિમાન આવશે અથવા તો કોઈ જહાજ નીકળશે અને બચાવશે એવી રાહ જોતા ચક સમય પસાર કરે છે. પોતાની વહાલી દીકરી અને પત્નીથી દૂર રહેતા એ ખૂબ એકાંત અનુભવે છે. ક્રેશ થયેલ વિમાનમાં કેટલોક સામાન ટાપુ પર તણાઇને આવે છે એમાં એક વોલીબોલ પણ હોય છે. આ વોલીબોલમાં chuck પોતાની દીકરી નો ચહેરો બનાવી એની સાથે વાતો કરી સમય પસાર કરતો હોય છે. આ સમયે એને પગમાંથી પાક થાય છે. તબિયત એની ખૂબ બગડી જાય છે ખાવાનું કંઈ જ ન હોવાથી ખૂબ તકલીફ પડે છે, અને મહિનાઓ પસાર કરે છે. એક જુદાં જ પ્રદેશમાં જ્યાં કોઈ જ પોતાનું નથી ત્યાં એક એક પળ પસાર કરવી ચક માટે ખૂબ આકરી બનતી જાય છે. આમ છતાંય હિંમતથી ચક એક દિવસ જરૂર પોતાના પરિવાર સુધી પહોંચશે એ આત્મવિશ્વાસ સાથે દિવસો પસાર કરે છે. ફિલ્મમાં આ સમયગાળો ખૂબ રદય સ્પર્શી રીતે બતાવ્યો છે. ફિલ્મોમાં એવાં ખોવાઈ જવાય છે કે જાણે આપણે જ ચક હોઇએ. કેટલાક મહિનાઓ પછી એક જહાજ ચક ને જોઈ જતા એનું રેસ્ક્યુ કરી ચકને પોતાના દેશ અમેરિકા પહોંચાડે છે. માનસિક રીતે એ ખૂબ હતપ્રદ થઈ ગયો હોય છે. શું કરવું એ સમજાતું નથી થોડો સમય હોસ્પિટલમાં ટ્રીટમેન્ટ લીધા પછી માનસિક રીતે સ્વસ્થ થયેલ chuck પોતાની પત્ની અને દીકરીને મળવા પોતાના ઘર તરફ જાય છે. એ મનમાં ખૂબ ખુશ હોય છે. પોતાની પત્નીને મળી એને પોતાના એક એક ક્ષણના અનુભવો કહેવા, પોતાની દીકરીને હેતથી રમાડવા ચક ખૂબ આતુર હોય છે. ચક પોતાના ઘરે પહોંચે ત્યારે જુએ છે તો એની પત્નીને એની ઓફિસના કોઈ વ્યક્તિ સાથે લગ્ન કરી લીધા હોય છે. આ દૃશ્ય ખુબ સાહજિક અને હૃદય સ્પર્શી બતાવ્યું છે. કેટલો શ્રેષ્ઠ અભિનય. પોતાની પત્નીને પરણેલી જોવી...દોઢ ફૂટ દૂર ઉભા રહી મળવું અને મૌન બની શુભેચ્છાઓ આપી છૂટાં પડવું.. પતિ-પત્ની બંનેના હૃદયની વેદના અનુભવે એની આંખમાં આંસું લાવી દે... હવે એની પત્ની એની રહી નથી. પત્ની અને દીકરીને થોડી ક્ષણો મળી ભાંગેલા હદય સાથે ચક એની ઓફિસ જાય છે. પરંતુ તેના મિત્રએ ચક મરી ગયો હશે એમ માની ધંધો પોતાના નામે કરી લીધો હોય છે અને હવે ફરી એ ધંધો આપવા માટે તૈયાર થતો નથી. આ સમયે ચક ને મનોમન લાગે છે કે જેમને હું મારું સર્વસ્વ માનતો હતો, જેમના કારણે મારા જીવનમાં આટલું બધું દુઃખ સહન કર્યું એ પત્ની અને મિત્રએ ખૂબ મોટો દગો દીધો અને એને મરવા માટે એકલો છોડી દીધો. એના સંતાન પણ નાની ઉંમરના કારણે એની માતા પાસે જ રહી શકે. કદાચ, હવે ચક પાસે આત્મહત્યા સિવાય કોઈ રસ્તો જ રહેતો નથી. ચક ને એમ થાય છે કે જેમને પોતાના સમજી પરત જવા પ્રયત્નો કર્યા એમણે આવો દગો દિધો ? હું પાછો આ બધું જોવા પાછો આવ્યો? એના બદલે મારી નવી દુનિયામાં જ રહ્યો હોત તો કેટલું સારું હોત...??!!! મારી દુનિયા માં બસ‌ હું હોત અને મારી એકલતા...
એક જ થાળીમાં જમીને જીવનસાથી દ્વારા મુશ્કેલ સમયે કેવો દગો દેવામાં આવે છે એની હૃદયસ્પર્શી રજૂઆત રામાયણ ના કૈકેયી-દશરથના દામ્પત્ય જીવન જેવી જ આ ફિલ્મમાં દર્શાવવામાં આવી છે.
સમય મળે આ ફિલ્મ જરૂર જોજો...

Friday, May 6, 2022

પિતાજી ની પ્રથમ વાર્ષિક પૂણ્યતિથિએ શ્રધ્ધા પૂર્વક ભાવાંજલિ...'...Death is a beautiful conclusion of life.'

'કેતન દિકરા ચલ જાગી જાય, તારે આજે બહુ કામ છે ભાઇ...' છેલ્લા એક વર્ષથી હું રોજ મારી જાતે જ આ બોલીને જાગું છું, કારણ હવે મને જગાડનાર મારા પિતાજીને શિવ શરણે ગયે આજે એક વર્ષ થયું. સંતાનો માં અમે બે ભાઇઓ અને એક બહેન. મારું જીવન સતત અપડાઉન અને છેકછાક વાળું રહેવાના કારણે કદાચ તેઓને મારા પર વધુ લાગણીભાવ રહેતો. મારા માટે સૌથી નજીકના વ્યક્તિ એટલે મારા પિતા. મારા માટે તેઓ જીવનના તમામ મુકામો પસાર કરી સૌ સાથે વિવાદ વિના જીવન પસાર કરનાર એક મહાન આદર્શ વ્યક્તિત્વ હતાં, મારા આદર્શ હતાં. કેનેડા આવ્યા પછી જાણે હું સાવ એકલો જ બની ગયો છું, મારી એકલતા અને મારા પ્રશ્નોથી અવગત મારા પિતા મને હંમેશા હિંમત આપતાં. હવે મને સંતાપમાં સંગાથ આપનાર કોઇ રહ્યું નથી. મારા માટે મારા પિતાજી જ હતાં જેઓ રોજ જુદા જુદા વિષયો પર ટેલીફોનીક વાત દ્વારા મારી એકલતા અને સંઘર્ષ ના દિવસોમાં મારો સમય પસાર કરવામાં મને મદદ કરતા. એમના સાથે મૃત્યુ સંદર્ભે થયેલ અવારનવાર ની ચર્ચા ઓ આજે એમની સ્મરણાંજલિ માં તાજી થઈ. આમતો છેલ્લા ઘણાં સમયથી મેં લખવાનું બંધ કર્યું છે પરંતુ આજે પિતાની યાદો એ એમની સાથે થયેલી મૃત્યુની વાતો લખવા મજબૂર કર્યો. તેઓ મને હંમેશા કહેતા કે,' બિનજરૂરી ચિંતા કે તનાવના સમયે લખવાથી મનને રાહત થાય. મને ડાયરી લખવાની આદત એમણે જ આપેલી ભેટ છે.
મૃત્યુ નો તેઓ ને ડર નહોતો અને સંપૂર્ણ પણે સ્પષ્ટ અને તૈયાર હતાં... એક ક્ષણ પછી મૃત્યુ નો સામનો કરવાની તૈયારી રાખવાની મને હિમંત કદાચ તેઓ દ્વારા જ મળી છે. એમના મૃત્યુ ના મહિના પહેલા થયેલ ચર્ચામાં તેઓ કહેતા કે, 'પરમાત્મા જ્યારે પણ કહેશે હું એમની પાસે જવા ઉત્સુક છું. હવે મને ન તો કાંઇ મેળવવાની ઇચ્છા બાકી રહી છે ન તો મોહ.' એમને પરમાત્મા એ ગમતું જીવન આપ્યાનો સંતોષ હતો. તેમના કહેતાં મોત છે તો જ જીવન છે, મોત છે તો જ નવનિર્માણ છે. જે દિવસે મનુષ્ય નું મૃત્યુ નહીં હોય એ દિવસે જીવન પણ નહીં હોય અને કદાચ આ સૃષ્ટિ પણ નહીં હોય! હશે તો માત્ર શૂન્યાવકાશ, શિવ સ્વરૂપ નિરાકાર સૃષ્ટિ. મૃત્યુ જ પૃથ્વીનું સંતુલન જાળવી રાખે છે એ સ્વીકારવું જ રહ્યું.

આજે મારા પિતાજીનો નિર્વાણ દિન છે. આજથી એક વર્ષ પહેલાં કોરોના ના બહાને પરમાત્મા એ એમને Spirit World માં પરત બોલાવેલ. હિન્દુ સંસ્કૃતિમાં સંન્યાસ આશ્રમની વ્યવસ્થા જ કદાચ ખુબ ઓછી જરૂરિયાત દ્વારા, સાદગી વાળું જીવન જીવી મૃત્યુ ના રહસ્ય ને સમજવા, પરમાત્માના નજીક આવવા અને સમાજસેવા માટે હતી. સંન્યાસી દરેક વ્યક્તિ માટે મૃત્યુ દિવસ એક વ્યક્તિગત તહેવાર જેવો હોય છે. કારણ હવે પરમાત્મા પાસે પરત જઇ માનવદેહ ધારણ કરી પરમાત્મા એ આપેલાં કર્મોના લેખાં જોખા કરવાની તૈયારી કરવાની છે... પરમાત્મા ને પૃથ્વી લોકમાં પોતાના દ્વારા કરાયેલા કર્મનો હિસાબ આપવાનો સમય છે.
 દર વર્ષે આવતો જન્મદિવસ કદાચ એ વાતની ખાતરી આપવા આવે છે કે એક વાર મરણ દિવસ પણ અચૂક આવશે. પણ આપણે કદી મોત વિશે વિચારતા જ નથી.આપણે આપણા મોત વિશે તો કલ્પના પણ કરતા નથી અને જાણવાં છતાં તમામ ખોટા કર્મ કરતાં રહીએ છીએ. જો આપણે આપણા વર્તમાનમાં થતાં કર્મ વિશે જાગૃત હોત તો મહાભારતમાં યુધીષ્ઠીરે આપેલો યક્ષપ્રશ્નનો જવાબ જ ખોટો સાબિત થાય ને?
જિંદગીની સૌથી રહસ્યમય ઘટના કોઈ હોય તો એ મોત છે. મોત વિના જિંદગી પણ જિંદગી ન હોત. જો મોતનું અસ્તિત્વ જ ન હોત તો જિંદગીને પ્રેમ પણ કોણ કરતું હોત? મોત છે, મોત આવે છે એટલે જ જિંદગી સારી લાગે છે. મોત ન હોત તો આખી માનવજાત પાગલની જેમ ભટકતી હોત. વિશ્વ માં નતો કોઇ શોધ થાત કે ન તો કોઇ જીવનનો આનંદ રહેત...ને કદાચ ભીષ્મની ઈર્ષામાં સળગતી હોત.

I think આપણો જન્મદિવસ જીવનના રોડ પર આવતો એ milestone છે જેના પર ચડી, એક ઉંડો નિરાંતનો શ્વાસ ભરી વિતેલા વર્ષો પર એક અછડતી નજર કરી લેવી જોઈએ. આગળ જોવું તો શક્ય જ નથી. કારણ? કારણ આગળ તો મોત જ આપણું છેલ્લું અચીવમેન્ટ છે. જન્મદિવસ તો ફિક્સ જ હોય છે કે એ આ તારીખે આવશે પણ મૃત્યુદિવસની તારીખ વિશ્વનું કોઈ કેલેન્ડર બતાવવાનું નથી. તમે ગમે તેટલુ આગળનું વિચારી રાખ્યુ હોય પણ મૃત્યુદિવસ કદાચ આવતીકાલે પણ આવી શકે અને શક્ય છે કે તમે આગળનું વિચારેલુ બધુ જ મનમાં રહી જાય. માટે એકવાર પાછળ નજર મારીને ચેક કરી લેવું જોઈએ કે આપણે આપણા મોત પહેલા શું શું કરવા ધારેલુ?

એ જરૂરી નથી કે મોત પહેલા કરવાની વાતો બધી મોટી ધાડ મારવાની જ હોય. એ ભાવતું જમવાનું, મનપસંદ ફિલ્મો જોઈ નાખવા, કેટલુક સાહિત્ય વાંચી નાખવાની કે ધરાઇ ને સૂવાની પણ હોઈ શકે. જીવનનો કોઈ ગોલ પણ હોઈ શકે. તેઓ કહેતા કે કાંઇ પણ કરતા પહેલા અંતરાત્માને પૂછી લેવું. આત્મા હંમેશા પરમાત્મા એ spirit worldમા આપેલી તાલીમ મુજબ કર્મ કરવા કહેશે અને મન હંમેશા એને ગમતો નિર્ણય લેવા મનાવશે. આથી જ કર્મ પહેલા એક વાર જરા એ તપાસી લેવું જોઈએ કે દિશા તો યોગ્ય જ છે ને? જો દિશા ભટકાયેલી લાગે તો જરા 'મૃત્યુચિંતન' કરી લેવું. જાતને એ વાતનો વિશ્વાસ આપવો કે મોત એ 'પીકુ' ફિલ્મના કથા નાયક ભાસ્કોર બેનર્જીના મોશન જેવું છે. એ ગમે ત્યારે આવી શકે છે. એ આવે એ પહેલા તમે શું કરી લેવા ઈચ્છશો?
 વાતના વિસામો મેળવવા ક્યારેક મૂંઝવણ ના મહાસાગર માં ફસાઉં ત્યારે આજે પણ પિતા સાથે વાત કરવા પ્રયત્ન કરું છું. ક્યારેક એમના જવાબ પણ મળવાનો આભાસ થાય. જ્યારે જ્યારે હું એમને પુંછું કે મારી સાથે જ આ બધું શા માટે? અને એમનો એક જ ઉત્તર હોય,'એની પાછળ કારણ છે, જે કહેવા મને પરવાનગી નથી.' There is a reason for everything. તો ક્યારેક એમ પણ કહે કે દેહ ધારી તમે જેટલાં વ્યસ્ત છો એના કરતાં વધુ વ્યસ્ત અમે છીએ. મૃત્યુ પછીના પહેલાં એક બે વર્ષ સતત હર્ષ અને આનંદ વચ્ચે ઝોલાં ખાતા રહેવું પડે કારણ છેલ્લા જન્મ સમયના સાથીઓના વર્તન અને ત્રણ ચાર વર્ષ પહેલાં મૃત્યુ લોક છોડેલ લોકોનો આનંદિત સમય સતત અવઢવમાં રાખે. કદાચ એટલેજ ત્રણ વર્ષ પછી શ્રાદ્ધમાં ભેળવવાનો અર્થાત્ પૂર્ણ મોક્ષ અને નવા જન્મની તૈયારીઓ ને આપણે પણ સ્વિકાર્યું હશે. 
મારા પિતાજી સાથે આભાસી પણે બહુ ઓછી થતી વાતો પછી લાગે કે તમામ ઉપાધી ના દર્દમાંથી મુક્તિ નો આનંદદાયી ઇલાજ મૃત્યુ છે. 'Death is a beautiful conclusion of life.' આથી જ કોઇ પણ સમયે મૃત્યુ ને આનંદ સાથે સ્વિકારવાની તૈયારી રાખવી જરૂરી છે. જીવનનું સત્ય મૃત્યુ જ છે. દિલમાં બેઠેલ અને એક જ થાળીમાં ખાવાનો ડહોળ કરનાર આપણી પીઠ પાછળ ખંજર ભોંકી જીવનભરની પીડા આપનાર મળશે પરંતુ મૃત્યુ ક્યારે પણ દગો નહીં દે, એ તો આવશે જ. કોઇ ફિલ્મ નું ગીત છે ને,
'જિંદગી તો બેવફા હે એક દિન ઠુકરાયેગી,
મોત મહેબુબા હે અપને સાથ લેકર જાયેગી.' 

 સંજય છેલે પોતાના એક આર્ટીકલ માં લખેલુ કે,
 'મોત, બુદ્ધના નિર્વાણ સમયે મિંચાતી આંખ છે. દેવદૂતોની વીંઝાતી પાંખ છે. બળી ગયેલા શરીરની મુઠ્ઠીભર રાખ છે. એ કબરની ગહન ખામોશીમાં છે. એ ગંગાજળની શીશીમાં છે. ઘૂંટણની વ્યાધિમાં કે આધાશીશીમાં છે. મોત, જિંદગીને ઇન્સ્ટોલમેન્ટમાં મળેલ ભેટ છે. મોત, કયારેક ઉતાવળું તો કયારેક ખૂબ લેઇટ છે.'

મોત આ વિશ્વની સૌથી બિનસાંપ્રદાયીક ઘટના છે. કોઇ પણ ધર્મ કે કોઇ પણ સ્ટેટ્સ કે પરીસ્થીતી માં રહેલ દરેક વ્યક્તિના શ્વાસ એક દિવસ જરુર બંધ થઈ જ જાય છે. ગની દહીંવાલા કહેતાં ને, 'કે જો હદયની આગ વધી ‘ગની’, તો ખુદ ઈશ્વરે જ કૃપા કરી;
કોઈ શ્વાસ બંધ કરી ગયું, કે પવન ન જાય અગન સુધી.
પપ્પા એતો જરૂર કહે કે અમારે અહીં તમારા ત્યાં જેવા દગા કે પ્રપંચ નથી. દરેક પોતાની મસ્તીમાં વ્યસ્ત છે. જેટલું દુઃખ પિતાજીના અવસાન થી છે એટલું જ દુઃખ એક વર્ષ વિતવાને કારણે પણ છે. શું હવે માત્ર બે જ વર્ષ બાકી રહ્યા? પછી એક તરફી મારા દ્વારા પૂછાતાં પ્રશ્નોના આભાસી જવાબો મળવાનું ચાલુ રહેશે કે ??? 

Thursday, April 16, 2020

મારો 'લાડવો'...વ્હાલનો દરિયો...

હીમ શી ઠંડી સવારનો પહેલો પહોર,
કમરને મરડી, જાતે ટચાકા ફોડી એને યાદ કરી...
આખરે મીઠા થાકનો અંત આવ્યો:
ટાણું સુખેથી ઊકલી ગયું...
હવે,
ઘરની ચીજવસ્તુઓ ગણે છે
એ વૃધ્ધ
સંભારી સંભારી મેળવે છે એ અબોલ વસ્તુઓ,
સંભાળી સંભાળી ગોઠ્વે છે એ રોજ ઉપયોગી વસ્તુઓ:
થાળી, વાડકા, ગ્લાસ, ડિશ ગણે છે એ ધૃજતા છતાં મક્કમ હાથ-
એક એક વસ્તુ સાથે અનેક યાદો તાજી કરે એ આજે પણ ઘબકતુ હૃદય...
આ ગ્લાસ, આ ડીશ, આ પ્લેટ તો આ ઘરઘંટી...જાણે યાદો નો પટારો છે આ નિર્જીવ વસ્તુઓ આ સજીવ પરદેશમાં...
હાશ,
બધું બરાબર છે
બધું અકબંધ છે
ક્યાંય કશુંય ખોવાયું નથી
ક્યાંય કશુંય ગયું પણ નથી-
પરંતુ,
અચાનક કંઈક યાદ આવતાં
એ ઓરડા વચ્ચે
ઊભો રહી જાય,
અને એની જ
આંખોમાંથી ટપકું ટપકું થવા મથી રહ્યો છે
એનો ખારો ખારો પ્રશ્ન :
‘મારો 'લાડવો' તો પરણી સાસરે ગયો પણ મારી 'પત્નીકા' ક્યાં ?’
આજે પણ હું એકલો જ...???
રડીશ નહીં નો નિર્ણય વર્ષો પછી પણ એના પ્રશ્નો ની ખારાશને આંખો ભીની કર્યા વિના જ હોઠો પર કાગળનું સ્મિત છોડી સુકાઇ જાય છે.
ફરી કમર સિધી કરી બે ચાર ટચાકા ની તાજગીથી કાગળના સ્મિત ને ચહેરા પર ઓઢી આંખો બંધ કરી એ બેસી ગયો...

થોડો‌ સમય જાણે સ્મશાન શી શાંતિ પ્રસરી ગઇ વાતાવરણમાં અને અચાનક એનાથી મોટે થી ખીજાઇને બોલાઇ જવાયું,
જાઓ કોઇ તરફડતા એ કાગળોને કહો, કે એ મારાં અક્ષરોની રાહ ના જુવે. હવે આ આગળીઓએ એના માટે કાયમી લખવાનું છોડી દીધું છે...અને ચોધાર આંસુ એ રડી પડ્યો...કદાચ વર્ષો પછી એની આંખો માં આ આંસુ જોવા મળ્યા....ખબર નહી એને  એનો 'લાડવો' યાદ આવ્યો હશે કે 'વ્હાલી પત્નીકા' ??? એને તો આખો બંધ કરી પરંતુ આજે પણ એ પ્રશ્ન નો ઉત્તર શ્મશાન શોધી રહ્યું છે...
કોઇ માટે પ્રેમ મહત્વ નો છે, કોઇ માટે સંપત્તિ...
આને એને પ્રેમ કર્યે રાખ્યો અને એણે સંપત્તિ ને...

કેતન ઠાકર
૧૪-૦૪-૨૦૨૦
#લોકડાઉન

Sunday, April 5, 2020

શું આપ કોરોના પૃફ છો ??

કોઇ પણ પ્રકારની તકરાર કે હથિયાર વિના કોરોના વાયરસે સમગ્ર વિશ્વમાં પોતાનો સપાટો બોલાવ્યો. ક્યારેય કોઈએ કલ્પના પણ નહીં કરી હોય કે વિશ્વની તમામ બોર્ડરો આવી રીતે એક દિવસ બંધ થઈ જશે. આજ સુધી જે બે દેશની સિમા બંધ થાય એ બંને દેશ પરસ્પર દુશ્મન હોય પરંતુ અહીંતો વિશ્વને સિમાઓ બંધ કરીને પણ એક કર્યું. દુશ્મન દેશના લોકો યુધ્ધમાં મૃત્યુ પામે તો સામે વાળો દેશ ખુશ થાય જ્યારે અત્યારે તો દુનિયા ના કોઈ પણ દેશમાં કોઇ મૃત્યુ પામે, સૌને દુઃખ થાય! જોકે, પોતાની નજીક ના લોકો પર અવિશ્વાસ પણ વધ્યો છે. અફઘાનિસ્તાન કે તાલીબાન ના આતંકવાદીઓ સુસાઇડ બોમ્બર નો ઉપયોગ કરતા. કોરોના આપ્યા પછી કોનો ભરોસો રાખવો ? કોઇપણ વ્યક્તિ (ખાસ કરીને અંગત વ્યક્તિ) તમને કોરોનાની ભેટ આપી શકે છે. કોના પર વિશ્વાસ રાખવો ?
વસુધૈવ કુટુંબકમ‌- One World, One Family  આપણે હંમેશા કહીએ છીએ. સાંપ્રત પરિસ્થિતિ એ આ સાબિત કર્યું. આમ પણ પરીવાર માં ભલે અંદરોઅંદર ઝઘડા ચાલતા હોય પરંતુ પરીવાર ના કોઇ એક સભ્ય પર સમસ્યા આવે ત્યારે પુરો પરિવાર એકજૂટ બની જીત હાંસલ ન થાય ત્યાં સુધી લડે. સમગ્ર વિશ્વના લોકો અત્યારે એક પરીવાર બની લડી રહ્યા છે. વિજય જરૂર થશે.
બે દિવસ પહેલા એક ફિલ્મ જોયેલી "સ્ત્રી'...આ ફિલ્મ માં કોઇ એક સ્ત્રી નું ભૂત રાત્રે ગામમાં નિકળે જે કોઇ મળે એને જીવતાં જ ઉપાડી લે, જો ઘરના દરવાજે 'સ્ત્રી તુમ કલ આના' લાલ શાહીથી ના લખેલ હોય એના ઘરમાંથી પણ પુરુષ ને ઉપાડી લે અને કપડાં ત્યાં જ છોડી દે. શ્રધ્ધા કપૂર બીજા કોઇ સ્થળથી આવેલ અને આ સ્ત્રી ને કંટ્રોલ કરવા ની રીત શોધે. ખુબ બધાં પુરુષો ગુમ થયા. આખું ગામ ડરી જાય છે. સાંજે છ વાગ્યા પછી સૌ સેલ્ફ ક્વારંટાઇન. પછી ફિલ્મનો મુખ્ય કલાકાર રાજકુમાર રાવ એના મિત્રો અને શ્રધ્ધા બહેન સાથે મળી સ્ત્રી ના ત્રાસથી કાયમી ગામને કેવી રીતે મુક્ત કરવો એ માટે રસ્તાઓ શોધતા કોઇ એક લેખક કમ જ્યોતિષ પાસે જાય છે. કૌઆ બિરીયાનીના પાત્રથી પ્રખ્યાત અહીં જ્યોતિષ ના પાત્ર માં છે અને તેઓ રસ્તો બતાવે છે જે હિરો પાસે જ હોય છે. અંતે એ સ્ત્રી નો ચોટલો કાપવામાં આવે છે... શ્રદ્ધા બહેન ની વિદાય થાય છે. ગામમાંથી સ્ત્રી ના ભૂત નો ડર પુરો થાય છે. હવે ગામનાં ગોંદરે એ સ્ત્રી ની મૂર્તિ પાસે લખેલ જોવા મળે છે 'સ્ત્રી તુમ હમારી રક્ષા કરના'...Self Quarantine એ ગામમાંથી હટાવાઇ ગઇ અને લોકો મોડી રાત્રી સુધી ટોળે વળી બેસવા લાગ્યા. જો કે, સ્ત્રી નો કપાયેલો ચોટલો શ્રધ્ધા બહેન સાથે લઇ ગયા હોઇ એ જ્યાં ગયા હશે ત્યાં લોકોએ lockdown નો અમલ શરૂ કરવો પડ્યો હોઇ શકે છે...
અત્યારે આપણને ઘરમાં રહી કોરોના સામે લડતા શિખવાઇ રહાયુ છે. કદાચ હાલની એ જરૂરીયાત હશે !! મારી દૃષ્ટિએ હવે કોરોનાની રસી સાથે સાથે કોરોના ના વાયરસ સાથે કેવી રીતે જીવી શકાય એ શિખવાની જરૂરિયાત છે. રસી વૈશ્વિક રીતે ઉત્પાદન કરી સૌને મળતી થાય એ માટે વર્ષ - બે વર્ષ નિકળી જાય. દુનિયા ના કોઈ દેશને વર્ષ સુધી Self Quarantine રાખવા શક્ય નથી. કોરોના નો ઉપચાર જરૂર મળશે. ચિંતા કરવાની જરૂર નથી. રાવણ ને મારવા રામનો જન્મ થયો હતો, નાગને નાથવા કૃષ્ણ ગયા હતાં એવી રીતે કોરોનાનો નાશ  કરવા કોઇ ક્યાંકતો જન્મ્યા જ હશે ને ? બીજા વાયરસ ની જેમ કોરોના સાથે એને પોતાનો કરી કેવી રીતે રહેવું એ શિખવું જરૂરી છે. શક્ય છે  ચાર-છ મહિના પછી એમ કહેવાય કે તમારા રિસ્ક પર નોકરી કરો, ખરીદી કરો, તહેવાર ઉજવો અને હરો ફરો... ભારતીય માટે આપણા જનીન બંધારણ ને કાયણે શક્ય છે. વિશ્વ ના ખૂણે ખૂણે કોરોના નો સપાટો છે. ખરેખર તો ઇટલી, જર્મની, અમેરિકા, કેનેડા, સ્પેન કે અન્ય દેશો જ્યાં કોરોના વધુ ફાલેલો છે એ દેશોમાં વસતાં કેટલા  ભારતીય મૂળના લોકો ને થયો ? સંખ્યા બહુ ઓછી આવશે. કોરોના ની રસી ની શોધ સાથે કેવા જનીન વાળા વ્યક્તિ ઓ આ વાયરસ સામે લડી શકે છે એ શોધ કરવી પણ જરૂરી છે. દવા શોધાઈ નહી હોય અને આપણે બહાર નિકળવું પડશે ત્યારે કોરોના પૃફ હોવું જરૂરી બનશે. ચિંતા ના કરીએ, કોઈ પણ શક્તિશાળી વ્યક્તિ કે વાયરસ જયારે અનીતિ કરી નિર્દોષ પર અત્યાચાર કરવા નું શરુ કરે છે ત્યારે એને મારનાર તૈયાર જ હોય છે. બસ, યોગ્ય સમયે યોગ્ય વ્યક્તિ આવા રાક્ષસી પૃવૃત્તી કરનાર વાયરસ નો ખાતમો કરતાં હોય છે. આપણા ધર્મો અને સંસ્કૃતિ આ અંગે ઘણાં જાગતા ઉદાહરણો આપેલ છે. આથી જ કોઈ પણ રક્ષાસી પૃવૃત્તી કરનાર સામે મન ને એકાગ્ર કરી જેવો રક્ષાસ એવી રમત રમી એનો નાશ કરવો. કોરોના ને સાથે રાખી, એનો નાશ કરવો શક્ય નથી ??? છે બસ સમય ની રાહ જોવી. સમય નો પણ સમય આવે જ.
અત્યારે સમય છે સરકાર શ્રી ની સુચના મુજબ ઘર માં રહી પોતાને તન અને મનથી વધુ મજબુત બનાવવાનું. પરીવાર સાથે રહી આત્મીયતા વધારવાનું અને જીવન ને આધ્યાત્મિક જ્ઞાન થી વધુ તરોતાજા બનાવવું.
ચલો, અત્યારે જ પુછી લો...
શું આપ કોરોના પૃફ છો ?
શું કોઇ પણ પ્રકારની દવા વિના બહાર નિકળવા આપ તૈયાર છો ? નથી તો આપના શરીર ને જીવવા લડવા તૈયાર કરો...

Friday, February 28, 2020

આજના રાવણ.... રાવણ કૂળના વંશજ...

વાલ્મીકિ રામાયણ મુજબ ભગવાન રામના ધર્મપત્ની સિતાજીને રાવણ ઉપાડી ગયો એના પછી લગભગ બે મહિને ભગવાનને સિતાજી ને કયા સ્થળે રાખ્યા છે એ જાણ થઇ. રાવણ જેણે કોઇના પરીવારમાં આગ લગાવી  એની સામે લડવા જવા રામે તમામ તૈયારીઓ કરી પછી જ લંકામાં પગ મૂકેલ જેથી એમની જીત સૂનિશ્ચત થાય. એ સમયે રામ સામાન્ય વ્યક્તિ હતા જ્યારે રાવણ સત્તા પર બેઠેલ. પરંતુ ભગવાન રામની આયોજન બધ્ધ લડાઈ એ રાવણને સત્તા પરથી પછાડી રાવણ કૂળનો નાશ કર્યો. ભગવાન રામે આ ઘટના દ્વારા સમાજ ને એવો સંદેશો આપ્યો કે પરીવારમાં આગ લગાડનાર સામે લડનારે ધિરજ અને લડાઇની તમામ તૈયારીઓ રાખવી, પછી જ યુદ્ધભૂમિ માં જવું. રામ રાવણનું યુધ્ધ તેર દિવસ ચાલેલા પરંતુ શોધ અને તૈયારી માં નવ મહિના સત્તર દિવસ લાગેલ. લગભગ દશ મહિના પછી રામ સિતાજી ને દુષ્ટ રાવણથી છોડાવી શકેલા.
સમાજમાં આવા કેટલાક રાવણ પરીવાર આજે પણ જોવા મળે છે જેઓ ભલે શિક્ષિત કે સત્તા પર હોય પરંતુ લોકોના પરીવારમાં આગ લગાવી, પતિ-પત્ની વચ્ચે ઝઘડા કરાવી ખુશ રહેતા હોય !!!  રાવણ દ્વારા સિતા હરણ જેમ કોઇની પત્નીને ઉપાડીને જવૂ એજ રાવણ કામ નથી પરંતુ કોઇ પત્ની ને ચઢાવી પોતાની હાજરીમાં એની પત્ની પોતાના જ પતિથી વાત ના કરી શકે અથવા પતિ પત્ની વચ્ચે  ઝઘડા થાય અને અંતર વધે એવા પરીવાર દુષ્ટ રાવણથી પરીવાર ના લોકો કહી શકાય! પરદેશ રહેતા કોઈ પુરુષ ની પત્નીને પોતાની સત્તાના ભોગે પટાવી દુષ્કૃત્ય કરવું એ પણ રાક્ષસી કૃત્ય જ કહી શકાય. પોતાની ખુશી અને સ્વાર્થ ખાતર કોઇના પરીવારમાં આગ લગાડનાર આવા‌ કલીયુગના રાવણ પરીવારના લોકો સામે પોતાની જીત માટે સંપૂર્ણ તૈયારી, પૂરતા હથીયાર અને એમના જેવા છળકપટથી ભરપુર બની ને પછી જ એમના ગઢમાં લડવા જવું....ધીરજ રાખી લડવું, એમ ભગવાન રામે શિખવ્યું! રામ જેવા સત્ય અને ધર્મના રસ્તે ચાલનાર વ્યક્તિ જ્યારે પૂરી તૈયારી સાથે રાવણ સામે લડવાનો નિર્ણય કરે એનો અર્થ પતિ-પત્ની ને દૂર રાખનાર રાવણ પરીવાર નો અંત નિશ્ચિત છે. દુર્જન સામે લડનાર પત્ની ને રાવણ ચૂગલમાથી છોડાવવા સત્યમાર્ગ પર ચાલનાર રામ જેવા સજ્જનને સમાજમા જ્યાં હોય ત્યાં મદદ કરનાર  મળતા જ રહે...અને યુધ્ધમાં  જીત નિશ્ચિત છે. 
જે લોકો‌‌ કોઇ પણ પરીવારમાં ઝઘડા કરાવવામાં સહભાગી હોય, પતિ પત્ની વચ્ચે ઝઘડા કરાવી રાજી થતાં હોય, પતિ-પત્ની વાત પણ ન કરે એવી અપેક્ષા રાખતાં હોય કે કોઈ સજ્જન વ્યક્તિની પત્નીને પોતાની સંપતિની લાલચ આપી પોતાના વશ કરે અથવા કુલ્ટા સ્ત્રી થી ભોળવાઈ કોઈ સજ્જન ને દગો દે આવા લોકો રાવણ વંશના કહી શકાય ! આવા  લોકો કોઇની સિતાના હરણ કરનાર રાવણ વંશના વ્યક્તિ ને રાવણ જેવી સજા આપવા ભગવાન રામના આશીર્વાદ રાવણ સામે લડનારને મળતા જ હોય છે, બસ રામે ગાંડીવ હાથમાં લેવું...જીત નક્કી જ છે..
દરેક વ્યક્તિ એ રામાયણ અને મહાભારત વાંચવું. પોતાના તમામ પ્રશ્નોના જવાબ મળશે.

Tuesday, February 25, 2020

મારે મને જ મારવો છે...

મારી અંદર જીવતા એક પ્રેમીને મારે મારી નાખવો છે, બહુ નડે છે યાર, રોજ રડે છે એનો પ્યાર ... રાત્રે નીંદર આવવા દે નહિ અને સવારે પથારીમાં  આળસ મરડીને જાગવાની જાહોજલાલી ભોગવવા દે નહિ. હર ક્ષણે પ્રેમભર્યા દિવસોની યાદો, મીઠા ઝગડાની મીઠાસ અને વર્તમાનના મહેણાંટોણાની યાદ અપાવી મરી પડી રહેલ દેખાતી  માણસાઈ- સહાનુભૂતિ સંવાદ ની બુમો પાડતો એ હર પલ મને જ સામો મળી જાય છે. અનેકવાર વિચારશૂન્ય બની,  કાઢીને મન મસ્તિકની  બહાર ફેંકવાની કોશીશ કરૂ, પરંતુ એ સાલ્લો  જાય જ નહીં... એને સમજાવવુ છે કે આ એ ઉંમર નથી કે હવે સામે પક્ષે કદાચ આ એ પ્રેમ પણ નથી કે ના આ એ દેશ-દુનિયા છે જ્યાં ખરેખર કોઈ માટે, અરે કોઈ માટે જવા દો પરંતુ કોઈ પોતીકા માટે સ્વાસ લેવાતો હોય! ... કે મન ને મોજ આવે એ માટે  એકાદ  કામ થતુ હોય! આતો એક અલગ દુનિયામાં આવી ગયો છું. જ્યાં પગ મૂકી પોતીકા પણ પારકાં બની જાય. જ્યાં માંહ્યલો જીવતો હોય અને પોતાના પ્રિય ‘ઈ’ માટે હુદય ધબકતું હોય ! હવે આ જમાનામાં  તો મારા જેવા એક તરફી પ્રેમીઓનું કામ જ નથી રહ્યું. માટે જ માંરી નાંખવાનું મન થાય છે એ માણસને જે દર ધબકારે ભક્તીભર્યા ભાવે બસ એનું નામ જ રટ્યા કરે છે, અને એ કાલભૈરવ બની હર પલ ખંજર લઇ હૃદય સોંસરા ઘા ઠોકે છે.
ફરી આજે ભૂતકાળમાં ખંખોળિયું કરતાં મને મારી એજ ડાયરીમાં ડોકિયું કરવાનું મન થયું. આખ્ખા પાનામાં, દરેક લીટીમાં એક જ નામ, અનેકવાર...એક પાનું, બીજું પાનું, ત્રીજું પાનું....ત્રણસોને પાસઠમુ પાનું બસ એક જ નામ, 
અનેકવાર...લાખો વાર લખાયેલું એનું બસ એનું જ નામ. એ અતિશય કપરા દિવસોમાં અમૃતબની  રગેરગમાં લોહીને ધબકાવતું-ખુદને એ દિવસોમાં જીવતું રાખતું એનું નામ. કહેવાય છે કે કોઈ ભક્ત એના ઇસ્ટદેવની ‘ભક્તિ’ માં જે નામનું વારવાર રટણ કરે એ સિદ્ધમંત્ર બની જાય. અને એ સિદ્ધમંત્ર કાળભૈરવના રૂપમાં સતત ધબકતા હૃદયમાં સોય ભોંકવાનું શરુ કરે ત્યારે એને મારામાં રહેલ વેદના સહન કરતાં એ માણસને મારવો કે જીરવવો એ મૂંઝવણ બને. કદાચ માટે જ આજે એને મારી નાખી ‘એની’ જેમ જ   આ દુનિયાને માણવી છે....
પ્રેમી બની પોતાનું સર્વસ્વ લુંટાવવા છતાં, લુંટારા બની લુંટવાનો આનંદ લેતાં ‘એમના’ નામનું રટણ કરતાં એ માણસને મારે આજે મારવો છે....શું હું મારામાં બેઠેલા એ પાગલ પ્રેમીને  મારી શકીશ ? કે હું જ મરી જઈશ ? એનો એક શબ્દ સંભાળતા સરવા બનતા આ ‘કાન’ શું એ પાગલ નાં વિયોગનું  રુદન જીરવી શકશે ? પરંતુ મને ‘એ’ પાગલ કરે એ પહેલા પાગલ બનેલા આ મારી અંદરના પ્રેમના પુજારીને અંદરથી ધક્કા મારી કાઢવો છે, મારે મારા એ ‘પાગલ’ પ્રેમને એના નવલા  મિત્રો સાથે મનભરી પળો માણવાની ભેટ આપવા, મારા માંયલા ને મારે જ મારવો છે. ‘હું’ બિચ્ચારો ગરીબ બાપડો, એ તવંગર મિત્રો થકી. એના મિત્રોની જેમ એને અમુલ્ય સોગાદો તો હું ના આપી શકું, પરંતુ એને મન તુચ્છ મારો જીવ, ભેટ તો ધરી શકું. એની  ભેટમાં ‘આત્મ’ મારો એના શરણે. કદાચ હું એના ઘરના ઉમ્બરાનું પગ લુછણીયું બનું તો એ મારી સામે જોઇ‌ મને ધુત્કરતાં મારા હૃદય પર રોજ મલકાઇ પગ તો એ માંડશે. આ  અજાણ્યા બર્ફાની અરણ્યમાં સતત પ્રેમની ઝંખના કરતા મારી અંદરના પ્રેમીને પછાડવો છે, મારે એની જેમ જ નવા મિત્રોને ‘ઇન’ કરવા એના જ રસ્તે કાળભૈરવના પુજારી બની ચાલવું છે, મારે મને જ આજે મારવો છે.

Monday, January 13, 2020

રુણાનુબંધ

રુણાનુબંધ

ભારતમાં રહેતો ત્યારે રુણાનુબંધ શબ્દ ઘણી વાર સાંભળતો. રુણાનુબંધ અર્થાત કોઇ વ્યક્તિ સાથે આકસ્મિક સંબંધ બંધાય અને એ આપણને કોઇ પણ સ્વાર્થ કે અપેક્ષા વિના સતત મદદ કરતાં રહે. ક્યારેય કલ્પના પણ નહીં કરેલ કે પિસ્તાળીસ વર્ષે કેનેડામાં રહેવા આવવાનું થશે! ૨૦૧૭ માં અમારા સાળા નિર્મલ સિંહ ના મહેમાન થવા કેનેડા આવવાનું થયું. કેનેડા માટે કહું તો નિર્મલ સિંહ ના કારણે જ આવવું થયું. કેનેડા આવવાનું નક્કી થતા અમારા કડી ઘરના પડોશી ભરતભાઈ ના આગ્રહથી રજાઇના એમના ઘરે આવવાનું થયું. ભરતભાઈ સાથે કોઇ રુણાનુબંધ હશે કારણ એમના ઘરે રહ્યા અને એમણે જ નવરાત્રી ના ઉત્સવમાં વુડ રીવરના માલીક/ભાગીદાર અંકુરભાઇનો પરીચય કરાવ્યો અને અંકુરભાઇના સહકારથી જ ૨૦૧૮મા કેનેડા આવવાનું શક્ય બન્યું. અંકુરભાઇએ નિઃસ્વાર્થ મદદ કરી અને લફલેશ જેવા શ્રેષ્ઠ ગામમાં રહેવાની તક મળી. અંકુરભાઇ ધાર્મિક નિતીમાં માનનાર તેમજ કોઇની તકલીફ જોઇ એમના દુઃખ માં સહભાગી બનનાર હોઇ આ બે વર્ષ દરમિયાન કોઇ તકલીફ ન પડી. કદાચ મારા એમના સાથેના રુણાનુબંધ હોઇ શકે...!!
લફલેશ રહેવા આવ્યા પછી એવોજ અનુભવ અમારા પાડોશી લોરી ક્રોસેટીયર એમના પત્ની અનિટા નો થયો. પરદેશમાં આવા પડોશી મળવા એ અકલ્પનીય કહી શકાય! અહીં આવ્યો ત્યારે બરફમાં કેવી રીતે રહેવું ? ઘરના રસ્તા પરનો બરફ કેવી રીતે નિકાળવો ? ઘર કેવી રીતે સાચવવું ? ક્રીસ્ટમસ કે તહેવારોમાં સમયે શું કરવું ? કંઇજ ના સમજાય! દરેક બાબતમાં લોરી અને એમના પત્ની અનિટા મદદ કરે. એમના ત્યાં જમવા જવાનું થાય. એમને કાંઇ નવું બનાવ્યું હોય તો મોકલાવે તેમજ ઘરે કાંઇ પણ રીપેરીંગ હોય એ કરી આપે. વળી ક્યારે પણ એ માટે કાંઇ મહેનતાણું પણ ન લે. ખુબ સેવાભાવી. અમે ઘરમાં પરસ્પર વાત કરીએ ત્યારે લોરીને દાદા કહીએ. એમની ઉંમર ૭૬ વર્ષ હશે પરંતુ ક્યારેય કોઇ કામથી થાકે નહીં. મારો દિકરો હંમેશા કહે કે દાદા કેટલા મહાન છે ! કોઇ સ્વાર્થ વિના મદદ કરતાં રહે! કદાચ આ જ રુણાનુબંધ હશે !!
આમતો ધર્મગ્રંથોમાં ઘણીવાર વાંચેલ કે પૂર્વ જન્મનું કોઇ રુણ - દેવું બાકી હોય એ ચૂકતે કરવા જન્મ લેવો જ રહ્યોં. અમે ક્યારેય કલ્પના નહીં કરેલ કે કેનેડામાં અમને મદદ કરવા અંકુરભાઇ કે લોરી જેવા મહાત્માઓને અમારા પહેલાં પરમાત્મા એ કેનેડા મોકલ્યા હશે જેથી અમને એમની મદદ મળતી રહે.
આ સમયે મને કૃષ્ણ-સુદામા યાદ આવે. સુદામા ગરીબ જ્ઞાની - સ્વમાની બ્રાહ્મણ (મારી જેમ😀) હતાં જ્યારે કૃષ્ણ મહારાજ. કૃષ્ણ અને સુદામા વચ્ચે  રંણાનુબંધ ના કારણે જ સુદામા ના કાંઇ કહ્યા વિના કૃષ્ણ એ સુદામાને જરુરી બધું જ આપ્યું.
નિર્મલ સિંહ, ભરતભાઇ, અંકુરભાઇ કે લોરી અને સૌ મિત્રો- શુભેચ્છકો જે રીતે મદદ કરે છે એ માટે આભાર સિવાય શું કહી શકું ??? મુશ્કેલ સમયમાં સારા લોકનો સહકાર મળે એ પણ ખુબ જરૂરી છે. કદાચ અંકુરભાઇ કે લોરી જેવા મહાત્માઓને પરમાત્મા જરુરીયાતમંદની મદદ કરી શકે એ માટે જ સાધન સંપન્ન બનાવતાં હશે!
જીવનમાં દરેક ક્ષેત્રમાં મને કોઇની મદદ મળતી રહી છે. કદાચ એ જ 'રુણાનુબંધ'.



Sunday, December 22, 2019

નિજાનંદ


આ અઠવાડિયામાં જુદી-જુદી બે વિડીયો કલીપ વોટ્સએપ માધ્યમે જોવા મળી. અને વિચાર આવ્યો....

સાંજ પડે જેમણે હીરામોતીથી બનાવેલી ખીચડી અને લીક્વિડ ગોલ્ડથી બનાવેલ કઢી ખાવાની ટેવ હોય (...અથવા સ્વપ્ન હોય) એમણે સાંજ નું ભોજન પરીવાર થી દૂર-અલગ રહીને અને બપોરનું ભોજન સહકર્મચારીઓ વિના કરવું. 

વિશ્વ માં આજ સુધી એવું કોઈ નથી જેઓ કર્મ અને યાદો (જે બહારની કોઇ વ્યક્તિ જોઇ કે એનો ભાગ પડાવી ન જ શકે) સિવાય કંઇ પણ સાથે લઈ ને ગયા હોય. કર્મ અને યાદો સિવાય દરેક વસ્તુ બીજા ભોગવશે અને કર્મ અને યાદો નો આનંદ આપણને મળશે. સંપત્તિ થોડો સમય આજુબાજુ ના લોકો સાથે પોતાની સરખામણી કરાવી ઘમંડ આપશે-આનંદ નહીં જ.

* મૃત્યુ પછી સંપત્તિ સાથે લઈ જનાર કોઇ મહામાનવને જાણતાં હોવ તો માહિતી આપવા વિનંતી.

એવા ઘણા કિસ્સાઓ જોવા મળશે કે સંપત્તિના અતિ મોહના કારણે  કેટલાક પોતાના જીવનસાથી કે સંતાનને છોડી આજીવન ખાલીપા સાથે સંપત્તિ ભોગવે.

ભલે આજે જ મૃત્યુ આવે (મૃત્યુ વહેલું આવશે તો નવો જન્મ પણ વહેલો મળશે) પરંતુ  દુન્વયી તકલીફો ભૂલી છેલ્લા શ્વાસ સુંધી મારી આસપાસ ના સૌ કોઇ સાથે જીવનનો આનંદ મળતો રહે એવી પ્રભુ પ્રાર્થના....

દશમાં ધોરણમાં ભણતો ત્યારે અભિયાન સામાયિકમાં‌ વાંચેલ...
...Lead the life in such a way that your cremator may seed few drops of tears.

કોઇ પણ પ્રકારના આવરણ કે શરત વિના પરીવાર,પડોશી, મિત્રો અને વિશ્વ ના તમામ લોકો- સૌને પ્રેમ કરીએ...

Monday, December 16, 2019

કૈકેયીના કુંવર - જશોદાના જાયા


કહેવાય છે કે કૈકેયી રાજા દશરથ ના મહારાણી જ નહીં પરંતુ મિત્ર અને માર્ગદર્શક પણ હતાં. રાજા દશરથ કોઇ નિર્ણય લેવામાં દ્વિધા અનુભવે ત્યારે કૈકેયી નું માર્ગદર્શન લેતાં. એમ પણ કહેવાય છે કે યુધ્ધ સમયે કૈકેયી રાજા દશરથ સાથે  યોધ્ધા તરીકે યુધ્ધ લડવા પણ જતાં. પરીવાર ને સાથે રાખી સૌને સરખો પ્રેમ આપવામાં કૈકેયી મોખરે હતા. રધુકૂળ માં કૈકેયી નું સ્થાન ખુબ મહત્વનું અને પુજનીય હતું....

જો કૈકેયી મંથરાની દૃષ્ટિએ ભગવાન રામને ન જોયા હોત અને ભરત જન્મ પહેલાં રામને અપાયેલ કુંતા જેવો માતૃપ્રેમ જીવન ભર  આપ્યો હોત તો....તો કદાચ રામ બ્રહ્માંડમાં સાત હજાર વર્ષ થી ભગવાન તરીકે ના પુજાત....અને કૈકેયીને લોકો આજે પણ સાવકી મા તરીકે ઉદાહરણ આપી ધુત્કારતા ના હોત....

કૃષ્ણ પણ માતા જશોદા માટે સાવકા‌ જ હતાં. પરંતુ માતૃ વાત્સલ્ય ની મૂર્તિ બની ગયા અને હજારો વર્ષ પછી આજે પણ લોકો જશોદા એ કૃષ્ણ ને આપેલ માતૃપ્રેમ ને યાદ કરે છે, પૂજે છે. આજે પણ લોકો કૃર સાવકી માતા તરીકે કૈકેયી ને યાદ કરે તો અપાર પ્રેમ આપનાર માતૃવાત્સલ્ય તરીકે જશોદાને યાદ કરે. કૈકેયી ને જશોદા બનતાં હજારો વર્ષ પાપ કર્મના કારણે વેદનાઓ ભોગવવી પડી.


કુદરતની પણ ગતી ન્યારી છે. રામ અવતારમાં કૈકેયી એ રામ લક્ષ્મણ ને પોતાના પુત્ર ભરતના મોહને કારણે ૧૪ વર્ષનો વનવાસ આપેલ. આપણને એમ કે ચૌદ વર્ષ શામાટે ? એ સમયમાં એવો નિયમ હતો કે કોઇ રાજા ચૌદ વર્ષથી વધારે રાજ્ય બહાર રહે તો એમનો રાજા તરીકે હક પુરો થાય. કૈકેયી ને મંથરા નું પૂરું માર્ગદર્શન. આજે પણ આવી મંથરા માં કે માર્ગદર્શક તરીકે સમાજ માં જોવા મળે છે. જો કે મંથરા પ્રકૃતિ ધરાવનાર લોકો પાછલા જીવનમાં ખુબ રિબાય છે. સાથે સાથે એમની સાથે રહેનાર લોકો પણ એમના પાપ માં સહભાગી બની આંખ આડા કાન કરી કાંઇ જ કહ્યા વિના જોતાં હોઇ તેઓ પણ પાપ કર્મોના એટલા સહભાગી બને છે. મંથરાએ કૈકેયી ને એના પિયર પક્ષમાં તપાસ કરી રાજગાદી ના નિયમો પૂછ્યા હશે ? મેં સમાજમાં આવા ઘણા માં અને ભાઇ જોયા છે જેઓ  દિકરીના રુપિયા અને સત્તા ભોગવવા એના પરીવાર ને વેરવિખેર કરી નાંખે. આવા લોકો ને પરમાત્મા ક્યારેય માફ ના કરે અને એથી જ કહેવાય છે કે 08,63,874 વર્ષ સુધી કૈકેયી, મંથરા અને એના ભાઇ યુદ્ધજીત
નો અતૃપ્ત જીવ ભટકતો રહ્યો અને કૃષ્ણ અવતાર માં કૈકેયીએ જશોદાનો જન્મ લિધો, મંથરા એ પુતનાનો જન્મ લિધો અને યુદ્ધજીતે પુત્રના ના સાથી રાક્ષસનો જન્મ લીધો. કૈકેયી માતા હોઇ રામ લક્ષ્મણ (કૃષ્ણ અને બલરામ) મારી ના શકે વળી રામે પણ કૈકેયીની ભૂલ માફી કરી મોક્ષ આપવા પાલક પુત્ર કૃષ્ણ તરીકે જન્મ લીધેલ. કૃષ્ણ ના માતા દેવકી પરંતુ સાવકી માતા બની જશોદા એ કૈકેયી અવતારમાં કરેલ પાપકર્મથી મોક્ષ લીધેલ. જે સાવકી માતા સંતાન તરીકે કોઇને સ્વિકારે તેઓ એ સંતાનને તરછોડવાની ભૂલ ના કરવી જોઇએ નહીંતર તરછોનાર માતા, એને મંથરા બની સાથ આપનાર સાથી અને યુધ્ધજીત જેવા ભાઇઓએ ફરી જન્મ લઇ પાપ મૂક્ત થવું પડશે.
આપણા શાસ્ત્રોમાં જીવન જીવવાના દરેક પાસા છે. આપણે ક્યારેય પોતાના સ્વાર્થ ખાતર સમજવાનો પ્રયત્ન કર્યો જ નથી અને દોષ નશીબનો નિકાળીએ્
સંતાન સાવકુ હોય જ નહીં, ઉછેરનારના સાવકા વિચારો જ સંતાન વચ્ચે ભેદ ઊભો કરે છે. માટે જ કહેવત બની હશે, છોરું કછોરું થાય તો પણ માવતર કમાવતર ન થાય...!

જો વાલિયા લુંટારા ના પાપમાં સહભાગીતા પરીવારે બતાવી હોત, વાલીયાના પરીવાર પ્રેમના કારણે ત્યાગને સમજ્યા હોત કે કામમાં સહભાગી બન્યા હોત તો આજે વાલ્મીકિ ઘરેઘરે રામાયણ ન પહોંચ્યું હોત...

કૈકેયી, કૈકેયીના ગુરુ મંથરા અને વાલીયાના પરિવાર ને વંદન....જેમના કારણે વિશ્વ ને રામ સ્વરૂપે ભગવાન અને વાલ્મીકિ સ્વરૂપ ભક્ત મળ્યા....
કલ્પના તો કરો એ રાત્રે દશરથ રાજાની માનસિક સ્થિતિ કેવી અસહ્ય હશે ?
સવારે દિકરા રામનો‌ રાજ્યાભિષેક...
રાત્રે રામના સાવકા માતા કૈકેયી નો નિર્ણય કાંતો રામને વનવાસ અને ભરતને ગાદી,
કાંતો રાજા દશરથ થી કાયમી છૂટા થવું...આ ધર્મસંકટ જેને અનુભવ્યું હોય એ જ જાણે. પુત્ર કે પત્ની ?
રાજ્યના તમામ નાગરિકો સવારે રામ રાજ્યાભિષેક થવાની આતુરતા પૂર્વક રાહ જોઇ રહ્યા હતા.... આખું અયોધ્યા હિલ્લોળે ચઢેલ અને છાતી પર પથ્થર રાખી રાજા દશરથનો નિર્ણય....
રામને વનવાસ. ભરતને રાજ ગાદી....
પરીણામ
-દશરથનુ મૃત્યુ
-ભરતનો રાજમહેલ ત્યાગ
-કૈકેયી વિધવા...
- મંથરા પાગલ
અને
રામ આજે પણ ભગવાન તરીકે પૂજાય
- દશરથની વ્યથા પર આજે પણ લોકો દયા ખાય, જીવ બાળે.
- રામ-દશરથના અતી ખરાબ સમયમાં સાથ આપનાર સૌ આજે પણ ઇતિહાસ માં અમર થયા...
અને હા,
- કોઇ માવતર પોતાના સંતાનનું નામ કૈકેયી કે મંથરા કે ભાઇ યુધ્ધજીત રાખતું નથી...

કૈકેયી દ્વારા રામને વનવાસ પછી રામ વિયોગમાં પિતા દશરથ  કૈકેયી ના શયનખંડ માં કે વતન કેકયા માં ક્યારેય પગ મૂક્યો ન હતો અને મૃત્યુ પામેલા. કૈકેયીના દિકરા ભરતે અયોધ્યા નગર બહાર ચૌદ વર્ષ ઝૂંપડી માં રહ્યા- રાજમહેલ નો ત્યાગ કરી મોટાભાઈ રામની રાહ જોઇ.

કૈકેયી ના આત્માને મોક્ષ આપવા કૃષ્ણ (સમયે લક્ષ્મણ બલરામ માતા રોહિણી અને પિતા વાસુદેવ ના દિકરા, કૃષ્ણ ના સાવકા મોટા ભાઇ જ્યારે રામ અવતારમાં તેઓ રામના નાના ભાઇ લક્ષ્મણ હતાં. રાજા દશરથ ના બીજાં પત્ની સુમિત્રા - દશરથ ના દિકરા લક્ષ્મણ હતાં. કેવો સંયોગ???) જેઓ સાવકી માતા કૈકેયીને મોક્ષ આપવા જશોદા ના  જાયા (દિકરા) તરીકે ઉછર્યા. હજારો વર્ષ પછી આજે પણ લોકો જ્યારે કોઇ કૃર માતા નું ઉદાહરણ આપે ત્યારે કૈકેયી નું નામ આપે અને ખુબ પ્રેમાળ આદર્શ માતાનું ઉદાહરણ આપે ત્યારે જશોદા નું ઉદાહરણ આપે. કદાચ આજે પણ કુદરત ઘણી કૈકેયી જેવી માતાઓની ભૂલને માફ કરી મોક્ષ આપવા સાવકા સંતાન ને પ્રેમ આપવા તક આપતાં હશે પરંતુ મંથરા રુપે (માતા કે મિત્ર સમાન કોઇ) ભાઇ યુદ્ધજીત ( ખુદના ભાઇ કે ધર્મના ભાઇ જેવા) જેવાની ચઢામણીથી આ તક ગુમાવી વધારે પાપ કર્મ કરે છે. આવા લોકોને કુદરત એક તક આપે છે પરંતુ કલીયુગ કેટલીક મહિલાઓ અને પુરુષો ને સાવકા માતા પિતા બની પોતાનો પ્રેમ આપતાં અટકાવે છે. સાવકા માતા પિતા બનવાની તક ગયા જન્મમાં કરેલી ભૂલોની ક્ષમા રુપે હોય છે. પરંતુ આ સમજણ એમને નથી હોતી. હું એવા કેટલાક ને ઓળખું છું જેઓ નંદ જશોદા જેવા શ્રેષ્ઠ સાવકા માતા પિતા છે... જ્યારે એક બે પોતે નંદ જશોદા જેમ રહે પરંતુ બીજાને કૈકેયી બનવા પ્રેરણા આપે.

સંતાન સાવકુ હોય કે પોતાનું, સ્વિકાર્યું છે તો પ્રેમ આપીએ નહીંતર તરછોડવામા સાથ આપનાર સહિત તમામ કુદરતની સજા ભોગવવા તૈયાર રહીએ.સમાજમાં, ધર્મગ્રંથોમાં સાવકી માતાના સંતાન પર અત્યાચાર ની કથા જોવા મળશે પરંતુ સાવકો પિતા જોવા નહીં મળે. પુરુષ બીજાના સંતાનને પોતાના તરીકે સ્વીકાર કરે પછી જીવનભર સાથ આપે છે, જ્યારે સ્ત્રી સમય આવ્યે નફા નૂકશાન ની ગણતરી કરી મંથરાઓના માર્ગદર્શન ને કારણે સંતાન ને કોઇ પણ સમયે છોડી દે છે...અને જાતે જ પાપકર્મ ની સજા ભોગવે છે.

અને અંતે,

જો તમને આ જન્મમાં સાવકા માતા કે પિતા બનવાની તક મળી છે કે ત્યજાયેલા બાળકના પાલનનો કોઇએ તમારા પર ભરોસો મૂક્યો છે તો આ તક પરમાત્મા એ તમને જશોદા-નંદની જેમ પૂર્વ જન્મના કોઇ પાપકર્મ નું પ્રાયશ્ચિત કરવા આપી છે. જો આ જન્મમાં પણ તમે એ બાળક પર કૈકેયી, મંથરા કે યુધ્ધજીત જેવો વ્યવહાર કરશો તો કર્મના સિદ્ધાંત મુજબ તમારા જીવનના ઉત્તરાર્ધમાં બહું ખરાબ રીતે ભોગવવું પડી શકે છે. પરમાત્મા એ‌ આપને 'નંદ-જશોદા' ના ઐતિહાસિક ઉદાહરણ ને સમાજ સમક્ષ સાર્થક કરવા તક આપી છે....એ સંતાનને ઉછેરવા ઉર્જા પણ પરમાત્મા આપશે જ. આપ કલીયુગમા દ્વાપરયુગ નું ઉદાહરણ પુરું પાડો એવી શુભકામનાઓ...

કહેવાય છે કે વર્ષો સુધી રામને ભરત કરતા પણ વધુ માતૃપ્રેમ આપનાર કૈકેયીએ રાજગાદી અને સંપત્તિ ખાતર રામને વનવાસ આપ્યો. આજે કોઇ પોતાની દિકરીનું નામ કૈકેયી રાખતા નથી.

આપને સાવકા માતા પિતા બનવાની તક મળી છે- આપે સ્વિકારી છે તો એ સંતાનને થોડાં વર્ષો રાખી ત્યજી દેવાની ભૂલ ન કરતા. પરમાત્મા ક્યારેય માફ નહીં કરે... મરજી આપની... અંતે, માતા બનવા માટે સંતાનને જન્મ આપવો પડતો નથી. ઘણી માતા જન્મ આપેલ બાળકને ઘરમાં સુતા મૂકી ખોટા કામ કરવા જાય અને ઘણી માતા જન્મ ન આપવા છતાં સંતાન તરીકે સ્વીકારેલ બાળકને પોતાના ક્ષણ વાર માટે છૂટું ના પાડે...

સાવકા બની તરછોડાયેલા સંતાનોને પ્રેમ આપનાર  માતા પિતા રાજસ્વી સુખ ભોગવે છે જ્યારે નિ:સહાય ગાય, બ્રાહ્મણ કે બાળક પર અત્યાચાર કરનાર નું એક દિવસ બધું જ છિનવાઈ જાય છે. - ગરુડ પુરાણ


Sunday, December 15, 2019

વઘારેલા રોટલો

વઘારેલો રોટલો...

હું નાનો હતો ત્યારે આર્થિક તંગીના કારણે શાળામાં અઠવાડિયામાં ત્રણ વાર વઘારેલો રોટલો ટીફીનમા લઇ જવાનું થતું. વઘારેલો રોટલો એ મને ભાવે પણ બહુ અને અમારા માટેે દાળ ભાત રોટલી થી ઓછું નહીં. દાળભાત ત્રણ ચાર મહિને જોવા મળતા. મારા મમ્મી ના હાથનો બનાવેલ વઘારેલો રોટલો આજે પણ યાદ આવૈ છે.
શિયાળો એટલે સુખી લોકોને ચેન્જ માટે અને ગરીબ આર્થીક સંકળામળ માટે  રોટલા ની સિઝન. ઘરમાં રોટલો બનાવ્યો હોય અને વધ્યો હોય તો એ વધેલા રોટલાં માંથી વઘારેલો રોટલો સરસ બને અને અન્નનો બગાડ પણ ન થાય.


વઘારેલા રોટલો બનાવવા માટે ની જરૂરી સામગ્રી:

- રોટલાં

- છાસ
- આદુ મરચાં ની પેસ્ટ – ૨ ટી સ્પૂન
લસણ ની પેસ્ટ – જરુર મુજબ
- તેલ – વઘાર માટે
- જીરુ – વઘાર માટે
- રાઈ – વઘાર માટે
- મીઠો લીમડો – વઘાર માટે
- હળદર – સ્વાદાનુસાર
- ધાણાજીરુ – સ્વાદાનુસાર
- મરચુ – સ્વાદાનુસાર
- મીઠું – સ્વાદાનુસાર
- ગરમ મસાલો – સ્વાદાનુસાર

- પ્રમાણસર લીલાં સમારેલ મરચાં

- પ્રમાણસર સમારેલ લસણ

- પ્રમાણસર સમારેલ ડુંગળી

- સમારેલ કોથમીર

રીત :

સૌ પ્રથમ રોટલા નાં નાના પીસ કરો. આ રોટલો તમે તાજો બનાંવેલો પણ વાપરી શકો છો અને સવારનો પણ વાપરી શકો છો. હવે કડાઇ માં તેલ ઉમેરો.

તેમાં રાઈ, જીરુ નાખી વઘાર કરો. તેમા ઝીણી સમારેલી ડુંગળી અને સમારેલ લસણ, યોગ્ય પ્રમાણમાં સમારેલાં લીલાં મરચાં નાખો. ડુંગળી થોડી બ્રાઉન થાય એટલે તલ અને મીઠો લીમડો ઉમેરો. એકાદ મિનિટ પછી રોટલાના પ્રમાણમાં છાસ નાખો. છાસ નો એક ઉભરો આવે એટલે તેમાં રોટલા નાં ટુકડા ઉમેરો. ત્યારબાદ તેમાં હળદર, ધાણાજીરુ, મરચું, મીઠું અને ગરમ મસાલો ઉમેરો. અને હલાવો. થોડી વાર એમ જ રહેવા દો.

તો તૈયાર છે વઘારેલો રોટલો. 




તો તૈયાર છે વઘારેલો રોટલો. 

Friday, December 13, 2019

Thanks Lafleche Central School

મારા દિકરા યશે એની નાની‌ ઉમ્મરે જીવનના દરેક પાસાઓનો ઘણો અનૂભવ મેળવ્યો છે. જીવનને ૩૬૦ ડીગ્રી એ વણાંક આપતાં કેટલાક અનુભવો કેનેડામાં આવી ને થયા જે અમે જીવનભર નહીં ભૂલી શકીએ. મને વિશ્વાસ છે યશ એના જીવનમાં ખુબ સફળ થશે....એના જીવનઘડતર નો શિક્ષક એ પોતે અને એનો સમય રહ્યો છે. યશ એની ઉંમર કરતાં વધુ મેચ્યોર છે....કદાચ વ્યક્તિ ઓળખ અને સમજણ પૂર્વક સમય મુજબ નિર્ણય શક્તિમાં મારા થી પણ વધુ આગળ કહી શકાય.
આજે યશ એની શાળાના અનુભવ કહેતા કહેતા ભાવુક બની ગયેલ. યશ જ્યારે ભારત માં હતો ત્યારે ભણવામાં ઘણો સ્લો લર્નર. અભ્યાસ માટે એને અમારે રોજ ઠપકો આપવો જ રહ્યો. ભણવાનું મહત્વ એના માટે કાંઇ જ નહી. આમ પણ ભારતમાં ભણપારને ક્યાં નોકરી મળવાની છે ? ધંધા માટે મોટી મૂડી છે નહીં અને પ્રાયવેટ  નોકરીમાં સ્કિલ મહત્વનું છે.... આવી એની દલીલો રહેતી.
અમારી લફલેશ શાળાના શિક્ષકો એ માત્ર ત્રણ મહિના માં યશનુ સ્કિલ ઓળખી લીધું. યશ ભારતમાં ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણતો જ્યારે અહીં અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણવાનું. શરુઆત માં અઘરું લાગતું પરંતુ સમય મુજબ એને મન બનાવી લિધેલ. અહીં શાળામાં રીમેમ્બરન્સ ડે નિમિત્તે નિબંધ લેખન સ્પર્ધા માં યશનો ત્રીજો નંબર આવતા એમની શાળાના આચાર્યશ્રી એ મને ફોન કરી જાણ કરતાં કહેલ કે,'અમને આનંદ છે યશ અમારી શાળામાં છે. અમને યશ પર ગર્વ છે. યશ માટે અમારી શાળા પસંદ કરવા તમારો આભાર. હું અવાક બની સાંભળતો રહ્યો. શું કહેવું એ જ સમજાતું નહીં. મારા માટે પણ ગર્વ કહી શકાય!
લફલેશ શાળામાં પુસ્તકીયા જ્ઞાન સાથે સ્પોર્ટ્સ, રસોઇ બનાવવાનું પણ શિખવવામાં આવે છે. શાળા દ્વારા જ યશને ડ્રાઈવર્સ લાયસન્સ ની થિયરી પરીક્ષા અને પ્રેક્ટિશ કરાવી લાયસન્સ અપાવ્યું. રસોઇ માટે જુદી જુદી ટીમ બનાવેલ હોય. લફલેશ ગામમા માત્ર અમારો પરીવાર શાકાહારી છે. અહીં શાકાહારી રહેવું અઘરું કહી શકાય! જોકે અશક્ય નથી. યશ શાકાહારી છે એ એનો શાળા પરીવાર જાણે. શાળામાં રોજ જુદું જુદું જમવાનું જાતે ગૃપમા બનાવી ખાવાનું અને એના માર્ક્સ મળે. યશ નોન વેજ ન ખાય. એના શિક્ષક અને સાથી મિત્રો એ પુછતાં થશે ન ખાવાનું કારણ બતાવ્યું. વિદ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકને લાગ્યું કે યશ નહીં જ ખાય આથી શિક્ષકે વેજ બ્રોથ અને અન્ય સામગ્રી લાવી આપી અને સાથી વિદ્યાર્થીઓએ પણ સ્વેચ્છાએ વેજ ખાવાનું શરૂ કર્યું. શાળાના એક વિદ્યાર્થી ના કારણે ગૃપના સભ્યો પણ વેજ ખાય એ અકલ્પનીય જ કહી શકાય.અહીંના કેનેડીયન વિદ્યાર્થીઓએ યશ સાથેના માત્ર ત્રણ મહિનાના સંબંધમાં જો ગૃપ સમયે વેજ ખાવાનું નક્કી કર્યું હોય તેનો અર્થ એમને યશના‌ વિચારો એની પસંદગીનું સન્માન કર્યું. નાની ઉંમર ના વિધાર્થીઓ આમ તો જ કરી શકે જો એમને ઘરમાંથી આ પ્રકારના સંસ્કાર મળ્યા હોય....! મેં ભારતમાં એવા ઘણાં શિક્ષિત જોયા છે જેઓ માત્ર પોતાની દૃષ્ટિએ જ જુએ છે. એમના માટે પોતે જ સાચા. પોતાના ઘમંડને સંતોષવા માટે કોઇ પણ વ્યક્તિ સાથે સંબંધ પુરો કરતા સામેની વ્યક્તિ ની મજબૂરી સમજે નહીં. આવા લોકો હંમેશા સામે વાળાને બદલવામાં જ પોતાનો વિજય સમજતા હોય છે. એ ન ભૂલવું જોઇએ કે, 'માણસે જાત બદલવા માટે કોઇ કારણ કે મજબૂરી જોઇએ....'કોઇને મજબૂર કરી એનું અસ્તિત્વ પુરું કરી ખુશ થનારા રાવણના પૂતળાનું દહન કરીએ છીએ પરંતુ એમાંથી કોઇ બોધપાઠ નહીં લઇએ...?' અહીં કેનેડાના લોકો સત્ય સાથે જીવે છે.... સાચું કહું તો આપણે વસુધૈવ કુટુંબકમ્ ની માત્ર વાતો કરીએ છીએ, જ્યારે અમારા લફલેશ ના લોકો અને તમામ કેનેડીયન સાચા અર્થમાં વસુધૈવ કુટુંબકમ્ ની ભાવના સાથે જીવે છે. ખરેખર અહીંના લોકો પ્રેમાળ અને મહાન છે. અહીં શાળામાં પ્રવેશ મેળવતા સમયે કે આજ સુધી મને કે મારા પરિવાર ના સભ્યોનો કોઇએ ધર્મ. જ્ઞાતી કે પેટા જ્ઞાતિ નથી પૂછી. ભારતમાં શાળા પ્રવેશ ફોર્મમાં પહેલા જાતીની માહિતી આપતાં આ કોલમ તો આવે જ. દુઃખ સાથે કહેવું પડે કે દેશ જાતી ધર્મ સાંપ્રદાયના ફાંટા માં ફંટાઇ રહ્યો છે. ઘણી વાર શહેરમાં જવાનું થાય અને શોપિંગ મોલ માં કોઇ નવા આવનાર મળી જાય તો અહીં પણ પૂછે,' તમે ક્યાંના ?
ગુજરાતના.
ગુજરાતમાં ક્યાંના ?
કડીના
જાતે કેવા ? (આ સાંભળતા મનમાં ગુસ્સો આવે પણ કહેવાય તો નહી ?!....)
બ્રાહ્મણ
એમ કેવા બ્રાહ્મણ ?
ઔદિચ્ય...ભલે મારે મોડું થાય છે પછી મળીએ. આવા નાતજાતના વાડામાં રહેનારને બહાર ન જ નિકળવું જોઇએ. આવા લોકો આતંકવાદી જેવા કટ્ટર જ હોય! સમય આવ્યે આવા લોકો અન્ય સમાજ માટે ઉપદ્રવી બની શકે. આજે એક મિત્ર એ ફેસબૂક માં પોસ્ટ કરેલા કે,'ગીતા કોર્ટમાં નહીં ક્લાસ (વર્ગખંડમાં) ભણાવવી જોઇએ. હું ઘણાં વિકસિત, શાંતિ પ્રિય સફળ દેશમાં ફર્યો છું. મેં આવા કોઇ દેશમાં શાળામાં ધર્મનું જ્ઞાન આપતાં ન જોયા. શાળામાં આધુનિક જ્ઞાન જ અપાય! ધર્મ બાળકો મંદિરમાં જઈને જાણે. શાળાને ધાર્મિક અખાડો બનાવી શું મળશે ? અભ્યાસુ વ્યક્તિએ ધાર્મિક કટ્ટર દેશો અને ધાર્મિક સ્વાતંત્ર્ય વાળા દેશોની દશા વ્યવસ્થા જોવી જોઇએ. ધર્મ શાંતિ માટે છે, એ ખ્યાલ મને અહીં સ્પષ્ટ થયો. હું દર રવિવારે સવારે ૯.૦૦ કલાકે નિયમિત  ઘરે પૂજા પાઠ કરી અમારા લફલેશ ની કેથલીક ચર્ચામાં જાઉ અને ૧૧ વાગે વુડ રો ની ચર્ચામાં જાઉં. મને અઠવાડિયું ફ્રેશ રહેવાની ઉર્જા મળે. કેનેડા એ ધાર્મિક સમભાવ ધરાવતો શ્રેષ્ઠ દેશ છે.
અને અંતે, 
યશ દ્વારા છેલ્લે કહેવામાં આવેલ વાક્ય,'હવે ભણવું જ છે...' 
કેમ ?
'ભણેલાને જ બધાં સભળે છે. વાંક હંમેશા નિર્બળ અને ઓછું ભણેલા નો જ હોય છે.'
હું અવાક બની યશના પોતાના જીવન માટેના કોન્ફીડન્સ અને ભવિષ્ય નું વિચારી થોડો સમય મૌનસ્થ બની રહ્યો. હું દૃઢપણે કહી શકું કે લફલેશ શાળા યશના જીવને યશવાન બનાવશે. 
Thanks Lafleche Central School

Tuesday, December 10, 2019

ચટપટી ચટણી....

જમવાની વાત આવે એટલે ગુજરાતીના હાથ પગ હાલતા બંધ થઈ જાય. તમે દુનિયાના કોઈ પણ ખૂણે જતા રહો ત્યાં જઇને તમે ગુજરાતી ખાણું શોધશો. ગુજરાતમાં ગુજરાતી ભાણું ક્યારેક જ ખાય પરંતું ગુજરાત બહાર ગુજરાતી ભાણું શોધે રાખે. ગુજરાતીઓને ખાવાનો ચસ્કો જ એવો કે દરેક વસ્તુમાં એને વેરાયટી જોઈએ.  કહેવાય છે કે ગુજરાતી ને હોટલમાં ઘર જેવું જોઈએ ને ઘરમાં હોટેલ જેવું જોઈએ. ગુજરાતી સ્વાદ પ્રિય પ્રજા છે એટલે જ્યાં જ્યાં જાય ત્યાં ત્યાં પોતાના ભોજનની છાપ છોડતો આવે છે. ગુજરાતીને જેટલું ભોજન વહાલું  છે એટલી જ સાઇડ ડીશ પણ. સાઈડમાં અથાણું, ચટણી, પાપડ, છાસ વિગેરે. છાસ થી અથાણુ દરેકમાં આપણી પાસે અદભુત વેરાયટી. દરેકને પોતાની પસંદની અલગ સાઇડ ડીશ હોય. 
અહીં કેનેડામાં કેટલાક ગુજરાતી મિત્રો ના ત્યાં જમવા જવાનું થાય એટલે સુરતી ફ્રોઝન ચટણી ખાવા મળે. અહીં કેનેડામાં ગુજરાતી પ્રજાના ભોજનમાં ખાસ ધ્યાન ખેંચે એવી કોઈ બાબત હોય તો એ સુરતી ચટણી કહી શકાય. જમતાં જમતાં ચટણી ની વાત આવે એટલે મને પૂછે,'તમે કેવી ચટણી બનાવો ?' હું મહેસાણામાં વન ટેન રેસ્ટોરન્ટમાં મેનેજર હતો ત્યારે સાંજે સ્ટાફ ના સૌ સાથે જમવા બેસતાં. અમારા જમવામાં રોજ મેનૂ અલગ હોય એમ કહી શકાય પરંતુ ચટણી એક જ પ્રકારની અમારા રસોયા ભાઇ બનાવે. કદાચ એમને બીજા પ્રકારની ચટણી ફાવતી જ હશે પરંતુ અમને ગમતી ચટણી કંઇક અલગ જ હતી. શિયાળામાં કાંઇ ન મળે તો ખાલી અમારી ચટણી, રોટલો અને છાસ મળે એટલે મોજેમોજ.
આમ કહું એટલે તરત મિત્રો ચટણીની રેસિપી પૂછે. પ્લીઝ તમે રેસિપી ન પૂછતાં હો... નીચે આપેલો ફોટો જોઈ મિક્સર કે ખાંડણી દસ્તો લઈને કરો બધું ભેગુ. હું ગેરંટી આપી શકું કે એકવાર આ ચટણી ખાઓ પછી તમને વારે વારે એ ખાવાનું મન થશે. ચટણી સહેજ ઢીલી કરવા દહીં નાખી શકાય અને હા બે-ત્રણ ખજૂરની પેસી,આંબલી - ગોળનું પાણી, દ્રાક્ષ ને ફુદીનો  નાખો ને પછી એનો સ્વાદ જોવો. આવી રીતે ક્યારેક રસોડામાં કામ કરશો તો ભાભીને પણ ગમશે.

Sunday, December 8, 2019

Love You Lafleche!

મેં જ્યારે Wood River Bar and Grill Lafleche Saskatchewan માં Supervisor તરીકે કામ શરૂ કર્યું ત્યારે સાંભળેલ કે આ રેસ્ટોરન્ટ અને બાર કમ્યુનિટી એ બનાવેલ પછી વેચેલ. અહીં આવ્યો ત્યારે રેસ્ટોરન્ટ બંધ હાલત જેવી હતી. અહીં કમ્યુનિટી નો પ્રેમ મેળવી  નામ મેળવવું, લોકોને આવતા કરવા ઘણું અઘરું છે એમ મને જણાવવામાં આવેલ. લફલેશ માત્ર ૪૦૦ લોકોની વસ્તી વાળું (મોટા ભાગે સિનીયર સિટીઝન) અને ટાઉનમા ત્રણ રેસ્ટોરન્ટ. મેં જેમ જેમ કસ્ટમર આવતાં ગયાં એમ એમ એમના ફીડબેક મેળવી જરૂરી સુધારા શરૂ કર્યાં. અહીંના લોકો ખુબ પ્રેમાળ અને માયાળુ છે. કમ્યુનિટી દ્વારા બાર- રેસ્ટોરન્ટ બનાવેલ હોઇ મેં કમ્યુનિટી કોર્નર બનાવવા નું વિચાર્યું. અમારી હોકી ટીમ ખુબ પ્રખ્યાત છે. હોકી અમારા લફલેશ ની પ્રિય રમત. દરેકને હોકી માટે ખુબ આદર. ૨૪ માર્ચ ૨૦૧૯ની સાંજે South Sask Female Hockey League Champs 2018-19 માં અમારી ટીમનો સુંદર દેખાવ રહ્યો. હોકી પુરી થયા પછી ટીમના સભ્યો અને પેરેન્ટ્સ અમારા ત્યાં જમવા આવ્યાં. અમે કમ્યુનિટી કોર્નર માં હોકી પ્લેયર ની સહી લેવા કહ્યું અને ટીમ દ્વારા હોકી કોર્નર તૈયાર કરવામાં આવ્યું. આજે આ કોર્નર કમ્યુનિટી કોર્નર છે અને દરેક સભ્ય ગર્વથી પોતીકાપણાના ભાવ સાથે અમને સપોર્ટસ કરવા આવે છે. હું નશીબદાર છું, આજે લફલેશ ના તમામ લોકોએ એમના હૃદયમાં મને અને પરીવાર ને વિશેષ સ્થાન આપ્યું છે અને ખુબ પ્રેમ આપે છે. દરેક તહેવાર, પ્રસંગે અમને ગ્રામ જનો તરફથી પરીવાર ના ભાગ માની આમંત્રણ આપે. પરમાત્મા નો આભાર અમને કેનેડાના લફલેશ, સસ્કાચવાનમા રહેવાની તક આપી.
Love You Lafleche!
Love You Canada!


Memories from July 2018 'Shravankumar...'

Last year on 23rd July 2018 noon, Jeff Wishart from Oakland Manitoba was at our restaurant for lunch. Wishart's roadside hike began at the Manitoba-Saskatchewan border on 4th, July. He said that he is walking to Victoria BC to raise awareness about Multiple sclerosis, a disease his mother suffers from. While talking with him, I came to know that Canada has one of highest rates of MS in the world one in every 385 Canadians are living with this autoimmune disease, which attacks the central nervous system. He walks from sun shine and stop before sun rise or when he she place for his hammock.
While having lunch we talk about culture in Canada and India and he shared his experiences he gets while walking for the world. I told him that from childhood we are listening story of Shravankumar which is in mouth and lip for more than last 7000 years in India and I got an opportunity a real Shravankumar in Canada. 
Canada is country as like India where kids respect their parents and Jeff Wishart is one of the live example. It was wonderful experience I had while talking with Jeff Wishart.
May God bless him and his mother and Canada get free from Multiple Sclerosis disease.
Jeff Wisart....I called him Shravankumar...

Memories ... Supper with Seniors

While talking and planning for this year Christmas supper with Seniors, memories recall from 28th December 2018.
When I was in India, we use to celebrate New Year supper with all Family members, Friends and Seniors at our hometown. It's my first Christmas and new year celebration in Canada. Lafleche is my hometown now.

We got an opportunity to serve complimentary Christmas suppers from Wood River Bar and Grill to Seniors at Wheatland Lodge, Lafleche. We prepared Canadian supper and Indian Khichadi for Seniors. 

Khichadi is Gujarati Traditional food prepared with Rice, Green Gram (mung bean), Ghee, Oil, Onion, Garlic, Paprika, Spices, Black Cumin, Turmeric, Asafetida. Its delicious food preferred for supper. 

We are so happy and feel blessed by serving complimentary supper to our Seniors.
Thanks Seniors....
Thanks Lafleche....
Will celebrate this year again....

યોધ્ધા

જીવનમાં જુદા જુદા તબક્કે ઉદભવતી પરિસ્થિતિ અને તેના પરિણામ આપણે નક્કી નથી કરી શકતા, આપણે માત્ર તેને અનુરૂપ પ્રત્યુતર આપવાનો હોય છે. પરિણામનો સ્વિકાર કરી ઇચ્છિત પરિણામ પ્રાપ્તિ માટે પ્રયત્ન કરવો એજ જીવન...

વિપરીત પરિસ્થિતિઓ સામે લડનાર ને જ 'યોધ્ધા' કહેવાય...

Friday, December 6, 2019

Canada શાંતિ થી રહેવા માટે નો શ્રેષ્ઠ દેશ...

Blog

જ્યારે જ્યારે‌ ભારતમાં  મિત્રો કે સ્નેહીજનો સાથે ફોન પર વાત થાય ત્યારે ત્યારે તેઓ કેનેડા વિશે અવશ્ય પુછે. ભારતમાં વધતી બેકારી, સામાજિક અસમાનતા, આર્થિક ગરીબાઈ, અશાંતિ જેવા કેટલાક કારણોના લીધે મહેનતું અને શાંતિ પ્રિય લોકો તક મળે તેઓ ભારત છોડી અન્ય દેશમાં સ્થાયી થવા ઇચ્છતા હોવ છે. જો કે એમાં ખોટું પણ નથી. જેમણે સખત મહેનત અને ઇમાનદારી થી રહેવું છે એમના માટે કેનેડા સ્વર્ગ સમાન છે. કેનેડા વિસ્તાર ની દૃષ્ટિએ ભારત કરતાં ત્રણ ગણો વિશાળ અને વસ્તી ની દૃષ્ટિએ ગુજરાત કરતાં અડધી આબાદી વાળો મજાનો દેશ છે. કેનેડા માં વિશ્વ ના તમામ દેશના લોકો ભાઇચારાની ભાવના સાથે રહે છે. અહીં દરેક વ્યક્તિ માટે સરખા કાયદા કાનૂન અને સ્વિકૃતિ છે. તમામ લોકો કાયદાનું એ રીતે પાલન કરે કે કોઇને કાયદાનું ઉલ્લંઘન કરવાની જરૂર પણ ન પડે.
સૌ માટે પ્રશ્ન હોય છે કે કેનેડા કેવી રીતે આવવું...?
કેનેડા વસવાટ માટે આવવા માટે જુદી-જુદી ઘણી પધ્ધતિઓ છે. પરીવાર ના આશ્રિત માટે, અભ્યાસ અર્થે, કામ (નોકરી) કરવા, ધંધાર્થે વિગેરે વિગેરે. દરેક વિઝા માટે અલગ અલગ જરુરીયાત હોય છે. cic.gc.ca પર log in થવાથી તમામ માહિતી મળી રહેશે. જો આપ અભ્યાસ અર્થે અથવા નોકરી અર્થે આવવા માંગો છો તો IELTS માં ઓછામાં ઓછા ૬ બેન્ડ અપેક્ષિત છે. જે વ્યવસાય નોકરી કરતા હોવ એ મુજબની નોકરી માટે કેનેડા ના કોઇ એમ્પ્લોયર તરફથી વર્ક પરમિટ માટે ડોક્યુમેન્ટ જરુરી છે. હું ભારતમાં હતો ત્યારે મારા પત્નીની નોકરીનું સ્થળ દર બે વર્ષે બદલાતું રહેતું અને મારી નોકરી એક જ સ્થળે રહેતી હોઇ સોમવારથી શનીવાર મારે એકલાં રહેવાનું થતું. આથી શિક્ષકની નોકરી સાથે સાથે મેં વન ટેન રેસ્ટોરન્ટ એન્ડ બેન્કવેટ, મહેસાણા માં મેં સાંજ થી મોડી રાત્રી મેનેજર તરીકે નોકરી શરૂ કરેલ. વન ટેન રેસ્ટોરન્ટમાં મળતા પગારમાંથી મેં વિદેશ ફરવાનું નક્કી કરેલ. યુરોપ, અમેરિકા અને કેનેડા ફરતાં ફરતાં મને વિદેશ વસવાટ નો મોહ વધ્યો. જોકે વિદેશ માં વસવાનું મેં ૨૦૧૧ માં સંકલ્પ કરેલ પરંતુ વન ટેન રેસ્ટોરન્ટ ના અનૂભવને કારણે મારું સ્વપ્ન પુરુ થયું. સદનશીબથી મને કેનેડામાં રેસ્ટોરન્ટ માં સૂપરવાઇઝર તરીકે કામ કરવાની તક મળી. કેનેડામાં નાનું ગામ હોય કે મોટું શહેર પાયાની સગવડો સરખી મળી રહે. હું સસ્કાચવાન રાજ્યના નાનકડા ગામમાં રહું છું. અમારા ગામની વસ્તી ૪૦૦ વ્યક્તિ હશે પરંતુ લફલેશ-સ્વર્ગ જેવું સુંદર પ્રેમાળ અને હંમેશા ધબકતું. જો ખરેખર કેનેડાને જાણવું હોય, માણવું હોય કે કેનેડીએ તરીકે જીવવું હોય તો નાના ગામડા (small town)માં રહેવાનું પસંદ કરવું. મારી દૃષ્ટિએ કેનેડા શાંતિ થી રહેવા માટે સૌથી વધુ સારો દેશ છે. 

Tuesday, December 3, 2019

ભ્રષ્ટાચારી = આતંકવાદી...


ગયા અઠવાડિયેVTV ન્યૂઝ ચેનલ પર ઇસુદાનભાઇ ગઢવી દ્વારા સંચાલિત મહામંથન કાર્યક્રમમાં ભ્રષ્ટાચાર પર ચર્ચા સાભળી. હું દશમાં ધોરણમાં અભ્યાસ કરતો ત્યારે (૧૯૯૦) નિબંધ પૂછાયો હતો,. 'ભ્રષ્ટાચાર નાથવાના ઉપાય'...વર્ષો થી ભારતમાં ભ્રષ્ટાચાર પર ચર્ચાઓ ચાલે છે, આંદોલન થયા, સરકાર બદલાઇ પરંતુ ભ્રષ્ટાચાર વધતો જાય છે. કહેવાય છે કે ઘણાં ભારતીય ના નાણાં સ્વિસ બેંકમાં જમા છે. દરેક સરકાર આ રકમ પરત લાવવા ચૂંટણી સમયે વચનો આપે છે પરંતુ એ વચનો પોકળ સાબિત થાય છે. નોટબંધી સમયે કાળું નાણું સંગ્રહ કરનાર સામે કડક કાર્યવાહી ની વાતો કરવામાં આવેલ પરંતુ હજારો કરોડના ગોટાળા વાળા નો વાળ પણ વાંકો ના થયો અને કાળાના ધોળા થઈ ગયા.
અત્યારે સોશીયલ મીડીયા માં પાકિસ્તાન ને દુશ્મન દેશ, ભારત સામે આતંકવાદી કૃત્યો માં મદદગાર દેશ બતાવી દદરોજ અનેક દેશભક્ત લોકો  ગાળો દેતા હશે પરંતુ એ લોકો ભારતમાં રહી ભ્રષ્ટાચાર કરનાર કે કરાવનાર વિશે કાંઇ જ કહેશે નહી. આપણી દેશભક્તિ માત્ર પાકિસ્તાન થી શરૂ થઈ પાકિસ્તાન સુધી જ રહે છે.
ખરેખરતો કોઇ પણ સરકારી કર્મચારી કે નેતા કોઇ કામ કરવા બદલ ચા પિવે તો એ પણ એ વ્યક્તિ ભ્રષ્ટાચારી કહેવાય. ઘણાં લોકો કામ બદલ ભેટ સોગાદો લઇ ભ્રષ્ટાચાર ના મૂળ ને મજબુત કરવા આહુતિ આપે છે. કેટલાક તો અમુક ખાતામાં નોકરી જ ભ્રષ્ટાચાર માટે જોડાય છે. એક દિવસ હું મહેસાણા થી કડી બસમાં જતો હતો ત્યારે કોઇને મેં વાત કરતાં સાંભળેલા કે બસ એક વાર (____) નોકરીમાં લાગી જાઉ પછી જોજેને ફોર્ચ્યુનર સિવાય ફરું નહીં. મેં પણ વિચાર્યું કે એ ભાઇ કહે છે એ નોકરીમાં તો માંડ બાઇક ફેરવી શકાય અને આ ભાઇ ફોર્ચ્યુનર ની વાત કરે છે. કમાલ છે સરકારી નોકરીનો. હું સ્પષ્ટ પણે માનું છું કે ભ્રષ્ટાચાર પેટે એક પૈસો લેવો એ ભારત માટે આતંકવાદી કૃત્ય જ છે. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓએ કે ભ્રષ્ટાચાર ને પોષણ આપતાં લોકો ભારત માટે પાકિસ્તાન કે આતંકવાદી કરતાં પણ વધુ ખતરનાક છે. આવા લોકોએ આતંકવાદી વિશે એક શબ્દ પણ બોલવાનો અધિકાર નથી કારણ તેઓ પણ આતંકવાદી જ છે. કેટલાક અધિકારીઓ, નેતાઓ સિધા પોતે ભ્રષ્ટાચાર કરવા બદલે  વચ્ચે દલાલ રાખે જેથી પોતાને રિસ્ક ઓછું રહે. આવા લોકો પોતાને લાયઝન તરીકે ઓળખાવે અને પોતાની ટકાવારી રાખે. છેલ્લા વિશેેેેે વર્કષથી લાયઝનિગ એક નવો અલગ પ્રકારનો વ્યવસાય શરૂ થયો છે. ભ્રષ્ટાચારી કે એના દલાલ કોઇએ ઇન્કમ ટેક્ષ ભરવાનો થતો નથી.દલાલો પણ એમના સાહેબ ની જેમ દેશ માટે આતંકવાદી જ છે. જે લોકો શાંતીથી મહેનતનો રોટલો ખાઈ જીવવા માંગે છે અને જેમની પાસે તક છે તેઓ કાયમી ભારત છોડી વિદેશ જતા રહે છે. 

પચાસ સાઇઠ હજારની નોકરી કરનાર લક્ઝુરીયસ કારમાં ફરતાં હોય, આલીશાન મકાન માં રહેતાં હોય, બે-ચાર પોતાના આલીશાન મકાનો ભાડેથી આપ્યા હોય અને પત્નીને લાખો રૂપિયા ના દાગીના  દર મહિને ભેટમાં આપતાં હોય આવા લોકો કે કોઇ પણ પ્રકારની નોકરી કે વ્યવસાય ના હોવા છતાં માત્ર ભ્રષ્ટાચારીઓનું લાયઝનીગ કરી વીવીઆઇપી જીવન જીવનાર લોકો  સમાજમાં જોવા મળશે. પણ  આવા લોકો ને નાથવા કોઇ રસ્તો જ નહીં...? ?
મારું શું?? પગાર બાજું પર બચત તરીકે રહે એટલે સાઇડની આવકતો જોઇએ જ...ગાડી-ઘરના  હપ્તા ભરાય, પેટ્રોલ ડીઝલનો ખર્ચ નિકળી રહે એટલું જ કરવું એવું વિચારનારા ૯૯ની રમત રમે છે જે ક્યારેય ૧૦૦ એ પુરી થતી નથી.

ભ્રષ્ટાચારીઓએ વાલીયા લૂંટારા ની કથા યાદ હોવી જોઇએ. જ્યારે સાધુ એમને પૂછે છે કે તૂં લુંટ કોના માટે કરે છે તો વાલિયો કહે 'પરીવાર માટે'... આ લૂંટ ના પાપમાં પરીવાર સહભાગી ? પરીવાર ને પુછતાં પરીવાર ના કહેછે અને વાલિયો મહર્ષિ વાલ્મીકિ બંને છે. આ ભ્રષ્ટાચાર કરનારા ના પાપમાં એમનો પરીવાર સહભાગી નથી જ હોતો. ભ્રષ્ટાચારથી થતી સજા અહીં કે પરમાત્મા ના દરબારમાં જાતે જ ભોગવવાની છે. ભ્રષ્ટાચારથી મળેલ રકમનો આનંદ પરીવાર લેશે પરંતુ સજા તો ભ્રષ્ટાચારી એ જ ભોગવવી પડશે. આથી જ વિચારી ભ્રષ્ટાચાર બંધ કરી મહેનતના રોટલાને આનંદ થી આરોગો.
ભ્રષ્ટાચાર કરતાં પકડાય એના માટે દેશ સમક્ષ યુદ્ધ કે આતંકવાદી કૃત્ય જેવી સજા રાખવી જોઇએ. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓને ઓળખવા સહેલા છે. મહિને પચાસ હજાર નો પગાર હોય અને વર્ષમાં એક કરોડનું મકાન  ખરીદે એટલે સમજવું એ આતંકવાદી જ છે. ભ્રષ્ટાચારીને આતંકવાદી જ કહેવાય.
- ભ્રષ્ટાચાર કરતાં પકડાય એટલે નોકરીમાં થી કાયમી ડીસમીસ.
- દર વર્ષે સોનું-મકાન-જમીન વેચાણ/ખરીદ કરનાર ની વિગતો મેળવી ક્રોસ ચેકીંગ કરવું. કોઇ બિલ્ડર જો થર્ડ પાર્ટીના નામે મદદ કરતા પકડાય તો એને પણ આજીવન જેલ ની સજા ની જોગવાઇ કરવી.
- ભ્રષ્ટાચાર માટે મદદગાર ને પણ ભ્રષ્ટાચારી જેટલોજ દોષિત માની સજા કરવી.
- ભ્રષ્ટાચાર માટે ફાસ્ટ ટ્રેક કોર્ટ હોવી જોઇએ. ત્રણ મહિનામાં ચૂકાદો આવતા કેસ લૂલો ના કરી શકે.
-. દરેક સરકારી કચેરીઓ અંદર અને આસપાસ CCTV થી સજ્જ હોવી જોઇએ. શક્ય હોયતો લોકો કામગીરી જોઇ શકે એવી વ્યવસ્થા પણ થાય.

દુઃખ સાથે કહેવું પડે છે કે જાહેરમાં પ્રજાએ ચૂટેલા નેતાઓ હોર્સ ટ્રેડિંગ દ્વારા એમના અંતરાત્મા ના અવાજને કારણે દેશહિતમાં જાહેરમાં વેચાય છે.
સરહદ પારથી આવતા આતંકવાદીઓ, બળાત્કારીઓ ને ફાંસી ની સજાની માગણી પ્રજા કરે છે. પોલીસના એન્કાઉન્ટર સમયે પ્રજા કાંઇ જ જાણ્યા વિના માત્ર સાંભળી ને પોલીસનું સન્માન કરવા લાગે છે. આતંકવાદી કે બળાત્કારીઓ જેટલા જ ખતરનાક ભ્રષ્ટાચારીઓ અને એમના વહીવટદાર (લાયઝન) છે...જો ભ્રષ્ટાચારી ને પણ દેશ ના દુશ્મન માની ફાંસીની સજા માંગવામાં આવે તો ? કોઇ ભ્રષ્ટાચાર નું વિચારશે પણ નહીં. ભ્રષ્ટાચાર બંધ થશે એટલે આપોઆપ દેશ પ્રગતિ કરશે અને શાંતિ સ્થપાશે. 

હું લગભગ બે વર્ષથી કેનેડા માં રહું છું. અહીં બે વર્ષ માં મેં એક પણ જગ્યા એ ભ્રષ્ટાચાર જોયું કે સાંભળ્યું નથી. અહીં દરેક અધિકારી પોતાનું કામ સાચી રીતે, મદદરૂપ બની, સરળતાથી કરે છે. કદાચ આથી જ શાંતિ થી જીવવા માગતા ભારતીય યુવાનો ની અત્યારે પહેલી પસંદ કેનેડા  આવવાની છે. વંદે માતરમ્ કે જય હિન્દ ના નારા બોલી પોતાને દેશભક્ત બતાવનાર કરતા અહીં બોલ્યા વિના કેનેડા ના લોકો સાચી રીતે દેશભક્તિ કરે છે. મને આનંદ છે કે હું પરીવાર સાથે કેનેડામાં રહું છું. મારા સંતાનો ભ્રષ્ટાચાર થી દુર રહી શાંતિ થી જીવશે. આપણે વસુદેવ કુટુંબકમ્ ની વાતો કરીએ જ્યારે અહીં મેં વસુધૈવ કુટુંબકમ્ ની ભાવના સાથે લોકોને જીવતા જોયા છે. શું ભારત ભ્રષ્ટાચાર મૂક્ત નહીં બને ???? જો વ્યક્તિએ કામ કરાવવા કે નોકરી મેળવવા અઢળક રૂપિયા આપવા પડતાં રહેશે તો એક દિવસ બુધ્ધિશાળી યુવાનો કંટાળી વિદેશ શિફ્ટ થઈ જશે અને આપણે શાંતિ માટે કંટાળી દેશ છોડનારને ખરાબ કહેતા રહીશું. હજુ સમય છે, ભ્રષ્ટાચારી એ દેશનો સૌથો મોટો સૌથી ઘાતકી શત્રુ છે એ સમજીએ. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓને ખુલ્લા પાડીએ....સજા અપાવીએ...દેશને દુશ્મન (ભ્રષ્ટાચારી) થી બચાવીએ....

બે દિવસ‌ પહેલાં અજય દેવગણ અભિનિત ફિલ્મ રેઇડ જોઇ. એમાં કહ્યું છે કે સરકારી અધિકારી અને રાજકારણી માટે ભેટસોગાદ પણ લાંચ જ ગણાય. દેશની ગરીબાઈ, બેકારી કે અશાંતિ નું મૂળ કારણ ભ્રષ્ટાચાર છે.ભૂલથી પણ કોઇનું કામ કરી એના બદલામાં ચા પણ ના પીતા કે વેફર્સ સુધ્ધાં ના ખાતાં.... ભ્રષ્ટાચારથી ખાધેલા અન્નનો ઓડકાર આજે સારો લાગશે પરંતુ એક દિવસ પરીવાર ને બરબાદ કરશે....કુદરતનો આ નિયમ ભ્રષ્ટાચારી અને ભ્રષ્ટાચાર કરનારને મદદ કરનાર લાયઝન સહિત સૌને લાગુ પડે છે. યાદ રાખીએ ભ્રષ્ટાચારી દરેક વ્યક્તિ ભારતના સૌથી મોટા દુશ્મન છે. 

કેટલાક અધિકારીઓ ઇચ્છિત જગ્યાએ નોકરી લેવા લાખો રૂપિયા આપે એ જંગ જાહેર છે. ઇચ્છિત જગ્યા પર જવા માટે રુપિયા નક્કી કરે એને ટેન્ડર ભર્યું કહે! આ રૂપિયા નેતાઓના ખિસ્સામાં જતાં હશે કે ... ??? સાંભળ્યું છે, સુરત નું ટેન્ડર સૌથી મોટું હોય છે. એનો અર્થ સુરત ગુજરાતનું સૌથી વધુ ભ્રષ્ટ શહેર હશે ???? 

ભ્રષ્ટાચારની લત દારુ કરતાં પણ ખરાબ છે. દારુડીયાને  દારૂની લતે છોડાવવા કેન્ર્દો છે પરંતુ ભ્રષ્ટાચારી માટે ?  અપૂરતી સજાની જોગવાઈ આને લાયકાત વગરની અપેક્ષાઓ દેશને દેવાદાર બનાવી રહ્યો છે. નવ્વાણું ની રમત રમતા ભ્રષ્ટાચારી માટે કોઈકે તો રણશિંગું ફૂંકવુ પડશે.

મોદીજી અને સરકાર દેશના વિકાસ માટે રાત દિવસ મહેનત કરે અને ભ્રષ્ટાચારીઓ અને એમના મદદગાર (લાયઝન) વિકાસ માટે અવરોધ ઉભા કરે. આવા ભ્રષ્ટાચારીઓ માટે પરંતુ આતંકવાદીઓ માટે જે સજાની જોગવાઈ છે એટલી સજા કરવી જરૂરી. ભ્રષ્ટાચારી વ્યક્તિ દેશ માટે પોતે દેશ વિરૂદ્ધ સફેદ કોલર રાખી યુધ્ધ કરી રહ્યા છે એમ માનવું. આવા આતંકવાદીઓના કોઇ ગૃપ નથી હોતાં પરંતુ એકલા દેશ વિરૂદ્ધ પ્રવૃત્તિ કરતાં હોય છે. દેશને સરહદ પેલે પારથી આવતા આતંકવાદી કરતાં એસી ઓફીસમાં બેસી ખોટા માર્ગે ભ્રષ્ટાચાર કરી દેશના વિકાસ ને અવરોધતા ભ્રષ્ટાચારી રુપી આતંકવાદીઓથી વધુ ખતરો છે.

છેલ્લા કેટલાક સમયથી સોશિયલ મીડિયા પર ભ્રષ્ટાચાર વિશે અનેક પોસ્ટ આવે છે. હૂં જ્યારે દશમાં ધોરણમાં અભ્યાસ કરતો ત્યારે પણ પરીક્ષામાં નિબંધ લખવાનો આવતો, 'ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત ભારત-એક સ્વપ્ન'. ભ્રષ્ટાચાર વિશે મેં પણ મારા બ્લોગ પર ઘણા વર્ષો પહેલાં લખેલું છે. 

આપણે સૌ જાણીએ છીએ ખેતરમાં કામ કરતા ખેડૂતો, સફાઈ કામ કરતાં સફાઈ કર્મચારીઓ અને મજૂરી કરતા મજુરો જે ટેક્સ ભરે એમાંથી  કર્મચારીઓ- અધિકારીઓના પગાર ચૂકવાય છે. એવું પણ બને કે કેટલાક અધિકારીઓ તો ખૂબ ગરીબાઈ માંથી આગળ આવ્યા હોય છે અને એ જ લોકો જ્યારે ભ્રષ્ટાચાર કરવામાં માઝા મૂકે ત્યારે સમજાતું નથી કે એમનો ખુદનો આત્મા કઈ રીતે માફ કરશતો હશે ?

 આપણે સૌ વાલિયા લૂંટારા વિશે જાણીએ છીએ. વાલિયા લૂંટારા ને જ્યારે સંત મળ્યા અને સંતે પુછ્યું તું જે આ પાપ કર્મ કરે છે એમાં તારો પરિવાર સહભાગી ખરો ? પરિવારના સભ્યોને વાલીયાએ પૂછતા કહ્યું તેઓ વાલીયાના કોઈ પાપ કર્મ સહભાગી નથી.... અને વાલીયો લૂંટારા માંથી મહાન રુષી બની ગયા.

 જો ખરેખર આખી જીંદગી ખોટા રસ્તે ભેગી કરેલી ધન, સંપત્તિ‌ સાથે લઈ જવાનું હોય તો ઠીક પરંતુ ભ્રષ્ટાચારથી ભેગી કરી અને મૃત્યુ સમયે બધું જ મૂકી જવાનું હોય તો આવા લોકોએ દેશમાં રહી, દેશનું ખાઇ શા માટે દેશ માટે આતંકવાદી બન્યા છે ? ભ્રષ્ટાચારી સ્વિકારે કે ના સ્વીકારે પરંતુ દરેક ભ્રષ્ટાચારી ભારત માટે આતંકવાદી સમાન કહી શકાય...! ખરેખર જો ભારતને સાચા અર્થમાં વિકાસશીલ બનાવવો હશે તો સત્તા પર બેઠેલા અધિકારીઓએ ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત થવું જ પડશે અને સમાજે ભ્રષ્ટાચાર કરતા અધિકારીઓને જાહેરમાં ખુલ્લા પાડી આતંકવાદી જેવો વ્યવહાર એમની સાથે પણ કરવો પડશે. આપણે પણ કેવા દેશ ભક્ત ? વેફર નું પેકેટ ચોરી કરતા બાળકને દુકાન બહાર નિકાળી જાહેરમાં માર મારી મર્દાનગી બતાવીએ આને ભ્રષ્ટાચારી લુખ્ખાઓ ને સાહેબ.આહેબ કહી માથે ચઢાવીએ. સરકારે ભ્રષ્ટાચારીઓ માટે કડક માં કડક એટલે કે આજીવન જેલ અથવા તો મૃત્યુદંડ જેવી સજા ની જોગવાઈ કરવી પડે, કારણકે ભ્રષ્ટાચારી પણ દેશમાં છુપાયેલા આતંકવાદી જ છે જો સજાનો ડર નહીં હોય તો આ લોકો કાંઈપણ કરશે. દિવસે દિવસે ભ્રષ્ટાચાર વધી રહ્યો છે. સમજું વ્યક્તિ પોતાના સંતાનોના ભવિષ્યની ચિતા કરનાર વ્યક્તિ તક મળતાં જ વિદેશ રહેવા જતા રહે છે. કેનેડા, અમેરીકા કે બીજા દેશો એટલા માટે આગળ છે કારણ અહીં ભ્રષ્ટાચાર નથી, સૌ સમાન, કોઇ સાહેબ નહીં બધાં જ કર્મચારી, દરેક ને સરખો ન્યાય- સરખી તક.

પ્રધાનમંત્રી શ્રી મોદી સાહેબ કે સરકારના કેટલાક મંત્રીઓ રાતદિવસ કામ કરવાથી દેશનો વિકાસ શક્ય નથી, પરંતુ દેશના વિકાસ માટે સમાજના દરેક વર્ગના લોકોએ પોતાનું યોગદાન આપવું પડે. અધધધ કહી શકાય એટલો પગાર લેતા અધિકારીઓ કોઈની 'ચા' પીવાની પણ અપેક્ષા કેવી રીતે રાખી શકે અને જો રાખે છે તો કુદરત એમને ક્યારેય માફ નહીં કરે. જે દિવસે એમના સંતાન ને ખબર પડશે કે એમના માતા કે પિતા દ્વારા ભ્રષ્ટાચારથી આ સંપત્તિ ભેગી થઇ છે એ દિવસે સંતાનની નજરમાં આવા બ્રષ્ટાચારી કેટલાં હલકાં લાગશે ?

રોજ સવારે પરમાત્માના નામની માળા કરવા બદલે પરમાત્મા ને પથારીમાં થી ઉભા થઇ એ ત્યારે વચન આપવું કે હું ભ્રષ્ટાચાર કરીશ નહીં કે ભ્રષ્ટાચારી ને મદદરૂપ નહીં થાઉં. જો ભ્રષ્ટાચાર કરું કે મદદરૂપ થાઉ તો ભગવાન મને આજે જ સજા મળે. ભ્રષ્ટાચારીએ એ ન ભૂલવું જોઈએ કે મૃત્યુ નિશ્ચિત છે અને સાથે કાંઇ જ લઇને જવાનું નથી. મૃત્યુ અતિ કષ્ટ દાયક બનાવવું હોય તો ભ્રષ્ટાચાર નું પાપ કરો...દેશના દુશ્મન બનો...

આવો સૌ સાથે મળી દેશને ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત કરીએ અને ભારતના વિકાસમાં માટેનું પ્રધાનમંત્રીશ્રીએ જોયેલું સ્વપ્ન સાકાર કરવા સહભાગી બનીએ...

કેટલાક અધિકારીઓ કોઈનું મફતનું પાણી પણ પીતા નથી. આવા અધિકારીઓને દિલથી વંદન. 




Saturday, November 30, 2019

સાહેબ

ભારતમાં દરેક સરકારી નોકરીયાત ને ઓછામાં ઓછા એક 'સાહેબ' અને કોર્પોરેટ કંપનીમાં કામ કરનાર ને બોસ્સ હોય છે. દરેક પોતાના 'સાહેબ' - બોસ્સ ને ખુશ રાખવા હંમેશા પ્રયત્નશીલ રહે છે. 
સાહેબ ને ગમશે તો ખરું ને ? સાહેબ શું કહેશે ? 
સાહેબ બોલશે તો ? 
સાહેબ ની હાજરીમાં વાત કરાય ?
આ 'સાહેબ' એટલેકે 'બોસ્સ' ના કારણે ઘણા પરીવાર તૂટી રહ્યા છે. તટસ્થતાથી સર્વૅ કરવામાં આવે તો મધ્યમ અને અપર મધ્યમ વર્ગનો પરીવાર આ કહેવાતા 'સાહેબ' - 'બોસ્સ' ના ડરના કારણે કે એમની સાથે નીકટના સંબંધ રાખવાની હોડના કારણે તૂટી રહ્યો છે. કોઇ NGO 'ચશ્મા પહેર્યા સિવાય' સર્વે કરે તો સત્ય બહાર આવે. 
જો તમારે આવા કોઇ સાહેબ કે 'બોસ્સ' નથી તો તમે એક ખુશહાલ પરીવાર ના સભ્ય છો. તમારું ઘર સ્વર્ગ જ છે.
ઘણીવાર તો સાહેબ નો ડર ઘર સુધી પહોંચે. સાહેબ ની હાજરીમાં પરીવાર ના સભ્યો સાથે કે એમના વિશે વાત કરવાનું ટાળવા વાળા ઘરમાં આવ્યા પછી પણ સાહેબનો ફોન આવતાં જ ટીવી નો અવાજ બંધ, પરીવાર ના સભ્યો ની વાતચીત બંધ, બાળકોનો કલરવ બંધ બધું જ બંધ...જાણે યમદૂત નો અવાજ ઘરમાં ન પ્રવેશ્યો હોય!? મને એ પ્રશ્ન થાય કે સાહેબ ને પરીવાર કે ઘર નહીં હોય ?? પરીવાર માં મોટા સભ્યો તો સમજે કે નોકરી કરવી હોય, ટકાવી રાખવી હોય કે સાહેબ ની ચાપલુસી ની તમામ હદ વટાવી હોય તો આમ કરવું જ રહ્યું પરંતુ બાળકોના મનમાં તો સાહેબ એટલે મીસ્ટર ઇન્ડીયા ફિલ્મના મુગેમ્બો...
કેટલાક સાહેબો પોતાનો હોદ્દો જોયા વિના કે પોતાના હોદ્દાની દરકાર કર્યા વિના પોતાની હાથ નીચેના કર્મચારીઓને સતત ભય અને ચિંતામાં રાખે. એવા કેટલાક નમૂના ઓ સિસ્ટમ માં જોવા મળશે જેઓ નવા નવા ઓફિસમાં આવે એટલે પોતાના હાથ નીચેના મહિલા કર્મચારીઓને ખૂબ ખખડાવે, ખૂબ કામ આપે- રાત્રે બે ત્રણ વાગ્યા સુધી બેસાડી રાખે અને એમના પરિવારના જીવન ને બગાડી મૂકે. તેઓએ નથી સમજતા કે ઓફિસ સમય પછી આવા કહેવાતા બોસ એટલે કે સાહેબો પોતાની તાબા હેઠળના કર્મચારીને પોતાના ઘરે રોજ રાત્રે બોલાવી 11- 12 વાગ્યા સુધી બેસાડી ના રાખી શકે અથવા તો કર્મચારીના ઘરે પોતાની ભોળી અથવા વધુ હોશિયાર (જો સ્વાર્થ હોય તો) પત્ની સાથે બેસી ના શકે. એમાં પણ મહિલા કર્મચારી હોય તો આમ ના જ કરી શકે. આવું કરનારા લંપટ સાહેબો સમાજમાં બહુ સરળતાથી ઓળખાઈ જાય છે. પારિવારિક સંબંધોના બહાના તળે પોતાના હાથ નીચેના કર્મચારીના પારિવારિક જીવનને પોતાના સ્વાર્થ ખાતર પૂરું કરે છે. આવા સાહેબો ના કારણે કેટલાકના ઘર ભાગ્યા. કેટલાક આત્મહત્યા કરે અથવા મગજના ફરેલ આવા સાહેબોને સમાજ વચ્ચે લાવી ધોળા દિવસે તારા બતાવે. ઉચ્ચ હોદ્દા પર બેઠેલા આવા સાયબો ને અને એમના સ્વાર્થને ઓળખી મહિલા કર્મચારીઓએ ચેતતા રહેવું જોઈએ. સાહેબ તો બદલી થયેથી જતા રહેશે પરંતુ પોતાનો જીવનસાથી પોતાની ભૂલના કારણે બદલાઈ જશે અને આખી જિંદગી રોવાનો વારો આવશે. આવા લંપટ સાહેબો અને એમના પત્નીઓએ પોતાની જાતને પ્રશ્ન પૂછવો જોઈએ, કે શું એમના ઘરે આવતા કર્મચારીની પારિવારિક જીવન કેવું છે? શું એક કર્મચારી એમની હાજરીમાં પોતાના જીવનસાથી સાથે વાત કરી શકે છે? જો વાત નથી કરી શકતા તો કાં તો કર્મચારી મા શંકા કરવી અથવા પોતાના સાહેબ એટલે કે પતિદેવ વિશે વિચારવું. કેટલાક સાહેબો અને એમના કહેવાતા ધર્મ પત્નીઓએ એમના તાબા હેઠળના કર્મચારી ને રોજ ફરજિયાત બે-ત્રણ કલાક બોલાવે. રાત્રે મહિલા કર્મચારી ને રોજ દશ અગીયાર વાગ્યા સુધી બેસાડી રાખે તો એમની પોતાની અને એમના પતીદેવ 'સાહેબ' ના અંગત જીવનનું શું ? એમના ત્યાં રોજ  હાજરી પુરાવતા કર્મચારી ના પારિવારિક જીવન નું શું ? 

ચમચા આને ગુલામ માનસિકતા વાળા માટે દરેક સાહેબ આગળના સાહેબ કરતા શ્રેષ્ઠ હોય છે. આવા લેભાગુઓ મોટાભાગની ઓફીસોમાં જોવા મળતાં હોય છે. સાહેબ પણ જાણતાં હોય છે કે કોણ વહીવટદાર છે, કોણ ભેટ સોગાદો નું શોખીન છે અને કોની સાથે એના પરીવાર ને દુર કરી એનો પોતાના સ્વાર્થ ખાતર ઉપયોગ કરી શકાશે. 

મોટા દેખાવવાની ઘેલસા, નિમ્ન કક્ષાની વિચારધારા વાળા કેટલાક લોકો અધિકારી બને અને પોતાના સ્વાર્થ ખાતર બિજાના જીવનમાં રોજ હોળી પ્રગટાવે છે. અત્યારે આપણા સમાજમાં 'સાહેબ' કલ્ચર ઘર કરતું જાય છે. આ કલ્ચરમા રહેતા, સાહેબ ના આશીર્વાદ થી થોડો લાભ મેળવતા માણસો પોતે ગુલામ માનસિકતાનો ભોગ બની ચૂક્યા છે અને પરીવાર ને પરાણે ગુલામ બનાવી રહ્યા છે. સાહેબ અને મેડમ લોકોના ઘર સુધી પહોંચી ચૂક્યા છે. જો સરકાર શ્રી કે NGO આ અંગે જાગશે નહીં તો આવનાર સમયમાં સામાજિક ક્ષેત્રે બહું માઠી અસર થશે. સાહેબ ગીરી - સ્ટેટ્સના નશામાં નશીલા બનેલા સાહેબ એટલે ગુસ્સેથી મનનું ધાર્યું કરાવતાં પ્રજાના રુપિયા નો પગાર લેનાર સમાજ તોડનાર લુખ્ખાઓ...ફ્યુડલ માનસિકતા વાળા આવાસા સાહેબોને સમાજે ઓળખી ખુલ્લા પાડવા જ રહ્યા...

તમારે કોઇ સાહેબ છે ? -સ્વ ને પુછવા જેવો પ્રશ્ન.
જો તમે કોઇના સાહેબ છો તો જીવો અને જીવવા દો. આપણને આ એક જ જીવન મળ્યું છે, ફરી ના પણ મળે! મૃત્યુ પછી ભૂત બની ઝાડ પર ટીગાઇ ભૂતકાળ ની‌ ભવ્યતાને યાદ કરવા સિવાય કાંઇ જ કામ નહીં હોય! વર્તમાન ની  ક્ષણોને મનભરીને જીવી લેવી,પોતાના કર્મચારીઓને પણ જીવવા દેવા. આવા પોતાના સાહેબ ને ખુશ રાખવા પોતાના કર્મચારીઓને અજંપામાં રાખતા 'સાહેબ' કે 'બોસ' એ યાદ રાખવું લોકો તમારા સ્વભાવ ને કારણે નહીં તમારા સ્ટેટ્સ ના કારણે તમારા થી સંબંધ રાખે છે. ઉતર્યો અમલદાર કોડીનો એ કહેવત જરૂર આવા સાહેબ ના કારણે જ બની હશે.
NRI Friends won't understand the fear of Saheb.
- કેતન ઠાકર


Monday, November 25, 2019

લફલેશ શા માટે??





ઘણા મિત્રો સબંધીઓ ફોન પર પુછતા કે ભારત છોડીને કેનેડા અ
ને કેનેડામાં પણ લફ્લેશ જેવું નાનું ગામડું શા માટે પસંદ કર્યું ? ઘણા મોટા શહેરોમાં પણ મને કામ મળી રહેત. આ પ્રશ્ન મોટાભાગના સ્નેહીઓનો હોઈ આજે બ્લોગ પર જીવંત થવાની ઈચ્છા થઇ. આમ તો હું પહેલા બ્લોગ નિયમિત લખતો પરંતુ એકાદ વર્ષથી મેં બંધ કરેલ. કેનેડા આવી શરૂઆતમાં લખવા કરતા શીખવામાં વધુ વ્યસ્ત રહેવા નક્કી કરેલ. આ દોઢેક વર્ષમાં ઘણા અનુભાવો થયા. ઘણું જાણવા અને શીખવા મળ્યું. 
ભારતમાં મારો શિક્ષણ અને રેસ્ટોરન્ટ મેનેજમેન્ટ નો અનુભવ. મોટાભાગે ક્લસ્ટર રિસોર્સ સેન્ટર માં કો ઓર્ડીનેટર તરીકે કામ કરેલ હોઈ સમાજ સાથે રહેવાનો સીધો અનુભવ. કેનેડામાં જયારે મુલાકાતે આવ્યો ત્યારે ઘણા મોટા શહેરો ફર્યો હતો. અહી મોટા શહેરોમાં  ભારતીય સમાજ ના લોકો સરળતાથી મળી રહે. મેં અને મારા પત્નીએ વિચારેલ કે મોટા શહેરમાં રહેવાથી આપણા સંતાનો કદાચ હાઈટેક જીવન જીવી શકશે પરંતુ કેનેડાનું સાચું કલ્ચર, તહેવારો, ધર્મ નજીકથી નહિ માણી-જાણી શકે. જો બાળકોને સાચા અર્થમાં કેનેડીયન બનાવવા હોય તો કોઈ ગામડું પસંદ કરવું જરૂરી છે. શહેરમાં બાળકો ભારતોય સમાજના લોકો આસપાસ રહેવાને કારણે અહીની રહેણીકરણી, ભાષા, તહેવારો કે સંસ્ક્રુતિને અનુભવી શકે અને ક્યારેય સાચા કેનેડીયન ન બની શકે. વળી, ગુજરાતના સાવ નાના ગામડામાં ઉછેરેલ હોઈ અમને પણ ગામડું વધારે ગમે. શહેરમાં રહેવું એ અમારા માટે સજા કહી શકાય. વળી અમારે પણ કેનેડીયન જીવનને જાણવું માણવું હતું-છે. કેનેડામાં ગામડામાં રહી કામ કરવાની પ્રબળ ઈચ્છા હતી. ભગવાને મદદ કરી અને ગામડામાં કામ કરવાની તક મળી.
આમ તો લફ્લેશ એ સાવ નાનું ગામ છે પરંતુ ગામના પ્રત્યેક વ્યક્તિમાં વિશાળ હૃદય છે. ધર્મે હિંદુ હોઈ મને ખ્રિસ્તી ધર્મનો પરિચય ઓછો. અહી આવ્યા પછી  હું દર રવિવારે ચર્ચ જાઉં. ચર્ચમાં પ્રાર્થના પછી અમે બધા કોફી માટે હોલમાં બેસીએ અને હું દર રવિવારે અહી વિષે  ઘણું બધું નવું જાણું. કોઈ પણ પ્રકારના આવરણ વિના વ્યક્તિને પ્રેમ કરવો એ કેનેડીયન પ્રજા પાસે થી શીખવા જેવું છે. અહી લોકો બતાવાવાબ ખાત્ર નહિ પરંતુ દિલથી દેશને ખુબ પ્રેમ કરે છે કદાચ એટલા માટે જ અહી જીવન શાંતિપૂર્ણ લાગે છે.
મેં  ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૮માં લફ્લેશ વુડ રીવર બાર એન્ડ ગ્રીલમાં સુપરવાયઝર તરીકે કામ શરુ કર્યું ત્યારે રેસ્ટોરન્ટ બહુ ચાલતું નહિ. રેસ્ટોરન્ટને ધમધમતું કરવાનું કામ ચેલેન્જ મેં લીધેલ. સ્ટાફમાં માત્ર હું અને અમારા રસોયા બહેન. ગામ બહુ નાનું હોઈ અહી કામ કરનાર મળવા બહુ મુશ્કેલ. આથી સુપરવિઝન સાથે વેઈટ્રેસ, સફાઈ અને કુક ની ગેરહાજરીમાં રસોઈ બનાવવાનું કામ આપણે જ કરવું પડે. ભારતમાં વન ટેન રેસ્ટોરન્ટ મહેસાણાનો મને રેસ્ટોરન્ટ મેનેજમેન્ટનો અનુભવ ખરો પરંતુ બાર માં જુદા જુદા ડ્રીંક બનાવવાનો કે સિધા જમવાનું બનાવવાનો અનુભવ નહિ. ગુજરાતમાં દારૂબંધી અને હું દારુ ન જ પીવાય કે માંસાહાર ન જ કરાય એમ માનનાર. બપોરના સમયે કુક જતા રહે અને આ સમયે તમમ કામ મારા માથે. ૭ ફેબ્રુઅરી ૨૦૧૮ ના પહેલા દિવસે  અમારા કુક બપોરનું કામ પૂરું કરી નીકળી ગયા. હું એકલો હોઈ ભગવાનને પ્રાર્થના કરતો કે જ્યાં સુંધી કુક ન આવે ત્યાં સુંધી કોઈ ઘરાક ન આવે તો સારું. પરંતુ ભગવાન તો મને શીખાવવા  માંગતા. લગભગ ચારેક વાગ્યે બે ઘરાક આવ્યા. મેં ઓર્ડર લેતા પૂછ્યું કે શું આપું ? અને એક ભાઈ એ પીલ્સ્નર અને બીજા ભાઈ એ સીઝર કહ્યું. પીલ્સ્નર એ અહી બીયર ની એક બ્રાંડ છે. મેં બિયરની બોટલો જોયેલ એટલે એની મને જાણ પણ ખરી.મેં સર્વિંગ ટ્રે માં પીલ્સ્નર ની બોટલ અને એક કાતર મૂકી કસ્ટમર ના ટેબલ પર આપવા ગયો. અને કહ્યું આપની પીલ્સ્નર અને આપની સીઝર.બંને મારી સામે જોઈ ખુબ હસ્યા. હું સમજી નાં શક્યો. મેં તરત કહ્યું, કાઈ ભૂલ થઇ ?? હું નવો છું. કેનેડામાં નોકરીનો મારો આ બીજો દિવસ છે. સીઝર વાળા ભાઈ એ કહ્યું કે મારે સીઝર ડ્રીંક જોઈએ છે કાતર નહિ. મેં કહ્યું કે એવું કોઈ બીયર અમારી પાસે નથી. એ ભાઈ મારી સાથે આવી મને સીઝર બનાવતા શીખવ્યું. મેં સ્ટેપ લખી લીધા. એ ભાઈએ એ સીઝર પીધા પછી ફરી મને બીજું સીઝર બનાવવા કહ્યું અને મેં જાતે બનાવ્યું. એમને બહુ ગમ્યું અને બીલ ચુકવતા સારી એવી ટીપ આપી જે મારા જીવનની કેનેડાની ધરતી પર પહેલી બક્ષીસ હોઈ મેં મંદિરમાં પૂજામાં રાખી જે આજે પણ છે.  આવોજ અનુભવ મને પેરેલાયઝર બનાવવા માટે થયેલ. જો કે પેરેલાયઝર નો ઓર્ડર આપનાર બહેનને મેં પહેલાથી જ કહેલ કે હું નવો હોઈ મને બનાવતા નથી ફાવતું અને તેઓએ જાતે આવી મને શીખવ્યું. અત્યારે હું અમારા મેનુમાનું કોઈ પણ ભોજન સારું બનાવી શકું છું અને બેઝીક ડ્રીન્કસ પણ. જો હું કોઈ મોટા શહેરમાં કામ કરતો હોત અને ઘરાક ને કહું કે મને નથી બનાવતા ફાવતું તો જરૂર મારે ભારત પાછા આવવું જ પડત. અહી પણ નાના ગામડામાં માણસો ના હૃદય મોટા છે. આજે લફ્લેશ ના દરેક પરિવાર મને દિલથી પ્રેમ કરે અને જરૂર સમયે મદદ પણ. શિયાળામાં બરફ વધુ હોઈ બરફમાં ઘર આસપાસ કેવી રીતે સફાઈ કરવી કે ઉનાળામાં ઘાસ કાપી ઘર ના પર્યાવરણ ને કેવી રીતે સારું રાખવું એ મારા પડોશીઓ એ શીખવ્યું. ભારતની જેમ અહી પણ મારા પાડોશી ખુબ સારા અને મદદગાર છે. દર રવિવારે કોઈ મિત્રના ત્યાં જવું કે કોઈ આપના મહેમાન બને. રજાનો દિવસ સરળતાથી પૂરો થાય.કદાચ આવો પ્રેમ મને કોઈ મોટું શહેર ન પણ આપી શક્યું હોત. હું ભગવાન ને પ્રાર્થના કરું કે જીવનના અતિમ સ્વાસ સુંધી હું લાફ્લેશમાં જ રહું.